همسفر فاطمه در برداشت خود را از سیدی «تیروکمان» این چنین بیان کرد:
دکتر امین در سیدی «تیروکمان» گفتند «رشد واقعی زمانی اتفاق میافتد که انسان بتواند ظرفیت تحمل خود را افزایش دهد؛ زیرا اگر در برابر کوچکترین فشار، مشکل یا تغییری به هم بریزد، فرقی نمیکند چقدر دانش داشته باشد یا چقدر ادعا کند که تغییر کرده است؛ آن تغییر هنوز در وجود او تثبیت نشده است.» من این موضوع را در رشته تیراندازی با کمان بهخوبی لمس کردهام. زمانی که فردی وارد این رشته میشود، ابتدا میآموزد چگونه بایستد، چگونه کمان را در دست بگیرد و چگونه زه را بکشد. در ظاهر، این مراحل بسیار ساده به نظر میرسند؛ اما در واقع، جسم و ذهن در حال ساختن ظرفیتی جدید هستند.
اگر کسی بخواهد این مراحل را نادیده بگیرد و مستقیماً سراغ کمانهای با کشش بالاتر برود، نتیجهای جز آسیب یا عقبگرد نخواهد داشت. در زندگی نیز همین اتفاق رخ میدهد. بسیاری از اوقات انسان هدف را میبیند؛ اما ظرفیت رسیدن به آن را در خود ایجاد نمیکند. دوست دارد هرچه سریعتر به نتیجه برسد و راه را کوتاه کند؛ در حالی که طبیعت برای ساختن هر چیزی زمان مشخصی در نظر گرفته است. همانطور که عضله در یک روز ساخته نمیشود، نقطه تحمل نیز در یک روز به وجود نمیآید.
جالب است بدانیم که یادگیری نیز از همین قانون پیروی میکند. زمانی که انسان خود را در معرض آموزش، تجربه و چالشهای جدید قرار میدهد، نیرویی در درون او شکل میگیرد که باعث رشد و استحکام بیشترش میشود. درست مانند ورزشکاری که با تمرینهای منظم به آمادگی میرسد؛ اگر تمرین متوقف شود، رشد نیز متوقف خواهد شد. به همین دلیل، یادگیری نباید هیچگاه پایان یابد؛ زیرا هر آموزش جدید، ظرفیت تازهای در وجود ما ایجاد میکند.
این موضوع را در بخشش نیز میتوان مشاهده کرد. بخشندگی تنها به معنای بخشیدن پول یا امکانات نیست، بلکه توانایی و ظرفیتی است که باید در وجود انسان ساخته شود. زمانی که هنوز ظرفیت لازم را ندارم، طبیعی است که با از دست دادن کوچکترین داشتهها دچار ترس و نگرانی شوم؛ اما اگر این نیرو بهتدریج در من شکل بگیرد، احساس کمبود جای خود را به احساس فراوانی خواهد داد. در این حالت، انسان میآموزد به جای چسبیدن به داشتههایش، توانایی به دست آوردن را در خود تقویت کند.
من در رشته تیراندازی با کمان آموختهام که هرچه عجله کمتر و پیوستگی بیشتر باشد، نتیجه ماندگارتر خواهد بود. تیر دقیق و موفق، حاصل صدها و هزاران بار تمرین صحیح است، نه چند حرکت هیجانی و فشرده. وادی نهم نیز دقیقاً به همین موضوع اشاره دارد که برای رسیدن به هر جایگاهی، ابتدا باید ظرفیت آن جایگاه را در خود ایجاد کنیم. زمانی که این ظرفیت شکل بگیرد، نهتنها رسیدن به هدف آسانتر میشود، بلکه ماندن در آن جایگاه نیز امکانپذیر خواهد بود. در پایان از توجه و همراهی شما سپاسگزارم.
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر کیمیا (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر الهه،
رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)، نگهبان سایت
همسفران خانم باشگاه تیروکمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
158