درمان قطعی شیشه؛ عبور از تخریب‌های محرک‌ها با متد DST

جلسه سیزدهم از دوره چهل و ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ به نمایندگی شعبه دانیال اهواز، با استادی مسافر محمد ،نگهبانی مسافر جواد و دبیری مسافر ابراهیم با دستور جلسه ((تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST))در تاریخ ۱۴۰۵/۴/۲۱ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد.

سلام دوستان، محمد هستم یک مسافر.

در ابتدا تشکر می‌کنم از ایجنت محترم شعبه، مرزبان کشیک آقا حمیدرضا و نگهبان محترم آقا جواد که به من اجازه دادند در این جایگاه بنشینم و آموزش بگیرم.

در مورد دستور جلسه؛ قرعه به نام من افتاد و قسمت شد، با اینکه چند هفته قرار بود استاد جلسه باشم، سرانجام در دستور جلسه «شیشه و مصرف آن» استاد جلسه شدم، در حالی که خودم مصرف‌کننده شیشه نبوده‌ام. ولی بر اساس آموزش‌هایی که در کنگره دریافت کرده‌ام و مواردی که از آقای مهندس و اساتید شنیده‌ام، متامفتامین یا همان شیشه و کریستال، واقعاً ماده‌ای وحشتناک و خطرناک است؛ حتی بسیار وحشتناک‌تر از آن چیزی است که ما تصور می‌کنیم. شیشه یک محرک بسیار قوی است که به سیستم عصبی مرکزی جسم حمله کرده و آن را واقعاً نابود می‌کند و تخریب‌های آن نیز از همین بابت بسیار زیاد است.

اگر بخواهیم مواد مخدر را تقسیم‌بندی کنیم، اصولاً به دو دسته مخدرها و محرک‌ها تقسیم می‌شوند؛ تریاک، شیره و مواد مشابه در دسته مخدرها قرار دارند و موادی مانند شیشه و قرص‌های روان‌گردان در بخش محرک‌ها جای می‌گیرند. اما آقای مهندس در این باره فرموده‌اند که ما واقعاً نمی‌توانیم شیشه را در دسته مخدرها یا محرک‌ها قرار دهیم، به همین دلیل بخش مجزایی را برای آن در نظر گرفته‌ایم که «مخرب‌ها» نام دارد. واقعیت این است که به دلیل قدرت تخریبی بالایی که شیشه دارد، نمی‌توان آن را در هیچ‌کدام از آن دسته‌بندی‌های معمول مواد گنجاند و تنها عنوانی که حق مطلب را ادا می‌کند، مخرب است.

ما اکنون این تخریب را در اجتماع مشاهده می‌کنیم. من زمانی که ماده مخدر شیشه وارد بازار شد را به یاد دارم؛ آقای مهندس از همان زمان هشدار دادند که سونامی جدیدی در راه است. آن زمان که من هنوز عضو کنگره نبودم و این ماده جدید بود، آقای مهندس این وضعیت را پیش‌بینی کرده بودند. این ماده واقعاً مانند یک سونامی، تخریب‌های گسترده‌ای در جامعه به بار آورد و خانواده‌های زیادی را نابود کرد. تجربه‌ای که من در مدت حضورم در کنگره به دست آورده‌ام نشان می‌دهد تنها چیزی که واقعاً می‌تواند شیشه را درمان کند، متد کنگره و داروی شربت اوپیوم (OT) است. در میان هم‌لژیونی‌ها و دوستانی که در کنگره دیده‌ام به درمان رسیده‌اند، فکر می‌کنم حدود پنجاه تا شصت درصد آن‌ها مصرف شیشه داشتند و تعداد کسانی که مصرف تریاک داشتند کمتر بود؛ همگی آن‌ها واقعاً جواب گرفتند و پس از این درمان، جزو بهترین و موفق‌ترین افراد شدند و درمان بسیار خوبی را تجربه کردند.

من مصرف‌کنندگان را در بیرون از اینجا، در NGO های دیگر، کلینیک‌ها و نزد پزشکانی که ادعای درمان دارند می‌بینم؛ آن‌ها واقعاً نتوانسته‌اند اعتیاد را درمان کنند، به‌خصوص در رابطه با ماده شیشه. در مورد تریاک یا حشیش ممکن است حدود ده درصد جواب گرفته باشند، اما در رابطه با شیشه فکر نمی‌کنم موفقیتی داشته باشند؛ اگر هم باشد بسیار کم، به‌ندرت و انگشت‌شمار است که آن‌ها نیز بعد از مدتی دچار برگشت می‌شوند، چون در واقع به درمان قطعی نرسیده‌اند.

از نظر علم پزشکی می‌گفتند: «چگونه شربت اوپیوم می‌تواند شیشه را درمان کند؟ این‌ها هیچ ربطی به هم ندارند!» زیرا تریاک از خانواده نارکوتیک‌ها (مخدرها) است و شیشه از خانواده آمفتامین‌ها (محرک‌ها) می‌باشد و این دو با هم تداخل دارند؛ بنابراین معتقد بودند نمی‌توان با اوپیوم، شیشه را درمان کرد. اما بر اساس تحقیقات کنگره و تجربیات آقای مهندس، شربت اوپیوم دارای ۲۵ نوع آلکالوئید است و بهترین و کامل‌ترین دارویی است که می‌تواند شیشه را درمان کند. آلکالوئید چیست؟ آلکالوئید موادی مانند مورفین، نیکوتین و موادی است که در سیستم ایکس بدن ما تولید می‌شود و ما بر اثر مصرف مواد مخدر آن‌ها را نابود کرده و از کار انداخته‌ایم. شربت اوپیوم ۲۵ نوع از این آلکالوئیدها را داراست؛ یعنی تمام موادی که سیستم ایکس بدن و غدد درون‌ریز و برون‌ریز ترشح می‌کنند، در این شربت موجود است و حدود هشت الی ده نوع از آن‌ها بسیار قوی و با درصد بسیار بالا وجود دارند که یکی از آن‌ها دوپامین است.

تأثیر شیشه بر سیستم عصبی مرکزی بدن، دقیقاً بر روی روند تولید دوپامین است و آن را مختل می‌کند. چرا؟ چون وقتی شخص شیشه مصرف می‌کند، غدد مربوطه، ۱۱ برابرِ حد طبیعی دوپامین ترشح می‌کنند. این مسئله فشار بسیار زیادی به دستگاه عصبی و این غدد وارد می‌کند و به همین دلیل این سیستم به‌سرعت از کار می‌افتد. برای مقایسه، در مصرف تریاک این ترشح حدود ۴ برابر می‌شود، اما در مصرف شیشه ۱۱ برابر از غده مرکزی تولید دوپامین در سیستم عصبی کار کشیده می‌شود. از همین رو، شربت اوپیوم به دلیل دارا بودن این مواد با درصد بالا، بهترین روش برای درمان شیشه است. این دارو به مرور زمان اثرات خود را می‌گذارد و آن سیستم و غددی که برای تولید دوپامین، مورفین و سایر مواد از کار افتاده بودند — یعنی همان غدد درون‌ریز و برون‌ریز در سیستم ایکس — را بازسازی و راه‌اندازی می‌کند. با مصرف درست، به موقع و طبق دستوراتی که راهنماها می‌دهند، شیشه واقعاً قابل درمان است.

یادم می‌آید در زمان گذشته که بیشترِ افراد به سمت مصرف شیشه رفتند، شایعه شده بود که این ماده «مثبت» نمی‌شود؛ می‌گفتند ماده‌ای جدید آمده است که جواب آزمایش آن مثبت نمی‌شود و اعتیادآور هم نیست. به همین دلیل خیلی‌ها به سمت آن کشیده شدند. در حالی که در آن زمان اگر به آزمایشگاه می‌رفتند و جواب منفی بود، به این دلیل بود که هنوز کیتِ آزمایش شیشه و حشیش ساخته نشده بود. اکنون با گذشت زمان تمام کیت‌ها موجود است، موضوع کاملاً مشخص می‌شود و ثابت شده که شیشه بسیار اعتیادآور است. این مسئله یکی از موارد فریبنده‌ای بود که باعث شد خیلی از افراد به سمت این مواد بروند؛ من به یاد دارم خیلی‌ها برای اینکه جواب آزمایششان مثبت نشود، از تریاک به سمت شیشه رفتند، در حالی که این ماده واقعاً ویران‌کننده است.

تنها راهی که می‌تواند ما را نجات دهد، همین کنگره و سیستمی است که در آن جریان دارد؛ یعنی روش درمان DST و داروی شربت اوپیوم. البته این موفقیت مشروط به گوش دادن به حرف‌های راهنما، مصرف درست دارو، نوشتن سی‌دی، دریافت آموزش‌ها و حضور منظم در جلسات است. هر کسی که مصرف‌کننده بوده، اگر این مسیر ۱۱ ماهه را با نظم و انضباط به پایان برساند، مطمئناً به نتیجه خواهد رسید.ممنون که به صحبت‌های من گوش دادید.

سایت نمایندگی دانیال اهواز

عکس و تایپ: مسافر عادل ((لژیون سوم))

تنظیم و ارسال خبر: مسافر محسن لژیون یکم ((دبیر سایت))