برای رسیدن به تعادل، باید ابتدا آن را تصویر سازی کنیم

یازدهمین جلسه از دوره شصت‌وپنجم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ ویژه مسافران و همسفران نمایندگی خلیج فارس بوشهر، با استادی مسافر مهدی، نگهبانی مسافر حامد و دبیری مسافر یوسف، با دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز پنجشنبه ۲۱ خردادماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

ابتدا باید از دوستانی که دست مرا گرفتند و به من کمک کردند تا بتوانم این حال خوب را پیدا کنم، سپاسگزار باشم. اگر ناشکر و ناسپاس باشم، این خود نشانه‌ای از بی‌ادبی است و می‌تواند باعث شود به عقب بازگردم.

قبلاً مفهوم جمله «یک نفر برای همه و همه برای یک نفر» را درک نمی‌کردم، تا زمانی که رها شدم و دیدم چه دست‌ها و نیروهایی پشت پرده در حال کمک هستند تا یک نفر در اینجا به درمان برسد.

در سفر اول، زمانی که راهنما به من آموزش می‌دهد و می‌گوید به‌موقع بیا، به‌موقع برو و لباس سفید و تمیز بپوش، همه این‌ها نوعی ادب است. اگر قصد درمان دارم، باید این آموزش‌ها را به‌تدریج و پله‌پله فرا بگیرم.

آموزش‌هایی که در لژیون به رهجو داده می‌شود، باید به تفکر، تجربه و عمل تبدیل شود. تا زمانی که آموزش می‌گیریم اما به آن عمل نمی‌کنیم، در حقیقت چیزی را نیاموخته‌ایم. زمانی که آموزش‌ها را به عمل تبدیل کنیم، از بی‌ادبی خارج می‌شویم.

جهل و نادانی یکی از دلایل بی‌ادبی است. من همیشه فکر می‌کردم مصرف مواد مخدر کار درستی است؛ زیرا در جهل و ناآگاهی به سر می‌بردم. اما وقتی در مسیر کنگره قرار گرفتم، فهمیدم ادب در این است که این موضوع را رها کنم.

مبدأ من مشخص بود. کنگره دست مرا گرفت و به درمان رساند و اکنون نیز به دنبال رسیدن به تعادل هستم.

اینکه بدانم دروغ صفت بدی است، به‌تنهایی فایده‌ای ندارد؛ اما اگر تلاش کنم در زندگی خود دروغ گفتن را کاهش دهم، انسان موفقی خواهم بود.

اگر قرار است به تعادل برسیم، باید ابتدا آن را تصویرسازی کنیم و سپس به سمت آن حرکت نماییم.

من در کنگره نحوه آداب معاشرت با خانواده و جامعه را آموختم. دیگر به کسی دستور نمی‌دهم، توقع بیجا ندارم و از واژه «لطفاً» در گفتار خود استفاده می‌کنم.

در پایان، از اعضای بخش ساخت‌وساز و همچنین لژیون سردار، صمیمانه سپاسگزاری می‌کنم.

نگارش: مسافر یوسف (لژیون هشتم)
عکس: مسافر علیرضا (لژیون هشتم)
تهیه و تنظیم: مسافر کاوه (لژیون ششم)