جلسه دوازدهم از دوره بیست وسوم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰نمایندگی ساوه ویژه مسافران با استادی راهنما مسافر ابوالفضل ونگهبانی مسافر رضا و دبیری مسافر مصطفی با دستور جلسه(وادی چهارم وتاثیر آن روی من)روز یکشنبه مورخ ۳۱ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷برگزار شد.
خلاصه سخنان استاد:
از دبیر، نگهبان جلسه و دوستانی که نوشتارها را قرائت کردند تشکر میکنم از ایجنت و گروه مرزبانی سپاسگذارم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. دستور جلسه در مورد وادی چهارم تاثیر آن روی من، تیتر وادی چهارم به ما میگوید: در مسائل حیاتی به خداوند سپردن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن است. ما برای اینکه به وادی چهارم برسیم سه تا وادی را پشت سر گذاشتهایم وادی اول وادی تفکر بود به ما میگوید با تفکر ساختارها آغاز میشود و بدون تفکر آنچه هست رو به زوال میرود و وادی دوم میگوید: هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمینهد هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم و این وادی امیدواری است به همه ما امید میدهد که از تاریکی بتوانیم به آن خواسته رهایی برسیم که با تلاش و کوشش انجام میدهیم. وادی سوم هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خودش فکر نمیکند.
وادی چهارم در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویش است که ما در این وادی یاد میگیریم کلیه مسئولیتهای کار و زندگی خود را خودمان پذیرا باشیم و به گردن کسی نیندازیم. ما از روی دلسوزانه مسئولیت را به خداوند یا به کسانی دیگر واگذار میکنیم به خاطر چه؟ به خاطر فرار از مسئولیتی که گردن خود ما هست. مسئولیت به صورت دو طرف است یعنی چه؟ یعنی یک مسئولیتی خداوند به ما دارد و یک مسئولیتی ما در مقابل خداوند داریم یا مسئولیت راهنما و رهجو میباشد یک سری مسئولیتها گردن راهنما است و یک سری مسئولیتها گردن رهجو میباشد یا معلم به شاگرد که هر کسی در کار خودش یک مسئولیتی دارد.
در این وادی اشاره میکند که زمانی خداوند انسان را خلق کرد و سر دوراهی قرار داد که خودش راهش را انتخاب کند یکی راه ضد ارزشی بود و دیگری ارزشها بود که متاسفانه ما چندین سال آمدیم راه ضد ارزشی را انتخاب کردیم و مصرف کننده مواد مخدر شدهایم و همین که بتوانیم به تعهد خودمان عمل کنیم این مسئولیت را به پایان برسانیم و آن خواسته و آن رهایی که داریم میخواهیم برسیم اول از همه خواسته مهم است افرادی که خواسته قوی دارند میتوانند به آن رهایی برسند و به گوش به فرمان راهنما باشد.
کنگره ۶۰ جایی هست که ما آمدهایم درمان شدهایم چون خواسته آن را داشتهایم و عزیزانی که از راه دور میآمدند برای رهایی چون این خواسته را داشتند و به آن خواسته خودشان رسیدند و الان راهنما شدند و من همیشه در لژیون میگویم اگر خواسته درمان ندارید بلند شوید و بروید؛ چون اینجا خواسته خیلی مهم است. راهنما کسی است که راه را نشان میدهد و رهجو جوینده راه است و باید گوش به فرمان راهنمایش باشد اگر خواسته درمان دارد به اینها اهمیت بدهد به موقع دارویش را استفاده کند به اندازه استفاده کند سر موقع در جلسهها آماده باشد مشارکت کند روزهای جمعه در پارک حضور داشته باشد؛ چون ورزش مکمل درمان است. این وادی چهارم میخواهد وظایفمان را به ما بشناساند تا از همان صبح که بیدار میشویم تا شب بدانیم چه وظایفی داریم و اینکه ما فقط مسئول رفتار و اعمال و اندیشه خود باشیم.

عکس:مسافر رامین(لژیون دهم)
نگارش متن:راهنما همسفر ناصر
تنظیم وارسال:مرزبان خبری مسافر علی
- تعداد بازدید از این مطلب :
60