مسئله بخشش، قدرتی است که با تمرین اضافه می شود.

ششمین جلسه از دوره دوم کارگاه های آموزش عمومی کنگره60، ویژه مسافران و همسفران با استادی راهنمای محترم مسافر روزبه، نگهبانی مسافر حبیب و دبیری مسافر ولی الله با دستور جلسه: {وادی پنجم و تاثیر آن روی من} روز شنبه 27 تیرماه 1405 راس ساعت 17 آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

خیلی خوشحالم که امروز در خدمت شما عزیران هستم، از نگهبان، دبیر محترم، ایجنت و گروه مرزبانی ولژیون سردار تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار بنده گذاشتند تا امروز در کنار شما بیآموزم.
وادی پنجم، در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست، بلکه توام با رفتن و رسیدن آن را کامل می نماید. به نظر من، شخص از وادی پنجم وارد فاز دیگری میشود. ممکن است فردی به دلیل تفکرات اشتباه، مسیر خود را به سمت نادرستی پیش برده باشد. در وادی اول این موضوع را به انسان میگوید که دوباره تفکر کن، زیرا با تفکر ساختارها آغاز میگردد. بعد از اینکه شخص با تخریب هایی که به وجود آورده تفکر میکند، احتمالا به این نتیجه میرسد که اصلا چرا وجود دارد، یعنی به پوچی  میرسد. در وادی دوم این مساله را مطرح میکند که هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نگذاشته، حتی اگر خودش اینطور فکر کند. این تفکر که تو آدم بیهوده ای هستی، وجودت لازم نیست، تفکر اشتباهی است. بعد از این مرحله به وادی سوم میرسیم و شخص به این موضوع فکر میکند که اگر پدر، مادر، یا به طور کل دیگران شرایط بهتری را در زندگی برایش فراهم کرده بودند، الان با این مشکلات روبرو نبود و این مسئولیت ها را به گردن دیگران می اندازد. در وادی سوم میگوید اصلا به این موضوعات فکر نکن، حتی اگر پدر یا مادرت تو را کنار خیابان رها کرده اند، امروز این تو هستی که باید به فکر خودت باشی و مسئولیت ها را خودت بپذیری.

در وادی چهارم هم ممکن است بعد از این مراحل، انسان دچار اشتباه دیگری شود و به خود میگوید پس خدایی هم هست، او قادر است و همه چیز دست اوست، پس اگر من در بدبختی هستم خواست خداست، وادی چهارم جواب این مسئله را هم میدهد و آن را رد میکند و میگوید در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن سلب مسئولیت از خویش است. در اینجا که شخص میخواهد خود را اصلاح کند و از ضد ارزش ها به سمت ارزش ها حرکت کند، بعد از اینکه از این چهار وادی عبور کرده باشد، هیچ بهانه فکری و ذهنی دیگه ای ندارد، زیرا جواب همه ابهامات فکری در این چهار وادی به من گفته می شود.

حال که شخص وارد وادی پنجم می شود، به این موضوع میرسد که تفکر خالی هیچ نتیجه ای ندارد، بلکه باید با عملکرد به اهداف خود برسد. باید حرکت کند و مسیر را طی کند تا به مقصد برسد. خواسته من این است برم دانشگاه، دوست دارم از اعتیاد رها شوم، دوست دارم دنور شوم پهلوان شوم، دوست دارم یک شعبه بخرم بدم به کنگره، یا هر خواسته دیگری، اما این کافی نیست، باید در این جهت حرکت کنم. جناب مهندس هم اشاره کردند که گفتار نیک، پندار نیک، کردار نیک، زمانی نیک است که در عمل نتیجه نیک بدهد. اگر من کتاب 60درجه را حفظ کنم، وادی ها را حفظ کنم، کتاب آسمانی را حفظ کنم، ولی در عمل نتوانم خشم خود را کنترل کنم، نتوانم جهان بینی را کاربردی کنم، نتوانم از کسی که ناراحتم یا کینه دارم گذشت کنم، شعرهای سعدی و حافظ و مولانا هم حفظ باشم، اما چه نتیجه و فایده ای برای من داشته است. گاهی وقت ها عمل نیک به واسطه اجبار شکل میگیرد.

مانند همین مسئله اضافه وزن و سیگار که در کنگره توسط جناب مهندس به صورت اجبار درآمده است. اگر از هر فردی سوال شود که فواید ورزش و تغذیه سالم چیست، می تواند نکات بسیاری از خوبی های آن بگوید، ولی در عمل چند نفر می توانند آن را اجرا کنند. دانایی بدون عمل مثل کتاب هایی است که بار یک قاطر است. این دانایی زمانی برای من ارزش پیدا میکند که به آن عمل کنم.
من باید اول چیزی داشته باشم که در عمل به کار ببرم. یا اگر ندارم باید آن را در خودم به وجود آورم. باید گذشت را در وجودم داشته باشم تا از کینه بگذرم و ببخشم. اگر میخواهم در لژیون سردار مشارکت کنم باید چیزی داشته باشم که ببخشم.

گاهی وقت ها هم  منتظرم یک چیزی خیلی اضافه داشته باشم تا بتوانم ببخشم، یا منتظرم کسی که از دست او ناراحت هستم بیاد پشت در خانه مان التماس کند تا من کار بدی که کرده رو ببخشم. اگر من توانستم بدون اینکه از من درخواست کند، اورا ببشخم، آن بخشش ارزش دارد، اگر من صدهزار تومان داشتم، پنجاه تومن آن را انداختم در سبد ارزش دارد، اگر من صد میلیارد دارایی دارم بیام شش میلیون لژیون سردار بدهم که ارزشی ندارد. مسئله بخشش، قدرتی است که با تمرین اضافه می شود.

کوچکترن چیزها را ببخشم، در رانندگی یکی حق من را خورد، اورا ببخشم. از همین ها تمرین کنم. از همان چیزی که در ماه درآمد دارم ببخشم، اگر این کار را انجام دهم ظرفیت لازم در من به وجود می آید، و زمانی که ظرفیت در من به وجود بی آید،هستی نعمت های بیشتری به من میدهد قدرت های بیشتری به من میدهد. امیدوارم من هم در این مسیر بتوانم به عنوان یک مسافر موفق باشم.

تایپ، تنظیم و ارسال: مسافر ابوالفضل
عکس: مسافر فرهاد