کتاب 60درجه زیر صفر

چهاردهمین جلسه از دوره دوازدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی مسافران کنگره 60 نمایندگی خیام نیشابوری در روزهای یکشنبه با استادی مسافر مجتبی و نگهبانی مسافر حسن و دبیری مسافر حسین با دستور جلسه کتاب 60درجه زیر صفردر تاریخ 24 خرداد ماه 1404 راس ساعت 17 آغاز به کار کرد.

سلام دوستان مجتبی هستم، یک مسافر.

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که توفیق خدمت در چنین جایگاهی به من داد و توانستم این تجربه و آموزش را کسب کنم. کمال تشکر را از آقا حسین، راهنمای خوبم، دارم که به من اعتماد کردند و این جایگاه را به من سپردند تا بتوانم خدمت کنم و آموزش بیاموزم. همچنین از دوستانی که در شعبهٔ خودمان (شعبهٔ خیّام) خدمت می‌کنند، سپاسگزارم؛ از راهنماهای عزیز چیزهای زیادی یاد گرفته‌ام.

در خصوص دستور جلسه: کتاب «شصت درجهٔ زیر صفر» مقدمه‌ای دارد. در ابتدای سفرم این کتاب را مطالعه کردم. مهندس در این کتاب به مثال یخ‌زدگی و بی‌حسی اشاره می‌کند؛ حالتی که انسان هیچ‌چیز را متوجه نمی‌شود. من هرگز تصور نمی‌کردم بتوانم چنین جایگاهی را تجربه کنم؛ آن بی‌حسی، فقدان امید و اعتماد به نفس، خواب و افکار ناامیدکننده، همه در من بود. در گذشته، وقتی دیگران در جایگاه‌هایی چون دبیر، نگهبان یا استاد قرار داشتند، من فکر می‌کردم آنها از جای دیگری آمده‌اند یا از موقعیتی ویژه برخوردارند. سه یا چهار جلسه پس از ورودم، به حسین آقا گفتم که بهترین راهنما را انتخاب کرده‌ام؛ چون واقعاً نمی‌دانستم باید چه کار کنم.

در دعاهای آخر کنگره همیشه از خدا خواسته‌ام که توفیق این جایگاه‌ها را به من عطا کند؛ جایگاه‌هایی چون راهنمایی یا مرزبانی را آرزو داشتم تا اگر توفیق بود، آن‌ها را تجربه کنم.

مقدمهٔ کتاب به خداشناسی، خودشناسی، ویژگی‌های نفس و خواسته‌های آن می‌پردازد؛ دربارهٔ پویا بودن انسان، داشتن هدف و صبر و بردباری که در طول سفر باید یک مسافر به‌کار بندد. مسافر نباید عجله یا استرس داشته باشد؛ متأسفانه من خودم در طول سفر دچار عجله و استرس بودم و می‌پرسیدم: «کی تمام می‌شود؟» اکنون به دوستانم می‌گویم از این سفر لذت ببرند. شکر خدا، گوش‌به‌فرمان بودم؛ هرگز پا نلغزید، سمت لغزش نرفتم و افکار منفی نتوانستند مرا به سمت تاریکی‌ها بازگردانند.

ویژگی‌های این کتاب:
- قابل فهم بودن برای همه، فارغ از مقطع تحصیلی یا طبقهٔ اجتماعی.- الهام‌گرفتن از طبیعت، که مهندس به‌خوبی آن را توصیف کرده و استادانِ ایشان نیزبرداشت‌های الهامی را به زیبایی نگارش کرده‌اند.

در ادامهٔ کتاب «شصت درجه»، به دوازده قانون اشاره شده است که این دوازده قانون با دوازده وادی ما هم‌راستا است. وادی نخست و قوانین مرتبط با آن با تفکر آغاز می‌شوند و در نهایت امر، اجرای اولین امر بازمی‌گردد؛ یعنی کنگره یک بازی منظّم است: اگر صبور باشی، عمیق و درست بیندیشی و در مسیر ارزش‌ها قرار بگیری، خداوند نیز یاری‌ات خواهد کرد.

کتاب حاوی چهارده تصویر است؛ دوازده تصویر در متن کتاب آمده و دو تصویر بر جلد کتاب طراحی شده‌اند. این تصاویر گویای مطالبی‌اند که از یخ‌زدگی و بی‌حسیِ منِ مسافر در آغاز ورودم به کنگره سخن می‌گویند و نشان می‌دهند چگونه با آموزه‌های کنگره و راهنمایان توانستم سفری سالم و ایمن را تا رسیدن به سرمنزل مقصود طی کنم. یکی از تصاویر (احتمالاً تصویر شمارهٔ هفت) بسیار جالب است؛ تصویر تابش نور بر شیشهٔ اتومبیل که عبور از سختی‌ها، تغییر جسم، و پرورش نقطهٔ تحمل را نشان می‌دهد. نقطهٔ تحمل از وضعیت پایین آغاز می‌شود و به سمت بالا ارتقاء می‌یابد؛ این افزایش در هر دو سوی تاریکی‌ها و روشنایی‌ها رخ می‌دهد.

روی جلدِ کتاب، طرحی است که به گفتهٔ آقای حسین — که با نیشابوری مثلاً آن را «سرسره و سرسرا» یا «ملقی» خوانده‌اند — هرچه فضای نورگیر و راه به سوی نور الهی بازتر باشد، نورِ بیشتری بر سر و زندگی ما می‌تابد. این موضوع نیز در جلد کتاب مورد اشاره قرار گرفته است. با آموزش و اصلاح جهان‌بینی می‌توانیم خود را از بیابان‌های درونی و شوره‌زارهای روان برهانیم و به عرصه‌ای حاصل‌خیز و سرسبز دست یابیم. تصویر پایانی، عقاب سفیدرنگی است که نماد قدرت‌گیری و دست‌یابی به موفقیت است.از اینکه به سخنان من گوش کردید، سپاسگزارم.

در ادامه جلسه انتخابات نگهبانی روزهای یکشنبه برگزار گردید.
گزارش تصویری

عکاس:مسافر ابوطالب (لژیون هفتم)

ضبط صدا:مسافر حبیب(لژیون سوم)

دیتا پرژکتور:مسافر هادی(لژیون چهارم)

تایپ: مسافر احمد (لژیون سوم)

بارگذاری: گروه خبری و سایت نمایندگی خیام نیشابوری