جلسه پنچم از دوره بیستم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی باباطاهر همدان به استادی اسیستانت مرزبانی همسفر آذر، نگهبانی همسفر اکرم و دبیری همسفر رویا با دستور جلسه «وادی چهارم (در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه 1 تیرماه 1404 ساعت 17:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خیلی خوشحالم که در کنار شما هستم و جای خوشحالی دارد و باعث سعادت است که در کنار شما عزیزان هستم امیدوارم در کنار همدیگر جلسه خیلی خوبی داشته باشیم. از همه خدمتگزاران شعبه تشکر میکنم. دستور جلسه امروز وادی چهارم «در مسائل حیاتی مسئولیت سپردن به خدا یعنی سلب مسئولیت از خویشتن» میباشد. نمیدانم در این فرصت کم چطور میتوانم در مورد این وادی که خیلی گسترده است راجع به آن صبحت کنم؟ وقتی به وادی نگاه میکنیم میبینیم که برداشت ما راجع به نیروی مافوق خیلی اشتباه بوده است. در این وادی میبینیم خداوند مسئولیتی که دارد به نحواحسن در مورد انسانها انجام داده است نیروی عقل را در آن جایگزین کرده و اختیاری که به ما داده به نحو احسن انجام داده است.
دو تا راه درست و غلط را پیش پای ما میگذارد به واسطه عقل و اختیاری که داریم راه درست و غلط را خودمان تشخیص میدهیم. با اشتباهاتی که انجام میدهیم اگر ببینیم راهی که انتخاب کردهایم راه درستی باشد همیشه میگوییم که خودم و با عقل خودم راه درست را انتخاب کردهام؛ ولی خدا نکند کسی کوچکترین اشتباهی کند گردن همه میاندازیم، راحتتر اینکه گردن خدا میاندازیم.
بسیاری از مشکلات و اشتباهاتی که پیش میآید در زندگی هر کدام از ما حتی موفقیتهایی که است میتوانیم دست تقدیر، سرنوشت و شانس بسپاریم اینها همه انتخابهای ما است. انتخاب غلط و درستی که خودمان انجام میدهیم و به گردن همدیگر نمیاندازیم به کنگره میآییم، آموزش شروع میشود و آموزشها باعث میشود هرکسی هر کاری میکند تقصیر خودش است و باید اعمال خودش را به گردن بگیرد تلاش میکنیم و توکل به خداوند میکنیم.
اینکه ما بخواهیم هیچ کاری انجام ندهیم و امیدمان به خداوند باشد خدا خودش میداند، خداوند بزرگوار است. هر کدام از ما چه مسافر چه همسفر باید بدانیم این وادی مسئولیتپذیری را یاد میدهد و یاد میگیریم که اگر هر موضوعی است فقط خودم به گردن بگیرم که چه اشتباهاتی انجام دادهایم. بسیاری از ما عادت کردهایم احساسی عمل کنیم، از موضوعات فرار کنیم و از زیر بار مشکلات شانه خالی کنیم .
در صورتیکه خداوند میگوید این همه برکت در اختیارت قرار دادهام؛ اما در مقابل من تو چه حرکتی انجام دادهای؟ حرکتی که از طرف تو بود کجاست؟ ولی ما دوست داریم که در نقش یک قربانی همیشه ظاهر شویم و بگوییم که من تلاش کردهام و خداوند نخواست. همانطور که در وادی بیان شده همه چیز بر عهده خودمان است و باید بپذیریم ما همه خداوند را قبول داریم؛ ولی واقعاً در این وادی یک برداشت دیگر، یک آگاهی دیگر راجع به خداوند پیدا میکنیم، یک شناخت واقعی از خداوند پیدا میکنیم و همچنین شناخت از خودمان پیدا میکنیم.
تا این را یاد نگیریم تا درون خودمان را نبینیم هیچ چیزی را گردن نمیگیریم. ما باید درون خودمان را بشناسیم اگر ما اشرف مخلوقات و ذرهای از وجود خداوند میباشیم و اینها را قبول داریم؛ پس هر چیزی که خداوند انجام میدهد ما هم باید یاد بگیریم و به صورت ذرهای در اقیانوس باشیم. ما هیچچیزی درمورد صور پنهان و صور آشکار نمیدانیم فقط حرفش را میزنیم و هیچ موقع به عمق وجودی این موضوعات پی نبردهایم. صور آشکار یعنی چه؟ صور پنهان یعنی چه؟ کنگره دارد اینقدر به ما آموزش میدهد این آموزشها نباید در مرحلهای باشد که همیشه سیدی را بنویسیم و بگوییم سیدی تمام شد امضا هم گرفتم و خیالم راحت شد.
اینطور نوشتن به درد نمیخورد نوشتن باید کاربردی باشد، باید با سیدی نوشتن تغییرات در من ایجاد شود و بدانم چقدر تغییر کردهام. وقتی در این وادی راجع به مراحل نفس صحبت میکند؛ برای اینکه با جهانبینی از مراحل نفس بالاتر میرویم تا به نفس مطمئنه برسیم، از مراحل نفس بالا رفتن یعنی اینکه به آن آگاهی و دانایی برسیم. یاد میگیریم مرزها را بشناسیم مرزهایی که من کجا؟! خداوند کجا؟!
انتخابات مرزبانی همسفران






.jpg)
مرزبانان کشیک: همسفر سمیرا و مسافر سعید
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون سوم)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمیرا مرزبان خبری
همسفران نمایندگی باباطاهر همدان
- تعداد بازدید از این مطلب :
679