دوری از ضدارزش ها و رسیدن به آرامش

مشارکت همسفران نمایندگی الوند قزوین در مورد دستور جلسه:وادی پنجم و تاثیر آن روی من.

همسفر معصومه:

وادی پنجم و تأثیر آن بر من«در جهان ما، تفکر قدرت مطلقِ حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.»وادی پنجم به ما می‌گوید که تنها تفکر کافی نیست و ما باید تفکرات خود را عملیاتی نماییم؛ یعنی آن‌ها را از قوه به فعل درآوریم. برای به اجرا درآوردن تفکرات خود، باید از حالت اضطراب، ترس، ناامیدی و تمام نکات منفی دیگر خارج شویم تا بتوانیم آن فکری را که در ذهن داریم، به اجرا درآوریم و به آرامش و موفقیت دست پیدا کنیم.برای گذر از نکات منفی و رسیدن به آرامش، باید پاک‌سازی و سازندگی را از خودمان آغاز کنیم که برای این کار، هفت پله را باید به‌مرور زمان طی کنیم:

۱. برگشت از ضدارزش‌ها

۲. خودداری

۳. قناعت

۴. صبر

۵. تجسس، قضاوت و غیبت

۶. پس‌انداز

۷. توکل، رضا و تسلیم

یعنی برای رسیدن به آرامش، ابتدا باید از ضدارزش‌ها دوری کنیم و از انجام کاری که نمی‌دانیم درست است یا نادرست، خودداری نماییم. همچنین باید از ساده‌ترین و کمترین امکانات، بهترین‌ها را به وجود آوریم و با صبر، تلاش و کوشش، خود را به اهدافمان نزدیک کنیم. در کار دیگران تجسس و قضاوت نکنیم، برای پس‌انداز مادی و معنوی خود بکوشیم و در نهایت، با توکل به خداوند بزرگ، به آنچه از سوی او برای ما مقدر می‌شود، رضایت داشته باشیم و خود را تسلیم او کنیم.البته رسیدن به مرحله تسلیم دشوار است، ولی هنگامی که فردی وارد این مرحله شود، آنگاه همه‌چیز در زندگی برایش معنایی متفاوت پیدا می‌کند.تأثیری که این وادی بر من داشت، این بود که نگاهم به کل هستی به‌گونه‌ای دیگر شد.

همسفر مریم:

در جهان ما، تفکر به‌تنهایی قدرت مطلقِ حل نیست، بلکه آن را توأم با رفتن و رسیدن کامل می‌نماییم.ما نمی‌توانیم فقط با تفکرِ خالی به حل مشکلات بپردازیم. ما برای درمان اعتیاد قدم برداشتیم و تمامی درها بسته بود؛ چون روش درمان را نمی‌دانستیم. جناب مهندس، با تفکر صحیح و حرکت در مسیر درست، توانستند روش بی‌نظیر DST را ابداع کنند. تا به امروز، هزاران هزار نفر از تاریکی اعتیاد خارج شده‌اند. نه‌تنها اعتیاد به مواد مخدر، بلکه سیگار و چاقی نیز درمان شده است.همه این‌ها ابتدا با تفکر درست شکل گرفت و سپس آن آگاهی و دانش، مورد استفاده عملی قرار گرفت.ما انسان‌ها که در بُعد زمین زندگی می‌کنیم، در جهان خاکی، جهان خواب و جهان ذهنی هستیم. وادی یک، وادی دوم و وادی سوم، برای دانسته‌های جهان ذهن می‌باشد. حیات‌های دیگری نیز وجود دارد که فعلاً برای ما قابل رؤیت نیست. ما برای رسیدن به آرامش و آسایش، باید پاک‌سازی و سازندگی خودمان را آغاز کنیم.منِ همسفر، برای اصلاح اخلاق، کردار و منش خود، سه اصل را در زندگی الگوی خود قرار می‌دهم: پندار سالم، گفتار سالم و کردار سالم. این سه موضوع اهمیت خاصی دارد تا بتوانیم در مسیر ارزش‌ها باشیم و از ضدارزش‌ها دوری کنیم.در این وادی، هفت پله وجود دارد:

پله اول: برگشت از ضدارزش‌هابرای رسیدن به هدف والای انسانی، باید از ضدارزش‌ها دوری کرد و در مسیر ارزش‌ها حرکت نمود.

