قضاوت زیرمجموعهٔ جهالت است

اولین جلسه از دوره هفتادو یکم  کارگاه‌های آموزشی و خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی ابن‌سینا، با استادی مسافر بهمن، نگهبانی مسافر عباس و دبیری مسافر قاسم با دستورجلسه، "قضاوت و جهالت"در روز چهارشنبه 17 تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت۱۷:۰۰ آغاز به‌ کار کرد.

سخنان استاد جلسه:

سلام دوستان، من بهمن هستم، یک مسافر. خدا را شکر می‌کنم که یک بار دیگر توفیق یافتم این جایگاه را تجربه کنم و بیشتر آموزش ببینم و بتوانم تجربیاتی را که در طول سفر اول و دوم داشتم،  انتقال دهم. پیش از اینکه دربارهٔ دستور جلسه صحبت کنم، از ایجنت محترم، مرزبانان و عزیزانی که زحمت کشیدند و سالن را رنگ‌آمیزی کردند، تشکر می‌کنم.  دستور جلسهٔ قضاوت و جهالت است .هر کسی در هر جایگاهی که هست، این موضوع صد در صد برایش پیش می آید. من خودم در سفر اول خیلی قضاوت می‌کردم؛ در مورد چیزهایی که اصلاً به من ربط نداشت. کنگر60 صرفا برای درمان اعتیاد نیست بلکه هنر و روش زندگی کردن را به من می آموزد .

این قضاوت چه ربطی به مواد مخدر دارد؟ قضاوت زیرمجموعهٔ جهالت است؛ یعنی نادانی. هرچه منه، بهمن، نادان‌تر باشم، حالم بدتر است. البته این جلسات می‌آیند که مرا بیدار کنند؛ یعنی اگر جاهل یا نادان هستم، یا در مسیری هستم که به خودم لطمه می‌زنم، از این دستور جلسات آموزش بگیرم و مسیرم را تغییر دهم. هر کسی بگوید من قضاوت نکردم، به نظر من حتماً در مسیر نبوده است. شاید آمده فقط مواد مخدر را کنار بگذارد، ولی من باید آن تذکیه و پالایش را انجام دهم، باید دوربینم به سمت خودم باشد. باید بتوانم دانایی‌ام را بالا ببرم ، ما آمدیم اینجا تا آن نا خالصی های درون انسان، آن ضد ارزش‌هایی که درون من است، از بین برود. خدا نکرده به کسی توهین نمی‌کنم، خودم را مثال می‌زنم. اگر در مسیر کنگره میخواهم باشم، باید این صفات بد را کنار بگذارم. آقای استاد امین می‌فرماید: آن کسی که خالص می‌شود و به خلوص می‌رسد، می‌تواند دشمن را به دوست تبدیل کند. آیا من این کار را می‌کنم، یا در پنهان غرق  قضاوت و جهل خودم می‌شوم.کنگره مسیری است که انسان را به آرامش، تعادل و حال خوش میرساند.

در این مدتی که در این حیات هستیم، آقای مهندس می‌فرماید که ما به کره زمین نیامده‌ایم که با بدبختی، خفت، خواری، مواد مخدر، دروغ، غیبت، کینه و حسادت زندگی کنیم. اگر در مسیر کنگره باشیم،همه چی روبه بهبودی میرود. استاد امینم می‌گویند که این‌ها باید باشند چون دنیا بر پایه ی اضداد بنا شده است؛ اگر تحمل کنی، بر ترست قلبه کنی و وارد صور پنهانت شوی و آنها را در درونت حل کنی، آن‌گاه می‌توانی مشکلاتت را حل کنی و حالت خوب باشد، آرامش داشته باشی و به خانواده، خودت و جامعه خدمت کنی. من خودم در سفر اول خیلی قضاوت می‌کردم. مثال می‌زنم: من، بهمن، ریگ را در چشم دیگران می‌دیدم، اما آن شاخه بزرگ را در درون چشم خودم نمیدیدم . اگر دانایی من تغییر نکند، ضربه می‌خورم .هدف کنگره  این است که من آموزش ببینم. بیایم این مسیر را ادامه دهم.  ان‌شاءالله بتوانیم در این مسیر باشیم و روزبه ‌روز بر دانایی‌مان افزوده شود. ممنونم که به صحبت‌هایم گوش دادید.

تنظیم و تایپ: مسافر مهدی لژیون دوازدهم

عکس: مرزبان خبری

نگارنده: مسافر محمد لژیون دوازدهم