English Version
This Site Is Available In English

تفکر، با حرکت کامل می‌شود

تفکر، با حرکت کامل می‌شود

دستورجلسه: «وادی پنجم (در جهان ما تفكر، قدرت مطلق حل نيست؛ بلکه توأم با رفتن و رسيدن، آن را كامل مي‌نمايد.) و تأثیر آن روی من»

در جمعیت احیای انسانی کنگره‌۶۰، مبانی و اصول درمان اعتیاد در قالب ۱۴ وادی بیان شده است که تاکنون ۴ وادی را پشت سر گذاشته‌ایم و خود را برای ورود به وادی پنجم آماده نموده‌ایم. در مسیر پرفرازونشیب حرکت انسان‌ها به‌سوی تعادل و یافتن آن‌چه موجب آرامش و بهره‌ بردن از نعمت حیات می‌گردد، کنگره‌۶۰ آموزش‌های کاربردی و عملی فراوانی ارائه داده است.

در این مسیر به انسانی که تاکنون تفکر کردن در وجود خود و نظام هستی را به‌درستی نیاموخته بود، راهکارهایی برای تفکر درست و اصولی ارائه می‌شود که همان وادی اول است. سپس این نکته یادآوری می‌شود که در صورت زنده بودن و برخورداری از نعمت هستی، حتماً و الزاماً آفرینش و وجود ما ضروری و لازم است و هیچ‌کدام از ما، هیچ نیستیم؛ حتی اگر خود را هیچ بدانیم.

اگر لحظه‌ای فرا برسد که نیازی به وجود ما در جهان هستی و بعد فیزیکی نباشد، آن اتفاق خواهد افتاد؛ پس تا زمانی که هستیم، باید قدردان این نعمت باشیم. این مهم در وادی دوم مطرح می‌شود. در ادامه، در وادی سوم می‌آموزیم باری را که از مشکلات بر دوش خود حمل می‌کنیم، بدون اتکا به فرد یا افراد دیگر و تنها با حساب باز کردن روی توانایی‌های بی‌شمار خود، بر زمین بگذاریم و از دیگران انتظار نداشته باشیم دردسرهایی را که سال‌ها به‌تنهایی و با جهل خود به وجود آورده‌ایم، حل کنند. در این مرحله بسیاری از انسان‌ها ناخودآگاه به سوی نیروی برتر می‌روند و از خداوند طلب کمک و یاری می‌نمایند.

کمااینکه کمک خداوند تنها زمانی شامل حال ما خواهد شد که مسئولیت زندگی خود را بپذیریم و در مسیر درست حرکت نماییم و وادی چهارم این مهم را به زیباترین شکل بیان می‌نماید. کنگره‌۶۰، با شناخت درست از انسان تمام این مراحل را پیش‌بینی نموده و می‌داند، انسان سردرگم دنیای امروز چه نیازهایی دارد و چگونه می‌تواند با خودشناسی ارائه‌شده در وادی‌ها، با کمترین کنش و با استفاده از نیروی اختیار خود، خسارت‌هایی را که سال‌ها در اثر ناآگاهی به خود وارد نموده است، جبران نماید.

پس از عبور از ۴ وادی که مباحث بسیار مهمی را به‌صورت تئوری و نظری به ما ارائه می‌کنند، نوبت به وادی پنجم می‌رسد که به نوعی راهبرد سیستم کنگره‌۶۰، یعنی عمل‌گرایی همراه با تصویرسازی ذهنی را مشخص و ملموس می‌نماید. در توضیحات وادی پنجم آمده است که خلق در جهان ذهن بسیار آسان است؛ اما آن‌چه به آن اعتبار می‌بخشد، حرکت است؛ حرکتی که تفکرات ما را از تصاویر ذهنی به تصاویر حقیقی در جهان بیرون تبدیل می‌نماید و ما را به هدف می‌رساند.

