جلسهی چهاردهم از دورهی چهل و پنجمین کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰، نمایندگی کاسپین، با دستور آداب و معاشرت، ادب و بی ادبی، تهادل و بی تعادلی با استادی راهنما مسافر جواد، نگهبانی مسافر عباس و دبیری مسافر مصطفی روز پنجشنبه مورخ ۱۴۰5/03/21 رأس ساعت ۱۶آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:
خداروشکر که دوباره در این جایگاه هستم تا خدمت کنم و آموزش بگیرم.
درمورد دستور جلسه باید گفت که ما برای عبور از گذرگاههای زندگی به آگاهی نیاز داریم .اگر مسیر زندگی را به نردبانی تشبیه کنیم، عرض این نردبان آگاهی ماست هر چقدر آگاهی ما بیشتر باشد عرض نردبان بیشتر و در نتیجه ما راحت تر می توانیم از موانع عبور بکنیم و آگاهی همان دانایی ماست یعنی دانایی که کاربردی شده باشد.ما باید آموخته های خود را کاربردی کنیم این کاربردی کردن باعث میشود که به تعادل برسیم و از هر مسئله ای بتوانیم گذر کنیم. برای اینکه ما به تعادل برسیم باید درجسم و روان هم زمان به تعادل رسید.در آموزش ها کنگره انسان را به درخت تشبیه کرده است. درخت دو قسمت اصلی دارد یعنی دو قسمت دریافت کننده دارد یک قسمت دریافت کننده در خاک قرار دارد که ریشه است و یک قسمت هم در آسمان قرار دارد که ساق و برگ و تنه است ، درخت برای اینکه زندگی کند بخشی از دریافت هارا از خاک دریافت می کند مانندمواد غذایی آب و ....و بخشی از دریافت هاش هم از آسمان دریافت می کند مثل اکسیژن مثل نور . دریافت های آدم در درخت تبدیل به میوه می شود یعنی چیزهایی که از خاک دریافت می کند و چیزایی که از هوا دریافت می کند تبدیل به میوه می شود ما نمی تونیم بگو.ییم که درخت بدون ساق و برگ می تواند به حیات خودش ادامه بدهد، و یا درختی را ریشه هایش را قطع بکنیم و انتظار داشته باشیم زندگی کند. انسان برای تعادل هم باید مراقبت از جسمش بکند و هم باید مراقب افکار و اندیشه اش باشد مراقبت از جسم یعنی مراقبت از ریشه و آنچه از خاک دریافت میشود و مراقبت از افکار و اندیشیه یعنی مراقبت از چیزی که از آسمان دریافت می شود. درخت برای میوه دادن باید هر دو بخش را همزمان داشته باشد تا به بار بنشیند و میوه درخت انسان ادب است، انسانی که ادب داشته باشد می توان گفت این انسان به تعادل رسیده است انسانی که بتواند با دیگران رفتار مناسبی داشته باشد و حال خوب داشته باشد، مساله مهم اینست که من می خوام انسان بهتری باشم ، رفتار بهتری با خانواده ام داشته باشم باید منش و تفکرم رو عوض کنم و به امید خدا به سمت جبران خسارت قدم بردارم . میوه ی آگاهی در هستی خدمت کردن است یعنی یک انسان وقتی به سایرین خدمت میکند میتوان گفت که انسان خوبی است ،مهم نیست که در کجا هستید،داخل یا بیرون کنگره،مهم اینست بهترین خود باشید و این شعر پایان بخش مشارکت امروز من باشد که، عشق مارا بهر کاری به جهان آورده است
ادب اینست که مشغول تماشا نشویم
مرزبان کشیک: مسافر رضا
عکاس: مسافر امیر
تایپ: مسافر امیر
تنظیم: مسافر امیر
تهیه شده در سایت مسافران کاسپین
- تعداد بازدید از این مطلب :
128