پله دوم: خودداری، برای انجام هر کاری که می‌خواهیم انجام دهیم، اگر نمی‌دانیم که درست است یا نادرست، باید از انجام آن عمل پرهیز کنیم.

پله سوم: قناعت، ما باید پایه‌های مالی خود را قوی و مستحکم کنیم.

پله چهارم: صبر، برای رسیدن به اهداف خود، باید زمان در اولویت باشد. پس‌انداز، امری بسیار حیاتی و از واجبات زندگی روزمره است.

پله پنجم: تجسس، قضاوت و غیبت،در جهان هستی، تنها قاضی خداوند متعال است. غیبت نیز چنین است؛ زمانی که از دیگران غیبت کنیم، در جای دیگر خودمان مورد غیبت قرار خواهیم گرفت.

پله ششم: پس‌انداز، انسان‌ها فکر می‌کنند پس‌انداز مخصوص قشر ثروتمند است، در حالی که انسان‌ها در هر جایگاهی می‌توانند پس‌انداز کنند. همچنین باید به فرزندان، پس‌انداز کردن را آموزش دهند.

پله هفتم: توکل، رضا و تسلیم، در این مرحله، انسان می‌کوشد با تفکر، تلاش و حرکت کند، به خداوند توکل نماید و به آنچه خداوند برای او مقدر نموده، راضی باشد. اگر انسان بتواند از مرحله توکل و رضا عبور کند، به مرحله تسلیم خواهد رسید. در مرحله تسلیم، جز خواسته خداوند، چیز دیگری وجود ندارد.در هر صورت، آنچه در وادی پنجم حائز اهمیت است، تبدیل ساختارهای فکری به ساختارهای عملی و اجرایی است. تفکر، همراه با رفتن و رسیدن به هدف، باعث می‌شود که ما به خواسته‌های خود برسیم.

همسفر معصومه:

وادی پنجم به من می‌گوید که در وادی‌های قبل، یاد گرفتی که با تفکر، اندیشه و آموزشِ درست، راهت را پیدا کنی. تفکر کردی و ظرفت را پر کردی و آموختی که پیش از سخن گفتن، ابتدا فکر کنی و ببینی در کجای کار قرار داری و سپس با خواستی قوی، حرکت خود را آغاز نمایی.اگر در بین راه توقف کنی، سقوط خواهی کرد؛ حتی اگر با قدم‌های آهسته حرکت کنی، بهتر از آن است که تنها بنشینی و فکر کنی. همچنین نباید از خداوند یا دیگران انتظار داشته باشم که بدون زحمت به من کمک کنند یا به جای من کارهایم را انجام دهند.اگر من بار مسئولیت خود را بر دوش دیگران نیندازم و بپذیرم که مسئول کارهایم هستم، نیروهای الهی نیز به یاری من خواهند آمد. اگر از ضدارزش‌ها دوری کنم و به سوی کارهای ارزشمند حرکت نمایم، قطعاً در مسیر درست الهی قرار خواهم گرفت.شاید پیش از این، فکر نمی‌کردم که یک دروغ کوچک، یک غیبت یا برخی رفتارهای نادرست، چه عواقبی به همراه خواهد داشت. این اعمال، همچون سنگ‌ریزه‌هایی هستند که هر بار درون کیسه‌ای ریخته می‌شوند و به‌تدریج آن را سنگین‌تر می‌کنند و حرکت به سوی جلو را دشوارتر می‌سازند.اکنون که در مسیر آموزش قرار گرفته‌ایم، باید بدانم که مراقب باشم؛ زیرا منیت، بیش از هر چیز در سر راه من قرار دارد و تنها با تزکیه، پالایش، جبران اشتباهات و خدمت کردن است که می‌توانم تا حدودی از بار سنگین دوش خود بکاهم.

ویرایش: راهنماهمسفرخدیجه (لژیون هفتم)

عکاس:راهنما همسفر سمیه

ارسال:همسفرزهرارهجو راهنماهمسفرمعصومه(لژیون پنجم) دبیر سایت

همسفران نمایندگی الوند قزوین