درختان ایستاده می‌میرند

سلام دوستان، زهرا هستم همسفر

وادی چهارم به ما می‌گوید: «در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» این جمله به من یادآوری می‌کند که در برابر اتفاقات و مشکلات زندگی، قبل از هر چیز باید مسئولیت خودم را بپذیرم؛ یعنی اگر مشکلی در زندگی‌ام به وجود آمده است، به‌جای این‌که دیگران یا حتی خداوند را مقصر بدانم، ابتدا به نقش و سهم خودم در آن موضوع فکر کنم. در وادی‌های اول تا سوم یاد گرفتیم که تفکر و از ناامیدی دوری کنیم و با آموزش، مسیر درست را پیدا نمائیم. در وادی چهارم می‌آموزیم که پس از تفکر، باید مسئولیت انتخاب‌ها و تصمیم‌های خود را نیز بپذیریم و برای حل مشکلات، با آگاهی و تلاش قدم برداریم. آقای مهندس می‌فرمایند: «درختان ایستاده می‌میرند.» این جمله به من می‌آموزد که در برابر سختی‌ها و مشکلات باید مانند درخت، استوار و مقاوم باشم و اجازه ندهم مشکلات مرا از پا درآورند. من یاد گرفته‌ام که توکل واقعی به خداوند به معنای رها کردن مسئولیت‌ها نیست؛ بلکه  با تمام توان تلاش کنم و از خداوند برای ادامه مسیر کمک بخواهم. پس اگر مشکلی در زندگی‌ام به وجود آمد، سعی می‌کنم با تفکر، آگاهی و تلاش، آن را از سر راه خود بردارم.

سلام دوستان، مهناز هستم همسفر

وادی چهارم می‌گوید: «در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» این وادی به من می‌آموزد که مسئولیت مشکلات و مسائل زندگی‌ام را حتی به گردن خداوند نیز نیندازم. در این وادی یاد می‌گیریم که مرز بین وظایف خودمان و جایگاه خداوند را به‌درستی مشخص کنیم. همیشه مسئولیت، دوطرفه است. همان‌طور که پدر و مادر در قبال فرزندان خود مسئولیت دارند، فرزندان نیز در برابر والدین وظایفی بر عهده دارند. رابطه ما با خداوند نیز به همین شکل است؛ خداوند امکانات، قدرت تفکر، اختیار و راهنمایی را در اختیار ما قرار داده است و ما نیز در قبال این نعمت‌ها مسئول هستیم. نباید انتظار داشته باشیم هر خواسته یا برنامه‌ای که داریم، بدون تلاش و حرکت ما توسط خداوند اجرا شود. ما باید برای حل مسائل و مشکلات زندگی‌مان اقدام کنیم و با تفکر و آگاهی، بهترین تصمیم‌ها را بگیریم. من از این وادی یاد گرفتم که اگر بر اثر بی‌فکری یا انتخاب‌های نادرست، مشکلی در زندگی‌ام به وجود آمده است، به‌جای گله و شکایت، مسئولیت آن را بپذیرم و برای حل آن تلاش کنم؛ زیرا پذیرش مسئولیت، نخستین گام برای ایجاد تغییر و رسیدن به آرامش است.

سلام دوستان، فاطمه هستم همسفر

در مورد دستور جلسه «وادی چهارم؛ مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن» ما خیلی وقت‌ها در زندگی، زمانی که به بن‌بست می‌خوریم یا با مشکلی روبه‌رو می‌شویم، چه اعتیاد باشد و چه مشکلات مالی یا خانوادگی، ناخودآگاه یا حتی از روی اصرار، همه مسئولیت را به گردن خداوند یا دیگران می‌اندازیم. مثلاً می‌گوییم: «خدایا چرا من؟»، «خدایا خودت درستش کن» یا «تقصیر فلانی بود که این مشکل برای من به وجود آمد.»؛ اما وادی چهارم می‌گوید این‌گونه نگاه کردن به موضوع، نوعی فرار از مسئولیت است؛ بنابراین، مسئولیت زندگی بر دوش خود ما است. زمانی که بپذیرم مسئول زندگی خودم هستم، دیگر به دنبال مقصر نمی‌گردم و به زمین و زمان، خانواده، بخت و اقبال بد، بد و بیراه نمی‌گویم. وقتی قبول کنم که فرمان زندگی در دست من است، شروع به اصلاح خود می‌کنم و مسیر زندگی‌ام را تغییر می‌دهم.

رابط خبری: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بروجرد