حرمت کنگره ۶۰؛ راهی برای حفظ تعادل

جلسه چهاردهم از دوره شانزدهم سری کارگاه‌های آموزش خصوصی ویژه همسفران آقا کنگره۶۰ شعبه شیخ‌بهایی، با‌ استادی ایجنت محترم، مسافر هادی، نگهبانی همسفر حسین و دبیری همسفر‌ رسول با دستور جلسه «حرمت کنگره۶۰، چرا رابطه کاری، مالی و خانوادگی در کنگره۶۰ ممنوع است» شنبه ۱۴۰۵/۰۴/۰۶ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، هادی هستم یک مسافر.
قبل از هر چیز از نگهبان عزیز سپاسگزارم که به بنده اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم و به خودم خدمت کنم.
خدا قوت عرض می‌کنم خدمت ایجنت محترم، آقای رحمان عزیز، که واقعاً تلاش‌های زیادی برای حفظ و بقای ساختار همسفران آقا انجام داده‌اند. مسافت‌های زیادی را طی کرده‌اند تا امروز شاهد این باشیم که جلسات همسفران آقا با این نظم و شکوه برگزار می‌شود.
دستور جلسه آموزشی و سراسری این هفته کنگره ۶۰ را می‌خواهیم بررسی کنیم و ببینیم چه پیام و آموزشی برای ما در بر دارد. همان‌طور که دبیر عزیز بیان کردند، حرمت کنگره ۶۰، رابطه کاری، مالی و خانوادگی را ممنوع اعلام کرده است.
حال سؤال این است که هدف از آمدن ما به اینجا چیست؟ وقتی به اصول و ساختار جلسات کنگره ۶۰ نگاه می‌کنیم، متوجه می‌شویم که حضور در این مکان، خود یک توفیق الهی است که امروز شامل حال من و شما شده است. اما مهم این است که من چگونه، با چه نگرشی و به چه نحوی در این جلسات حضور پیدا کنم. اگر فقط حضور فیزیکی داشته باشم اما متوجه آموزش‌ها، برداشت‌ها و دستور جلسات نباشم، از هدف اصلی دور خواهم شد.
وقتی به ساختار کنگره نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که تمام نیازهای ما در آن برنامه‌ریزی شده است. دوستان، اجازه بدهید نکته‌ای را عرض کنم؛ «نیاز» با «خواسته» تفاوت بسیار زیادی دارد.
ممکن است امروز خواسته من این باشد که با چند نفر از دوستانم به کوه صفه بروم. این کار برای من لذت‌بخش است و شاید اعتمادبه‌نفسی هم به همراه داشته باشد؛ اما «نیاز» موضوعی فراتر از خواسته است. نیاز، زمانی که به مرحله اجرا برسد، ابتدا تعادل را برای انسان به ارمغان می‌آورد. پس از آن، اعتمادبه‌نفس را افزایش می‌دهد و در ادامه آرامش درونی، سازندگی و تعالی را به همراه خواهد داشت.
اما خواسته‌ها همیشه چنین نتیجه‌ای ندارند. ممکن است امروز خواسته‌ای برآورده شود و برای لحظاتی لذت یا اعتماد به‌ نفس ایجاد کند، اما در ادامه نه آرامشی به همراه داشته باشد، نه سازندگی و نه تعالی.
کنگره ۶۰ برای تمام نیازهای ما برنامه‌ریزی کرده است تا این مراحل را به‌درستی پشت سر بگذاریم. اگر به جامعه امروز نگاه کنیم، می‌بینیم که بسیاری از ضد ارزش‌ها جای ارزش‌ها را گرفته‌اند. برای مثال، در اطراف ما افرادی هستند که قلیان مصرف می‌کنند. قلیان در ابتدا با لذت همراه است، اما در ادامه، بی‌تعادلی و به‌هم‌ریختگی فراوانی را به دنبال خواهد داشت.
نکته مهمی که می‌خواهم عرض کنم این است که تنها، بودن در کنگره ۶۰ کافی نیست؛ بلکه چگونه بودن در کنگره اهمیت دارد. گاهی در جلسه حضور داریم اما تمام مدت مشغول تلفن همراه هستیم و در نتیجه دریافت درستی از آموزش‌ها نداریم.
استاد امین در سی‌دی «شناور» بیان می‌کنند که بودنِ من، کیفیت بودنِ من و چگونه بودنِ من، نقش بسیار مهمی در این ساختار دارد.
اکنون نوشتار حرمت کنگره ۶۰ را می‌خوانیم:
«کنگره، مکانی مقدس و امن است که هر شخص با ورود به این مکان باید حرمت آن را حفظ نماید.»
وقتی صحبت از تقدس می‌شود، منظور از مقدس بودن این مکان آن است که انسان‌ها در این ساختار قرار است دچار تحول شوند؛ قرار است انسان احیا شود و مقام و جایگاه واقعی انسانی خود را پیدا کند.
اگر به جامعه نگاه کنیم، می‌بینیم که بسیاری از ضد ارزش‌ها به امری عادی تبدیل شده‌اند؛ برای مثال، دروغ گفتن. اما کنگره ۶۰ به‌عنوان یک رهجو، به من یادآوری می‌کند که چه بایدها و نبایدهایی را رعایت کنم. شاید دروغ گفتن تا امروز مشکلات زیادی برای من ایجاد کرده باشد.
بزرگی می‌فرمود: «خداوند کشور ما را از دروغ و خشکسالی محفوظ بدارد.» وقتی من دروغ می‌گویم، خود را از رحمت و نعمت الهی محروم می‌کنم. این محرومیت، گاهی از بسیاری از آسیب‌ها سنگین‌تر است و باعث می‌شود درهای رحمت خداوند به روی انسان بسته شود.
اگر شخصی را سرزنش کنم، در حقیقت جایگاه انسانی او را زیر سؤال برده‌ام. همان‌طور که خودم دوست ندارم کسی میان صحبت‌هایم حرف بزند، نباید با دیگران نیز چنین رفتاری داشته باشم. کنگره ۶۰ به من آموخته است که هم شنونده خوبی باشم و هم در جای مناسب، پاسخ مناسبی ارائه دهم.
در مورد به‌کار بردن الفاظ ناشایست نیز جناب مهندس می‌فرمایند: وقتی انسان به دیگران توهین می‌کند یا از الفاظ ناشایست استفاده می‌کند، در واقع سم وارد بدن خودش می‌کند و سیستم ایکس خود را از تعادل خارج می‌سازد.
در جلسه، بدون اجازه سخن گفتن یا وارد بحث‌های سیاسی شدن نیز از مواردی است که در حرمت کنگره به آن اشاره شده است. این موضوع نوعی خودشناسی است. شاید جلسات همسفران آقا با محوریت درمان اعتیاد برگزار شود، اما در حقیقت، مسیر خودشناسی نیز در آن جریان دارد.
ما هیچ‌گونه حمایت سیاسی از هیچ حزب یا گروهی نداریم؛ زیرا هدف این است که ساختار کنگره ۶۰ بتواند مستقل، پایدار و ماندگار باقی بماند.
همچنین دریافت یا پرداخت هرگونه پول بدون هماهنگی، از مواردی است که باید به آن توجه ویژه داشت. این قوانین برای حفظ سلامت روابط و جلوگیری از ایجاد وابستگی‌های ناسالم تدوین شده‌اند.
تمام مواردی که در حرمت کنگره ۶۰ بیان می‌شود، در حقیقت برای حفظ و پایداری تک‌تک ماست.
خیلی وقت‌ها ممکن است دلم به حال یک نفر بسوزد و با خودم بگویم: «این که چیزی نیست، اجازه بدهید یک جزوه برای دوستم بخرم.» اما همان شخصی که من این کار را برایش انجام داده‌ام، جلسه بعد که مرا می‌بیند، تصور می‌کند نگاه من نسبت به او تغییر کرده است. شاید من اصلاً چنین نگاهی نداشته باشم، اما او در ذهن خودش این برداشت را می‌کند و همین موضوع باعث می‌شود ارتباطش با کنگره ۶۰ کم‌رنگ یا حتی قطع شود.
در ظاهر، من یک عمل نیک انجام داده‌ام، اما در واقع آن عمل، سالم نبوده است. به همین دلیل است که همه این موارد در قالب حرمت و قوانین کنگره بیان شده‌اند؛ قوانینی که شاید در ابتدا برای من سخت یا حتی ناخوشایند باشند، اما هدفشان حفظ سلامت مسیر است.
کنگره ۶۰ کارگاه کاریابی یا وام‌دهی نیست. همان‌طور که گفته می‌شود، اینجا به کسی ماهی نمی‌دهند، بلکه ماهیگیری یاد می‌دهند تا هر شخص بتواند با توانایی خودش رشد کند، روی پای خودش بایستد و مسیر تعالی را ادامه دهد.
در مورد پوشش نیز تأکید شده است که بدون مجوز و با پوشش نامناسب در جلسات حضور پیدا نکنیم. امروز در جامعه چیزهای زیادی را می‌بینیم که شاید به‌ظاهر ارزش تلقی شوند، اما اگر وارد ساختار کنگره شوند، می‌توانند آسیب‌های جدی به این مجموعه وارد کنند.
همچنین، بدون اجازه راهنما، تلفن دادن یا تلفن گرفتن و ایجاد ارتباط خارج از چارچوب کنگره، از موارد ضد ارزشی به شمار می‌رود. اگر این اصول را بیرون از کنگره هم رعایت نکنیم، در حقیقت قوانین و حرمت‌های کنگره را رعایت نکرده‌ایم.
در دل این حرمت‌ها یک شاهکار نهفته است. اگر من این قوانین را رعایت کنم، در واقع از یک‌سری خواسته‌های نامعقول خودم چشم‌پوشی کرده‌ام. وقتی از این خواسته‌های نادرست محروم شوم، در ادامه محرم می‌شوم؛ یعنی در مسیر کنگره ۶۰ فردی قابل اعتماد، قابل احترام و شایسته خواهم شد و بهتر می‌توانم به سازندگی، رشد و تعالی خودم بپردازم.
از اینکه با سکوت زیبایتان به صحبت‌های من گوش دادید، صمیمانه سپاسگزارم.

تایپ و ویرایش: همسفر علیرضا
تنظیم و ارسال: همسفر هادی