تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به‌ گزاف

در وادی نهم، بخش سوم، جناب مهندس چنین می‌فرمایند: در روزگاران گذشته، ویژگی والایی در وجود انسان جاری بود که تحت عنوان «جوانمردی» شناخته می‌شد؛ فرهنگ‌هایی که بر مدار این فضیلت می‌چرخیدند؛ اما امروز شاهد روزگاری هستیم که گویی میل به آسیب رساندن به دیگران فزاینده شده است؛ هر کس تصور می‌کند قدرت تنها در زور بازو است و باید با تکیه بر آن، بر دیگران چیره شود، مال آنان را غصب کند و تنها به فکر رفاه خود و خانواده‌اش باشد. در حالی که حقیقتِ قدرت و پهلوانی، در گروِ «فتوت» و «جوانمردی» است؛ یعنی آنکه زور داشته باشد؛ اما از آن استفاده نکند، آنکه توانایی رنجاندن دیگران را داشته باشد، اما مصلحت و شرافت را بر آن مقدم دارد، در فرهنگ اصیل ما، پهلوانان و جوانمردان بسیاری چون مرحوم تختی و پوریای ولی، مظهر این معانی بوده‌اند.

فتوت و جوانمردی؛ یعنی اگر کسی در نیازمندی ، دست نیاز گشود، او را یاری رسانیم. ما در کنگره نیز شاهد این تجلی هستیم؛ جایی که همگان در مسیر یاریگری یکدیگر گام برمی‌دارند. هر که با تیرگیِ رنج و حال بد وارد این مکان می‌شود، پس از رسیدن به درمان، خود دست یاری به دیگران می‌گشاید تا آنان را از ظلمات رنج به سوی نور بهبودی رهسپار کند، در جای دیگری از این اثر، از مفهوم «عدالت» سخن به میان می‌آید؛ عدالت یعنی هر چیز را در جایگاه شایسته‌ خود قرار دادن. عدالت این نیست که بگوییم همه‌ چیز و همه‌ کس با یکدیگر برابرند؛ آیا میان خدمتگزاران و خیانت‌کاران تفاوتی نیست؟ اگر انسانی می‌خواهد ظرفیت و نقطه تحمل خود را ارتقا دهد، نمی‌تواند با گذراندن چند کلاس آموزشی، یک‌شبه به این مقام برسد؛ بلکه این مسیر، نیازمند سال‌ها تزکیه، پالایش و آموختن است. او باید با تمرینِ ارزش‌ها در زندگی واقعی و دوری از ضد‌ارزش‌ها، ذره‌ذره ظرفیت خود را بسازد تا آنگاه بتواند ظرفیت خود را با جایگاهی که دارد، برابر سازد.

برخی از افراد، به اشتباه در پی تقویتِ حس‌های خود هستند و با اشتیاق به سوی کلاس‌های انرژی‌درمانی و مسائل ماورایی می‌شتابند؛ آنان می‌خواهند یک‌شبه از اسرار کیهان و جهان‌های دیگر آگاه شوند، در حالی که هنوز ظرفیتِ پذیرش این تجربیات را در خود ایجاد نکرده‌اند. نتیجه‌ این بی‌تابی، چیزی جز پریشانی و دیوانگی نیست. انسان باید بداند که پیش از رسیدن به هر جایگاه، ابتدا باید نقطه تحمل خود را با آن جایگاه هم‌تراز کند؛ در غیر این صورت، تنها برای خود و دیگران مایه دردسر خواهد بود. همان‌گونه که گفته‌اند: «تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به‌گزاف، مگر آنکه اسباب بزرگی فراهم نماید.» بنابراین، بر ماست که اخلاق جوانمردی را در جان خود بارور سازیم؛ همان که بر پایه این اصل استوار است: «آنچه برای خود می‌پسندی، برای دیگران نیز بپسند». باید از آزار رساندن به دیگران پرهیز کنیم، آنان را درک نماییم، عیب دیگران را بپوشانیم و هرگز در پی برملا کردن آن‌ها نباشیم.

خلاصه سی‌دی: وادی نهم ۳
نویسنده و رابط خبری: همسفرسمیرا رهجوی راهنما همسفر ساغر (لژیون چهارم)  
ویراستاری و ارسال: همسفر زهرا (ز) رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آزادشهر.