قضاوت کننده مطلق تنها و تنها خداوند است

دلنوشته راهنمای محترم تازه واردین همسفر پوریا با راهنمایی اینجنت محترم همسفر علی در رابطه با دستور جلسه قضاوت و جهالت:

سلام دوستان پوریا هستم یک همسفر. آخرین آنتی‌ایکس مصرفی مسافر من الکل و حشیش، راهنمای خوبشون وحید آقای ریخته‌گر، ورزش در کنگره کشتی و رهایی به دستان پر مهر جناب مهندس ۳ سال و چند ماه.

دستور جلسه این هفته قضاوت و جهالت است. اول بایستی به مفهوم این دو واژه پی ببریم؛ قضاوت یعنی حکم کردن بین دو موضوع یا مسئله و جهالت به معنی عدم آگاهی می‌باشد. برداشت من از این دستور جلسه به این ترتیب است که انسان می‌بایست فقط و فقط خودش را قضاوت کند و هر روز، امروز خودش را با دیروز خودش قیاس کند و ببیند به قولی چند مَرده حلاج است. انسان‌هایی که ناآگاه هستند دائما انگشت اشاره‌شان سمت دیگران است و مدام در حال کنکاش، فضولی و قضاوت زندگی دیگران هستند. قضاوت کننده مطلق تنها و تنها خداوند است؛ زیرا به تمام زوایای زندگی ما آگاه و واقف است. حال این سوال پیش می‌آید که آیا یک قاضی که کار او قضاوت کردن است یا داور یک رشته ورزشی که مسئول داوری در یک مسابقه می‌باشد کار اشتباهی می‌کنند؟ خیر اصلا اینطور نیست. یک قاضی برای قضاوت کردن تحصیل می‌کند و به آگاهی می‌رسد و برای انجام عمل قضاوت پول دریافت می‌کند و به هيچ وجه کار اشتباهی انجام نمی‌دهد. لازم به ذکر است که یک قاضی به صورت پیش فرض رأی صادر نمی‌کند، ابتدا با طرفین دعوا صحبت می‌کند و اظهارات آنها را می‌شنود؛ سپس گروه کارشناسان میدانی در صورت نیاز وارد عمل می‌شوند و شروع به تحقیق و تفحص می‌کنند و درنهایت یک قاضی با تمام شواهد و مدارکی که در دست دارد رأی را صادر می‌کند. یا یک داور فوتبال برای قضاوت کردن ابتدا آموزش می‌بیند، سپس شروع به داوری کردن می‌نماید که تازه در عمل داوری تنها نیست؛ گروه کمک داوران هستند، VAR و کلی دوربین به اين عمل قضاوت در بازی کمک می‌کنند و این کار به هیچ وجه غلط نیست. اما اینکه من پوریا بدون هیچ آگاهی و فقط بر اساس دیده‌ها یا حتی شنیده‌ها یک موضوع یا یک شخص را قضاوت کنم کاملا اشتباه است. از قدیم می‌گویند: اگر میخوای یک نفر را از روی راه رفتنش قضاوت کنی، بهتره چند قدمی با کفش‌های اون راه بری. درنهایت به عقیده من، انسان باید فقط سرش در لاک خودش و زندگی شخصی خودش باشد؛ چون زندگی دیگران اصلا به من پوریا مربوط نیست و من حق تجسس و قضاوت در زندگی دیگران را ندارم. به عنوان کلام پایانی از اینکه به عنوان یک عضو کوچک، فرصت حضور در خانواده بزرگ کنگره ۶۰ را دارم از خداوند متعال کمال سپاسگزاری و شکرگزاری را دارم.

مرزبان خبری: همسفر معین 

تایپ: راهنمای محترم تازه‌واردین همسفر پوریا (لژیون تازه واردین)

ویراستاری و ارسال خبر: همسفر محمد حسین (لژیون چهارم)

سایت همسفران آقا نمایندگی شفا مشهد