برای همین، وادی پنجم می‌گوید: «در جهان ما، تفکر قدرت مطلق حل نیست، بلکه توام با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.» بدین معنا که گرچه تفکر نقش بسیار تعیین‌کننده و سرنوشت‌سازی دارد؛ ولی تا زمانی که توأم با آموزش صحیح و عمل سالم نباشد، عملاً هیچ ارزشی ندارد. به عبارتی انسان موجودی است که توانایی خروج تصاویر ذهنی، پیچیده‌تر از سایر موجودات، از جهان ذهن و به فعل درآوردن آن‌ها را داراست؛ در حالی که سایر موجودات این توانایی را تنها در حد خواسته‌ها و امیال نفسانی دارا هستند.

چه‌بسا سال‌ها با یک فکر و اندیشه در جهان ذهنی خود زندگی کنیم؛ اما تا زمانی که حرکت نکنیم، نمی‌توانیم همان تصویر را در جهان فیزیکی خلق نماییم و این تصاویر ذهنی بسیار هستند. زمانی که انسان شروع به حرکت می‌نماید و یکایک تصاویری را که سال‌ها در ذهن خود انباشته بود، از ذهن خود خارج نموده و در مسیر درست، با آموزش صحیح عملی می‌نماید، آن‌گاه متوجه قدرت عظیم، توانایی‌های بی‌شمار خود می‌گردد و اعتمادبه‌نفس ازدست‌رفته را بازمی‌یابد.

اما برای حرکت درست و رو به جلو، قوانین و راهکارهایی وجود دارد که وادی پنجم مهم‌ترین آن‌ها را در قالب مواردی مهم و راهگشا ارائه می‌دهد؛ مواردی هرچند ساده؛ اما در حقیقت پیش‌نیازهای یک حرکت درست و اصولی هستند که ما را به هدفمان خواهند رساند. این موارد عبارت‌اند از: دوری از ضدارزش‌ها، خودداری، صبر، قناعت، توکل، رضا، تسلیم و پس‌انداز.

دوری از ضدارزش‌ها
بسیار منطقی است که اگر با همان فرمول قبلی ادامه دهیم، همان نتایج قبلی را نیز دریافت خواهیم کرد. اگر دروغ بگوییم، تهمت بزنیم، حسادت کنیم و کینه بورزیم، همان رفتارها دوباره به زندگی ما باز خواهند گشت. بنابراین، خروج از ضدارزش‌ها به‌صورت ذره‌ذره و آگاهانه به ما کمک خواهد کرد تا به مسیر و دنیایی جدید قدم بگذاریم. رسیدن به سلامت جسم، روان، تعادل و جهان‌بینی درست، با وجود همان ضدارزش‌ها غیرممکن و محال است.

برای رسیدن به نتایج جدید و مطلوب، باید از مسیری جدید حرکت کرد، از مسیر ضدارزش‌ها بازگشت و آن بندها را از دست‌وپای خود باز کرد. بنابراین، ضرورت دوری از ضدارزش‌ها غیرقابل‌انکار است.

صبر
صبر؛ یعنی در نظر گرفتن پارامتر زمان برای انجام هر کاری و همراه با تلاش و کوشش مستمر است. زمانی به اهمیت صبر پی می‌بریم که مشاهده می‌کنیم در موضوعات مختلف، مانند درمان اعتیاد، درمان اضافه‌وزن، بیماری‌ها و هر مسئله دیگری، تا چه میزان به دلیل بی‌صبری به خود و اطرافیان آسیب وارد کرده‌ایم.

یکی از نخستین مفاهیمی که در کنگره‌۶۰، مطرح می‌شود، مفهوم صبر است. برای درمان اعتیاد، اضافه‌وزن، سیگار و موارد مشابه، ۱۰ تا ۱۱ ماه زمان لازم است تا درمان به‌صورت اصولی و قطعی انجام شود. بنابراین، هرگز نباید از اهمیت صبر غافل شویم.

