English Version
This Site Is Available In English

پایان کابوس شیشه با متد DST

پایان کابوس شیشه با متد DST

در راستای آگاه‌سازی و پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی، امروز به بررسی یکی از بحرانی‌ترین موضوعات حوزه اعتیاد، شیشه و ظهور مخدرهای جدید و تخریب‌های آن می‌پردازیم. این مواد با ویژگی‌های تخریب‌گر خود، ساختار خانواده و سلامت جسمی و روانی فرد را به شدت هدف قرار داده‌اند. به بهانه این دستور جلسه در خدمت راهنما همسفر صدیقه یکی از راهنمایان نمایندگی سهروردی هستیم تا بیشتر در مورد شیشه و مواد مخدر جدید و تخریب‌های آن به گفت‌وگو بنشینیم.

راهنما همسفر صدیقه همراه با مسافرحمید با بیش از ۱۲ سال مصرف مواد مخدر وارد کنگره شدند. آخرین آنتی ایکس مصرفی هروئین. با روش دی‌اس‌دی، شربت اوتی 13 ماه و 12 روز با راهنمایی مسافر محمد و همسفر زهره سفر کردند و هم اکنون سه سال و 5 ماه و چند روز است که با دستان پر توان آقای مهندس آزاد و رها هستند. در ادامه وارد لژیون ویلیام شدند ۱۰ ماه سفر کردند. دو سال و 6 ماه و 23 روز است که آزاد و رها هستند. ورزش در کنگره بسکتبال

ماده متاآمفتامین دقیقاً چه تأثیری بر مغز می‌گذارد که فرایند ترک و رهایی از آن را دشوار می‌کند؟

متاآمفتامین با ایجاد تغییرات ساختاری و عملکردی در مغز، مسیر رهایی را چالش‌برانگیز می‌کند. این ماده باعث آسیب به سلول‌های عصبی می‌شود که در نتیجه، مغز توانایی طبیعی خود را در تولید و مدیریت «دوپامین» از دست می‌دهد. همچنین با ترشح بی‌رویه و غیرطبیعی دوپامین (مسئول کنترل احساسات و حرکات بدن)، سیستم مغز را دچار اختلال می‌کند. این جهش ناگهانی در سطح شادی، باعث می‌شود مغز در مدیریت احساسات و تنظیم رفتارهای خود دچار آشفتگی شود. در نهایت، این روند منجر به تخریب ساختار مغز و کاهش توانایی‌های شناختی، رفتاری و جسمی می‌گردد.

شایع‌ترین و در عین حال خطرناک‌ترین عوارض جسمی مصرف‌کنندگان شیشه چیست؟

مصرف شیشه بدن را از درون و بیرون به شدت تخریب می‌کند. از نظر ظاهری، آسیب به دندان‌ها و تخریب پوست و سر انگشتان مشهود است. از نظر درونی، این ماده باعث افزایش شدید ضربان قلب و فشار خون می‌شود. همچنین می‌تواند بر سلامت پروستات اثر گذاشته و قوای جنسی را تضعیف یا حتی منجر به عقیم شدن شود. علاوه بر این، اختلالات روانی همچون توهمات شدید، رفتارهای پرخاشگرانه و به‌هم‌ریختگی الگوی خواب، از عوارض بسیار خطرناک آن است.

تفاوت میان روان‌پریشی (Psychosis) ناشی از مصرف شیشه با اختلالات روانی مانند اسکیزوفرنی در چیست؟

تفاوت اصلی در علت و تداوم است. روان‌پریشی ناشی از شیشه، مستقیماً و به صورت گذرا در اثر مصرف بالای ماده، مصرف طولانی‌مدت یا بی‌خوابی شدید ایجاد می‌شود. اما اسکیزوفرنی یک اختلال روان‌پزشکی مستقل است که لزوماً با مصرف مواد در ارتباط نیست و ماهیتی ماندگارتر دارد.

