ذره ذره تا سرچشمه نور

همسفر محبوبه برداشتی از سی‌دی «وادی دوازدهم» ارائه کردند که در ادامه می‌خوانیم:
در سی‌دی وادی دوازدهم بخش ۳، اشاره به زمان شده است. برای هر کاری باید فرایند زمان را در نظر بگیریم؛ ولی بعضی مواقع فراموش می‌کنیم و برای بعضی کارها زمان را از یاد می‌بریم. هر کجا که زمان حذف شد، دچار مشکل می‌شویم. برای مثال، زمانی‌که تصمیم گرفتند تهیه غذا را کوتاه‌تر کنند، کنسروها تولید شدند که باعث ایجاد بسیاری از بیماری‌ها می‌گردد. در کنار آن بعضی چیزها، مثل هواپیما یا درست شدن جاده‌ها، برای کوتاه کردن زمان خوب هستند که باعث می‌شوند زودتر به مقصد برسیم و مشکلی ایجاد نمی‌کنند.

مثال دیگر این‌که در فرهنگ ما، توبه کردن را تغییر و تبدیل یک‌دفعه‌ای و بازگشت در آنِ واحد می‌دانند که این درست نیست. اگر مسیر نادرستی را برویم، باید دوباره آن مسیر را برگردیم و توبه، شروعی برای بازگشت و جبران است. هر چیزی باید در مسیر خود حرکت کند. برای مثال، اگر قرار است در اخلاق تغییر حاصل شود، ذره‌ذره و پله‌پله صورت می‌گیرد و این هم با شناخت، آگاهی و دانش انجام می‌شود و همه این‌ها نیازمند زمان هستند. تغییرات معنوی، بسیار سخت‌تر از مادیات می‌باشد؛ بنابراین برای این‌که آخر امر، امر اول اجرا شود، زمان می‌خواهد و ما باید این زمان را طی کنیم.

در این قسمت از وادی دوازدهم، در مورد حرکت صحبت شد. حرکت، اساس هستی و اساس تغییرات و تبدیلات می‌باشد. همه چیز در هستی ثابت نیست و هیچ چیز نیست که حالت سکون داشته باشد؛ ولی مصرف‌کنندگان الکل و مواد به حالت رکود درمی‌آیند و دائماً در حال مصرف هستند. به همین دلیل فرو می‌ریزند، نابود می‌شوند و از بین می‌روند.

البته حرکت نیز مهم است که در چه جهتی باشد؛ حرکت درست یا حرکت نادرست. اگر به طرف تاریکی‌ها حرکت می‌کنیم، بهتر است یک دقیقه توقف کنیم، روی خود را برگردانیم، تفکر کنیم و به سمت روشنایی‌ها حرکت کنیم تا به نور برسیم. باید ذره‌ذره به سمت نور برویم تا به منبع روشنایی برسیم. در صورت حرکت به سمت نور، بلافاصله نیروهای الهی از زمین و آسمان برای تغییر و تبدیل به یاری ما می‌آیند. هر چقدر تغییرات بیشتر باشد، نیروهای بیشتری یاری خواهند داد تا در نهایت به مرور، این تغییرات به مرحله لازم برسد و تبدیل انجام پذیرد.

در این وادی آموزش می‌گیریم که هر کاری و هر سیستمی قوانینی دارد که باید اجرا شوند و اگر خطا انجام دهم و از خط قرمز عبور کنم، مجازات می‌شوم. من باید در زمین زندگی کنم و اجازه دهم دیگران هم زندگی کنند؛ یعنی همان‌گونه که دوست دارم دیگران با من رفتار کنند، باید با دیگران رفتار کنم. در زمین به گیاهان و موجودات خسارت وارد نکنم. خیلی‌ها برای لذت خود حیوانات را شکار می‌کنند یا با زباله‌هایشان طبیعت و رودخانه‌ها را آلوده می‌کنند، بدون این‌که حقی برای دیگران قائل شوند.

بهترین کار برای آبادانی زمین و داشتن محیطی پاکیزه و سالم برای وجود ما، این است که همه‌ساله درخت بکاریم، از هر نوعی که باشد و در هر کجا که باشد، تا شاید ذره‌ای از فرمان «آخر امر، امر اول اجرا می‌شود» را با بزرگ شدن درختانی که خود کاشته‌ایم، رؤیت کنیم.

منبع: سی‌دی وادی دوازدهم
نویسنده: همسفر محبوبه رهجوی راهنما همسفر شیوا (لژیون هفتم)
رابط خبری: همسفر هدیه رهجوی راهنما همسفر شیوا (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی چالوس