وادی پنجم به من یادآوری میکند که برای ایجاد تغییر در زندگی، باید از تصورات ذهنی خارج شوم و به فاز عمل وارد شوم. این وادی به من میگوید برای حل مشکلات، باید حرکت فیزیکی انجام دهم و هرچقدر هم که افکارم درست باشند، تا زمانی که حرکت نکنم، هیچ تغییری در دنیای بیرون حاصل نخواهد شد.
برای حرکت درست، هفت پلهٔ عملیاتی لازم است:
۱-برگشت از ضدارزشها: برای شروع حرکت، باید بارهای اضافه یا همان اشتباهات و رفتارهای نادرست را زمین بگذارم.
۲- خودداری: اگر نمیدانم کاری درست است یا نادرست، بهتر است آن را انجام ندهم.
۳- قناعت: از کمترین امکانات، بیشترین بهره را ببرم؛ یا به عبارت دیگر، از داشتههای فعلی خود بهترین استفاده را داشته باشم.
۴-صبر: در تمام امور زندگی صبور باشم، در صبر خود بیصبری نکنم و پارامتر زمان را نیز مدنظر داشته باشم.
۵- تجسس، قضاوت و غیبت نکردن: پرهیز از این موارد، انرژی مرا برای حرکت اصلی یا حل مشکل، حفظ میکند.
۶- پسانداز: پایههای مالی خود را تقویت کنم تا در مسیر حرکت، امنیت بیشتری داشته باشم.
۷- توکل، رضا و تسلیم: بپذیرم که پس از تلاش، باید نتیجه را به قدرت مطلق بسپارم.
همچنین باید یاد بگیرم هر کاری را که در ذهن دارم، از حالت «باید انجام دهم» خارج کنم و به فعل تبدیل کنم؛ یعنی آن را انجام دهم.
در مسیر حرکت، حتماً با موانعی روبهرو خواهم شد؛ اما در وادی پنجم یاد گرفتهام که این موانع، بخشی از مسیر رسیدن هستند، نه نشانهٔ شکست.
این وادی به من آموخت که ذهن من یک کارخانهٔ تولیدی نیست، بلکه یک اتاق فرمان است؛ اگر فرمان صادر شود، اما دست و پا حرکتی نکنند، هیچچیز ساخته نخواهد شد.
نویسنده: راهنما همسفر فرشته
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون سوم)
ویرایش: همسفر هستی رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول) نگهبان سایت
ارسال: راهنما ویلیام همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مرجان (لژیون پنجم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی ابوریحان تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
113