چرا میزان بازگشت به مصرف در میان مصرف‌کنندگان شیشه خارج از محیط کنگره۶۰ نسبت به سایر مواد بیشتر است؟

دلیل اصلی، اثرات تخریبی عمیق بر مغز و ایجاد «وسوسه روانی» بسیار قدرتمند است. شیشه قدرت قضاوت و تصمیم‌گیری فرد را مختل می‌کند. نکته کلیدی اینجاست که در خارج از کنگره، ممکن است فرد مصرف ماده را قطع کند، اما تخریب‌های ایجاد شده در جسم، روان و سبک زندگی او بازسازی نمی‌شود. تا زمانی که این زیربنا بازسازی نشود، خطر بازگشت بسیار بالاست.

آیا مصرف شیشه به گروه یا طیف خاصی از جامعه محدود می‌شود؟

خیر، اعتیاد هیچ مرز، سن، شغل، طبقه اقتصادی یا فرهنگی را نمی‌شناسد. بسیاری از افراد در ابتدا به دنبال افزایش انرژی، کاهش خواب، لاغری یا افزایش تمرکز هستند و با کنجکاوی وارد این مسیر می‌شوند، اما سپس گرفتار وابستگی می‌شوند. به‌همین دلیل، آگاهی و درمان اصولی برای تمام قشرهای جامعه یک ضرورت است.

خانواده در مواجهه با یکی از اعضای خانواده که مصرف‌کننده شیشه است، چه نقشی باید ایفا کند؟

همان‌طور که یکی از اساتید محترم فرمودند: «در خانواده، یک نفر دانسته یا ندانسته مصرف‌کننده شده است؛ این گذشته‌ای است که دیگر قابل تغییر نیست.» آنچه امروز اهمیت دارد، پذیرش واقعیت و حرکت در مسیر درست است. مهم نیست چگونه وارد تاریکی شدیم، مهم این است که راه خروج از آن را با امید و استمرار پیدا کنیم. خانواده باید از بحث، سرزنش و تحقیر پرهیز کند و با احترام و صبوری با فرد برخورد نماید؛ چرا که درمان شیشه فرآیندی زمان‌بر است. مصرف‌کننده بیش از هر چیز به محبت، امید، آموزش و فرصت برای بازسازی نیاز دارد، نه به قضاوت و تنبیه.

چرا بسیاری از مصرف‌کنندگان شیشه خود را معتاد نمی‌دانند؟

این یک باور غلط و خطرناک است. برخی تصور می‌کنند چون شیشه مانند مرفین علائم فیزیکی خاصی ندارد، پس اعتیادآور نیست؛ همچنین احساس قدرت و اعتماد‌به‌نفس کاذبی که این ماده در لحظه ایجاد می‌کند، باعث می‌شود فرد تصور کند هر زمان بخواهد می‌تواند آن را کنار بگذارد. این خودفریبی باعث می‌شود فرد متوجه تخریب‌های تدریجی زندگی، خانواده و شغل خود نشود.

با توجه به باور جهانی مبنی بر درمان‌ناپذیری شیشه، چرا در کنگره۶۰ این مسئله با موفقیت حل شده است؟

در کنگره دیدگاه ما متفاوت است. ما معتقدیم مصرف‌کننده شیشه تنها با «قطع مصرف» درمان نمی‌شود. در کنگره۶۰ باور داریم که شیشه قابل درمان است، به شرط آنکه درمان به صورت اصولی و از طریق روش DST (درمان تدریجی و بازسازی نظام فکری، جهان‌بینی) همراه با بازسازی کامل جسم و روان انجام شود.

سخن پایانی:
در پایان از خداوند مهربان سپاسگزارم که این مسیر روشن را برای من و خانواده‌ام فراهم کرد تا به آرامش برسیم. از آقای مهندس و خانواده محترم‌شان، از راهنمایان عزیزم (خانم محبوبه، خانم نجمه و خانم زهره) و از تمامی خدمتگزاران کنگره۶۰ و مسافر عزیزم که فرصت گفتگو با ایشان را فراهم کردند صمیمانه تشکر می‌کنم.

طراح سوال و مصاحبه کننده: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوازدهم)
عکاس خبری: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر شهناز رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سهروردی اصفهان

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .