آگاهی، پادزهر شیشه

در ابتدا، متوجه عمق آسیب‌رسانی شیشه و مخدرهای جدید شدم؛ تخریب‌هایی بسیار فراتر از آنچه تصور می‌کردم. بسیاری از ما تنها به تغییرات ظاهری یا وابستگی فیزیکی توجه می‌کنیم، اما این آموزش نشان داد که اصلی‌ترین آسیب‌ها در جسم، روان و جهان‌بینی فرد رخ می‌دهد. پیش از این، گمان می‌کردم ترک مواد به معنای درمان کامل است. اما اکنون فهمیده‌ام که قطع مصرف با درمان واقعی تفاوت دارد. فردی که دیگر مواد مصرف نمی‌کند، ممکن است هنوز جسمش به تعادل نرسیده باشد یا از نظر فکری و روحی با چالش‌های گذشته دست و پنجه نرم کند. بنابراین، درمان واقعی یعنی بازگشت به تعادل همه‌جانبه، نه صرفاً توقف مصرف.

یکی از نکات شگفت‌انگیز برایم، بحث در مورد متد DST بود. برداشت من این است که بدن انسان، توانایی ذاتی ترمیم خود را دارد؛ اما این فرآیند نیازمند زمان است. همان‌طور که بهبود یک زخم عمیق یا شکستگی استخوان زمان‌بر است، آسیب‌های ناشی از مصرف مواد نیز برای جبران شدن به تدریج و با گذشت زمان نیاز دارند. این موضوع مرا به تفکر درباره قوانین طبیعی واداشت. در طبیعت، هیچ تحول بزرگی یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد؛ رشد درخت، ثمردهی محصول یا کسب یک مهارت، همگی مستلزم صرف زمان هستند. درمان اعتیاد نیز از همین قانون پیروی می‌کند و انتظار معجزه‌ی یک‌شبه، منطقی نیست.

اهمیت آموزش در این دستور جلسه برایم بسیار پررنگ شد. اگر فرد نداند چرا به سمت مصرف کشیده شده و چگونه باید مسیر زندگی‌اش را اصلاح کند، احتمال تکرار اشتباهات بالاست. آموزش، تنها افزایش اطلاعات نیست؛ بلکه ابزاری برای تغییر نگاه و ارتقاء کیفیت زندگی است. به باور من، جهان‌بینی یکی از ارکان اساسی درمان است. هنگامی که نگرش فرد نسبت به خود، خانواده، جامعه و چالش‌های زندگی دگرگون می‌شود، تصمیم‌های او نیز بهبود می‌یابد؛ شاید به همین دلیل است که در کنگره۶۰ همواره بر لزوم درمان همزمان جسم، روان و جهان‌بینی تاکید می‌شود.

درس بزرگ دیگر این آموزش، ارزش صبر بود. میل به نتیجه‌گیری سریع، گاهی اوقات ما را از مسیر باز می‌دارد؛ اما این جلسه یادآور شد که دستاوردهای پایدار، حاصل صبر و استمرار هستند. برداشتن قدم‌های کوچک و مستمر در مسیر درست، در نهایت به تحولات عظیم منجر خواهد شد. همچنین، دریافتم که امید نقشی حیاتی در فرآیند درمان ایفا می‌کند. باور به توانایی تغییر، انگیزه لازم برای ادامه راه را فراهم می‌آورد و تحمل سختی‌ها را آسان‌تر می‌سازد. امید، سد راه ناامیدی و تسلیم شدن است.

نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون سوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بیرجند