قناعت
قناعت به‌هیچ‌وجه به معنای خساست یا بهره‌مند نشدن نیست؛ بلکه برعکس، با قناعت، قدر داشته‌ها و نعمت‌های خود را بیشتر می‌دانیم، سپاسگزاری بیشتری می‌کنیم و نعمت‌های زندگی را بهتر می‌بینیم. به این ترتیب، پایه‌های مالی زندگی خود را نیز محکم‌تر خواهیم کرد. یک همسفر با استفاده از ذکاوت و هوشمندی خود می‌تواند تاثیر بسیار زیادی در استحکام پایه‌های مالی خانواده داشته باشد. در حقیقت، باید از کمترین امکانات بیشترین بهره و استفاده را برد.

توکل
پس از طی مراحل قبل، یعنی دوری از ضدارزش‌ها، خودداری، صبر، قناعت و همچنین حرکت مثبت، آگاهانه و سازنده در مسیر رشد، اکنون می‌توانیم خداوند را وکیل خود قرار دهیم. این به آن معنا نیست که تمام زندگی خود را بدون هیچ تلاش و کوششی به خداوند بسپاریم و دست روی دست بگذاریم؛ بلکه به این معناست که در لحظات سخت و آزمون‌های زندگی بدانیم و مطمئن باشیم که خداوند ما را فراموش نمی‌کند و رحمت او همواره شامل حال ما خواهد بود. این‌که آگاهانه و با خواست خود به توکل برسیم، ارزش فراوانی دارد.

رضا
احساس رضایت از خود، زندگی، اطرافیان و جهان هستی از لذت‌بخش‌ترین احساساتی است که یک انسان می‌تواند تجربه کند؛ زیرا هم‌زمان احساس شادی، امید، انگیزه و نشاط را در وجود ما برمی‌انگیزد. به گفته مهندس حسین دژاکام، بعضی از آدم‌ها هر روز صبح به کلانتری می‌روند و از خودشان شکایت می‌کنند. با احساس رضایت، روزبه‌روز شاهد رشد و پیشرفت خود خواهیم بود؛ زیرا انرژی و توانی که نارضایتی از ما می‌گیرد، مانع پیشرفت ما می‌شود.

کافی است کمی دقیق‌تر به خود و اطرافمان بنگریم؛ نعمت نفس‌کشیدن، شنیدن، نوشتن، دیدن هرکدام نعمتی بزرگ هستند. بزرگ‌ترین نعمت حیات، خود حیات است. اگر تنها بر این عبارت تمرکز کنیم، بسیاری از نارضایتی‌های ما برطرف خواهد شد.

تسلیم
زمانی که دو مرحله قبلی، یعنی توکل و رضا را به‌خوبی پشت سر بگذاریم، وارد مرحله تسلیم می‌شویم؛ یعنی تسلیم بی‌قیدوشرط در برابر خواست خداوند، چه آن‌چه به ظاهر خوب است و چه آن‌چه به ظاهر بد به نظر می‌رسد.

خودداری
خودداری، یعنی توانایی «نه» گفتن به تمام آن مسائلی که روند رسیدن ما به تعادل و آرامش را برهم می‌زنند؛ یعنی توانایی در اختیار داشتن و اداره کردن خود را داشته باشیم. طبیعی است که انسان در بعضی موارد واقعاً نمی‌داند موضوعی به نفع او یا به ضرر اوست. وادی پنجم می‌گوید برخی حرف‌ها را نباید بزنیم و برخی کارها را نباید انجام دهیم تا به دانش لازم در آن موضوع برسیم.

در پایان باید گفت وادی پنجم دریچه‌ای است رو به دنیایی جدید؛ دنیایی سرشار از تجربه‌های نو، حرکت و نشاط که انسان منفعل را به سوی تجربه‌های منحصربه‌فرد، عمل‌گرایی و در نهایت اعتمادبه‌نفس حاصل از آن سوق می‌دهد.

منابع: کتاب «عشق؛۱۴وادی برای رسیدن به خود»: نویسنده: مهندس حسین دژاکام، فایل صوتی «وادی پنجم ۲و۱»،  «جهان ذهنی»: دکتر امین دژاکام
نویسنده:  راهنما همسفر آزاده (لژیون راهنمایان تجلیل شده)
رابط خبری: راهنما همسفر مریم (لژیون راهنمایان تجلیل شده)
ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون هفتم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی شیخ‌بهایی

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .