نکته کلیدی در وادی چهارم پذیرفتن مسئولیت است

جلسه چهارم از دور بیست و ششم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی دهخدا با استادی راهنما مسافر فرهاد، نگهبانی مسافر سعید و دبیری مسافر جواد با دستور جلسه «وادی چهارم و تاثیر آن روی من» سه‌شنبه 02 تیر ۱۴۰۵ راس ساعت: 17:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان فرهاد هستم یک مسافر خدا را شکر می‌کنم به‌خاطر این‌که در این مکان حضور دارم و این جایگاه را مجددا تجربه میکنم و آموزش می‌گیرم. از ایجنت محترم شعبه و گروه مرزبانی و نگهبان جلسه تشکر می‌کنم‌‌. قطعاً اگر فرمانبرداری از قوانین کنگره ۶۰ و پیروی از رهنمودهای راهنمای خوبم نداشتم الان در این جایگاه نبودم. من تمامی آرامشی را که الان دارم مدیون یک جمله از آموزش‌های کنگره ۶۰ و به خصوص راهنمای خودم هستم و آن جمله کلیدی، پذیرفتن بود. من آموزش گرفتم، قدم اول برای تغییر و داشتن حال خوب این است که بپذیرم. باید بپذیرم که من یک فرد مصرف کننده هستم و تنها کسی که می‌تواند من را به درمان و تعادل برساند خود خودم هستم. باید بپذیرم که خود بنده مسبب ایجاد این شرایط در زندگی خودم بوده‌ام.

یک جمله معروفی هست که می‌گوید هرکجا که به هم ریختی بین چه چیزی را نپذیرفته‌ای. باید بپذیرم که یک زمانی مصرف کننده بودم و برای درمانم باید در قالب قوانین و حرمت‌های کنگره ۶۰ حرکت کنم. من در کنگره 60آموزش گرفتم که انسان‌ها به خاطر رفتارهایشان و عملکردشان پاداش می‌گیرند نه به خاطر گفتارهایشان.
در وادی چهارم از مسئولیت صحبت می‌شود. آقای مهندس فرمودند هیچ چیزی ارزان و رایگان به انسان داده نمی‌شود، مگر در قبال زحمت و تلاش.

به نظر بنده یکی از نکاتی که در این وادی نهفته است، رعایت نظم می‌باشد. زیرا فرد خواهان درمان اعتیاد، باید نظم را در زندگی خود اجرا کند چرا که زندگی بی‌نظم و آشفته اکنون او، به عدم رعایت نظم در زندگی خود شخص بر می‌گردد. ولی ما قبل از ورود به کنگره ۶۰ و دریافت آموزش، همیشه مسئولیت‌ها را به گردن دیگران می‌انداختیم.
به قول جناب آقای حکیمی دیده‌بان محترم ،ما برای هر فرد مصرف کننده یک مدل درمان نداریم بلکه یک مدل درمان برای همه مصرف‌کنندگان داریم به همین علت باید همه مسافرین خود را در قالب کنگره ۶۰ بگنجانند. موضوع بعدی که در این وادی به چشم می‌خورد توجیه کردن می‌باشد.

اکثر ما انسان‌ها زمانی که بهم ریخته هستیم، کارهای خود را توجیه می‌کنیم. اعتیاد در بیرون از کنگره ۶۰ خیلی بزرگ است ولی چرا در کنگره ۶۰ به این سادگی حل می‌شود؟ برای این‌که شخص وقتی وارد کنگره ۶۰ می‌شود، داخل مثلث دانایی قرار می‌گیرد، به قدری رشد می‌کند و بزرگ می‌شود که اعتیاد برای او کوچک‌ترین مسئله در زندگی می‌شود و نکته آخر را بخواهم بیان کنم این است که موضوع اعتیاد باید در من حل شود، مطمئن باشید موضوعات دیگر خود به خود در سایه تلاش و زحمات مستمر و پایدار حل خواهد شد. به قول استاد امین که می‌فرمودند اگر می‌خواهید تغییر کنید باید از خواسته‌های معقول خودتان در برهه‌ای از زندگی بگذرید خواسته‌های نامعقول که جای خود دارد.

تهیه، تنظیم و ارسال: مرزبان خبری