دهمین جلسه از دوره هفدهم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰گرگان ویژه آقایان مسافر با استادی مسافر محمود و نگهبانی مسافر محمد رضا و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه وادی پنجم و تاثیر آن روی من در روز یکشنبه مورخه 1405/04/28 راس ساعت 17 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
در ابتدا از خداوند سپاسگزارم که به من اذن داد تا بتوانم روی این صندلی بنشینم، آموزش بگیرم و خدمت کنم
از مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان و تمامی خدمتگزاران کنگره ۶۰ سپاسگزارم که به من کمک کردند تا بتوانم به درمان برسم و این حال خوب را تجربه کنم، من بزرگ ترین هدیه زندگی ام را از راهنمای بزرگوارم گرفتم، ایشان با عشق و علاقه در سفر اول همراه من بودند تا به درمان برسم، کمکم کردند از آن حال خراب و آشفته نجات پیدا کنم و از تاریکی به روشنایی برسم، امیدوارم نور و برکت این رهایی به زندگی راهنمای عزیزم و تمامی خدمتگزاران کنگره ۶۰ برگردد.
دستور جلسه امروز وادی پنجم است:این وادی میگوید در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست بلکه توام با رفتن و رسیدن آن را کامل مینماید، من روز اول که به کنگره آمدم، قسمت اول این وادی دقیقا توصیف زندگی من در قبل از ورودم به کنگرهاست، من در دوران مصرف حالم بسیار خراب بود، زیرا من در گذشته ترک های بسیاری داشتم و بارها تصمیم گرفتم مواد را کنار بگذارم اما هر بار شکست میخوردم، با اینکه خواسته داشتم و هدفم ترک بود اما انگار کافی نبود و فقط اوضاع بدتر میشد و هر بار نا امید و بی انگیزه تر میشدم، اما قسمت دوم این وادی که مربوط میشود به بعد ورود من به کنگره ۶۰ آن زمان من متوجه شدم که فقط خواسته و فکر کردن کافی نیست، بلکه مسئله چیز دیگری است،زمانی که سفرم آغاز شد، با این که راهم دور بود اما خودم را میرساندم، یادم می آید راهنمایم میگفت، به موقع بیا مرتب باش، مطیع باش و سی دی بنویس و دارویت را سر وقت بخور، من هم چون بار ها شکست خورده بودم و دیگر خسته شده بودم، تصمیم گرفتم به حرف راهنمایم گوش بکنم و الان که رها شده ام، ارزش سلامتی را میدانم.
استادم میگوید رهجو وقتی که وارد گنگره میشود باید تغیر کند، از نوع لباس پوشیدن تا راه رفتن و صحبت کردن، همه باید تغییر بکند، وقتی رهجوی کنگره ۶۰ میشویم باید کاملا خودمان را با قوانین کنگره وقف بدهیم، زیرا قوانین همیشه ثابت هستند و این ما هستیم که تغیر میکنیم.
جناب مهندس در جلسه قبل فرمودند که ما باید مشمول گفتار نیک، پندار نیک و کردار نیک باشیم که سبب عمل خیر و مثبت بشود، اگر پنداری داشته باشیم که به عمل خیر ختم نشود فایده ای ندارد و هر سه باید نتیجه مثبت داشته باشند
- تعداد بازدید از این مطلب :
59