شیشه؛ حقیقتی تلخ، درمانی روشن

خوب است که می‌بینم با توان تازه‌‌ای غلبه بر مشکلات نموده و می‌نمایی و با وجود اینکه می‌دانم اسیری و آن اسارت از خویش نبوده و نیست بلکه بیگانه‌ای بود که ناشناخته و یا با شناخت بر تو تاخت و این‌بار در اصل بر تو ای دوست گرامم تأثیری آنچنان نگذاشت که منجر به نابودی جسم و روح و روانت بشود.

همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون سوم) در دل‌نوشته خود بیان کردند:

شیشه با نام علمی «آمفتامین»، یکی از خطرناک‌ترین و مخرب‌ترین مواد محرک در جهان است که اخیراً ماده‌ای به‌نام «کیمیکال» نیز به این نوع مواد محرک و تخریب‌کننده اضافه شده‌است. این مواد جوانان ما را درگیر و اسیر خود ساخته و خانواده‌ها و جامعه را نگران کرده‌است. با آگاهی دادن به جوانان و خانواده‌ها می‌توان از عواقب آن مطلع شد و از وقوع فاجعه جلوگیری کرد.

یکی از عوارض مصرف شیشه، عدم تعادل در رفتار و حرکات، نداشتن قدرت تصمیم‌گیری و توّهم زدن است. به‌عنوان مثال: جوان ورزشکاری که برای داشتن انرژی بیشتر، شیشه مصرف کرده بود پس از ورود به منزل، فرزند دو ساله‌اش را به شکل یک گوسفند دیده و او را سر بریده بود؛ چرا که بر اثر مصرف شیشه، قدرت تفکر نداشت و دچار توّهم شده بود. وقتی به خود آمد که خیلی دیر شده بود و این عوارض، جبران‌ناپذیر است. گذشته از عوارض روحی و روانی، مصرف این ماده تأثیر بسیار خطرناکی بر قلب و عروق، کلیه، کبد و پوست می‌گذارد که غیرقابل جبران است.

آگاهی از ماهیت، عوارض و روش‌های درمانی این ماده، می‌تواند گامی اساسی در پیشگیری و درمان اعتیاد به آن باشد. این ماده به‌طور غیرقانونی و در آزمایشگاه‌های زیرزمینی تولید می‌شود و به‌دلیل ظاهر کریستالی و شفاف، در ایران به‌نام «شیشه» شناخته می‌شود.

لازم به ذکر است که بدانیم، استفاده از این ماده خطرناک، باعث ترشح ناگهانی دوپامین در مغز می‌شود که افزایش ناگهانی آن‌ها، سرخوشی، انرژی زیاد و تمرکز کاذب ایجاد می‌کند. «افدرین» یا «سودوافدرین» از مواد اصلی تشکیل‌دهنده شیشه است که در درمان سرماخوردگی و ضداحتقان استفاده می‌شود، همچنین موادی مانند: فسفر قرمز، آمونیاک مایع و حلال‌های مختلف نیز در آن به‌کار می‌رود که اثرات جبران‌ناپذیری بر جسم و روح مصرف‌کننده باقی می‌گذارد.

شیشه به شیوه‌های گوناگونی مصرف می‌شود: از راه دود کردن وارد ریه شده و به‌سرعت وارد گردش خون می‌شود روش دیگر، تزریق است که سریع‌ترین و خطرناک‌ترین روش بوده و تأثیر آن بلافاصله پس از ورود مواد به رگ‌ها آغاز می‌شود و روش دیگر، استنشاق از راه بینی است که شیشه پودر شده، وارد بینی و گاهی مغز می‌شود و باعث ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن می‌گردد. از نظر آسیب‌های روحی نیز، ترس، اضطراب، افسردگی، جنون آنی، عدم تمرکز در عملکرد و دست زدن به کارهای خطرناک از پیامدهای آن است.

خبر خوش این‌که روشی برای درمان اعتیاد به شیشه وجود دارد: متد DST که در کنگره۶۰ و توسط آقای مهندس دژاکام ابداع شده‌است، در این روش فرد می‌تواند به‌طور کامل درمان شود این متد، سم را به‌آرامی از بدن خارج کرده و بدن به‌صورت طبیعی شروع به ساخت مواد لازم برای تأمین انرژی کافی می‌کند و اعتیاد درمان می‌شود.

در پایان، خدا را شکر می‌کنم که کنگره۶۰ را بر سر راهم گذاشت تا بتوانم زندگی‌ام را نجات دهم. از بنیان‌گذار کنگره۶۰، آقای مهندس دژاکام، بی‌نهایت سپاسگزارم

رابط‌خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون سوم)
نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون سوم)
ویرایش: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم) دبیر سایت
ارسال: همسفر اکرم راهنمای تازه‌واردین نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زال‌پارس مشهد