سیزدهمین جلسه از دور سوم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی علی عصارزاده، با استادی مسافر محسن، نگهبانی مسافر بهزاد و دبیری مسافر حبیب، با دستور جلسه «قضاوت و جهالت» روز سهشنبه 16 تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، محسن هستم، مسافر. ابتدا از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و راهنمای عزیزم، آقا محمود، تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه خدمت کنم.
طی یک هفته گذشته مدام با خودم فکر میکردم که با راهنمایم مشورت کنم و از ایشان برای استادی این جلسه اجازه بگیرم. زمانی که در لژیون خدمتگزار بودیم نیز این موضوع در ذهنم بود؛ اما خوشبختانه این اتفاق بدون هماهنگی قبلی مقدر شد و امروز در این جایگاه قرار گرفتم تا آموزش بگیرم.
دستور جلسه «قضاوت و جهالت» است. به نظر من، تمام سیدیها از دو بخش تشکیل شدهاند که در تضاد با یکدیگر هستند؛ مانند شب و روز، زشتی و زیبایی. بهنوعی، جهان بر مبنای اضداد بنا شده است.
حال سؤال این است که چرا «قضاوت» و «جهالت» در یک دستور جلسه قرار گرفتهاند؟ جناب مهندس در ابتدای سیدی از دوستان میخواهند که هرکس پیشزمینه و برداشت خود را از قضاوت و جهالت بیان کند و پس از شنیدن پاسخها میفرمایند که موارد بسیار بیشتری در رابطه با قضاوت وجود دارد؛ اما جهالت زمانی به وجود میآید که نادانی در وجود ما باشد.
سخنی از راهنمای خودم همیشه در ذهنم مانده است. ایشان میفرمودند: اگر هنگام مشارکت یا گوش دادن به سیدیها، حتی یک نکته را در زندگی خود کاربردی کنید، همان یک نکته میتواند برای شما کافی و راهگشا باشد.
در زمینه قضاوت، ما در جایگاهی نیستیم که بخواهیم دیگران را مورد قضاوت قرار دهیم؛ حتی اعضای خانواده خود را. تنها کسی که میتوانیم او را قضاوت کنیم، خودمان هستیم. زیرا اگر دیگران را قضاوت کنیم، هستی نیز ما را در همان جایگاه و با همان معیار مورد قضاوت قرار خواهد داد.
هرجا نور وارد شود، ظلمت و تاریکی از بین میرود. این نور دارای مراتب مختلفی است و به میزان آگاهی ما بستگی دارد؛ آگاهیای که راهنما آن را به ما آموزش میدهد. آن تاریکی نیز همان ظلمتی است که پیش از ورود به کنگره در آن غرق بودیم و خودمان برای زندگیمان به وجود آورده بودیم. اکنون باید ببینیم تا چه اندازه توانستهایم این نور را از کنگره دریافت کنیم تا در آینده موجب افتخار خانواده خود باشیم و تا حدی قدردان زحمات راهنمایمان شویم.
خداوند به انسان قدرت اختیار و تصمیمگیری عطا کرده و مسیر مستقیم را نیز به او نشان داده است. ما نیز در کنگره، مسیر صحیح را از راهنمای خود آموزش میگیریم؛ اما انتخاب راه درست و حرکت در صراط مستقیم، بر عهده خودمان است.
در پایان، از همه شما دوستان که با سکوت و توجه خود به سخنان من گوش دادید، سپاسگزارم.
تایپ: مسافر ابوالفضل، لژیون پنجم
تصویربردار: مسافر یدالله، لژیون پنجم
ارسال خبر: مسافر عطا، لژیون چهارم
مرزبان خبری: مسافر مرتضی
- تعداد بازدید از این مطلب :
106