کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر اثر مهندس حسین دژاکام، یکی از تألیفات خاص و اثرگذار در حوزه اعتیاد است. در حالی که بسیاری از کتابها و مراکز درمانی، اعتیاد را یک انحراف اخلاقی یا ضعف اراده میدانند، اما در کتاب ۶۰ درجه اعتیاد بیش از آن که یک مسئله روانی باشد، یک پدیده فیزیکی و زیستشناختی است.
نام کتاب برگرفته از تصویری است که نویسنده از بدن معتاد در ذهن میپروراند منطقه ۶۰ درجه زیر صفر نقطهای که در آن بدن و مغز یخ زده و از کار افتادهاند که حتی فکر حرکت هم غیرممکن به نظر میرسد. اما پیام اصلی کتاب این است حرکت شدنی است، حتی اگر دمای درون صفر مطلق باشد ولی یخبندان موقتی است که میتوان آن را با روشی درست و مرحله به مرحله آب کرد.
یکی از مهمترین ایدههای کتاب این است که فرد معتاد از نظر فیزیولوژیک بیمار است، نه تنبل یا بیاراده. آقای دژاکام توضیح میدهند که مصرف طولانی مواد مخدر، ساختار شیمیایی و فیزیکی بدن را تغییر میدهد در این شرایط مصرف، یک نیاز حیاتی میشود. مثل آب و غذا برای یک انسان عادی و تا زمانی که جسم درمان نشود، روان به تعادل نمیرسد.
آقای مهندس معتقد هستند سرزنش کردن یک مصرف کننده نه تنها کمکی نمیکند، بلکه باعث میشود او بیشتر در انزوا فرو رود و مصرف را تشدید کند. اگر بخواهیم ساده بگوییم، منطقه ۶۰ درجه زیر صفر یعنی جایی که حتی حرکت ارادی هم ممکن نیست. آقای مهندس معتقد هستند که مواد مخدر، بدن مصرفکننده را به تدریج به این دما میرساند. در این وضعیت، فرد قدرت تصمیمگیری ندارد، اراده عملاً فلج میشود و هر فکری غیر از تأمین دوز بعدی بیمعنی میشود.
اما کتاب فقط به توصیف این وضعیت نمیپردازد. در کتاب آمده است با حرکت راه نمایان میشود، یعنی پیش از آن که مسیر روشنی ببینید، باید اولین قدم سخت را بردارید. برای مثال؛ درخت پوسید درختی است که ریشههایش خشک شده است و نمیتوان آن را با نصیحت کردن زنده کرد؛ بلکه آب و مواد مغذی به ریشهها باید رساند. در کتاب ۶۰ درجه به طور مشخص ۱۴ قانون ثابت معرفی شده است که زیر بنای روش درمانی کنگره ۶۰ هستند.
مهمترین آن ها؛ فرمان عقل را باید اجرا نماییم یا با حرکت راه نمایان میشود این قوانین، بیش از آن که دستوری باشند، نقشهای برای خروج از سرما هستند. رعایت این ۱۴ اصل، مثل رعایت قوانین ترافیک در یک جاده یخزده است که اگررعایت نکنیم، لیز میخوریم و سقوط میکنیم. کتاب ۶۰ درجه بدون پرده پوشی روشهای سنتی ترک را نقد میکند. آقای مهندس میفرمایند: کمپهای ترک و روشهای سمزدایی سریع، اغلب نتیجه معکوس دارند، چون بدن معتاد را شوکه میکنند.
وقتی مصرف یک باره قطع میشود، فرد با خشم، افسردگی و درد شدید مواجه میگردد. در بسیاری از موارد، این روشها درصد بالایی برای بازگشت به مصرف وجود دارد. این روشها پیاده کردن مسافر در بیابان بدون آب و غذا تشبیه شده است و ممکن است مسافر چند روزی دوام بیاورد، اما بالاخره یا میمیرد یا به اولین منبع آب آلوده برمیگردد. روش DST همان درمان تدریجی که در کتاب ۶۰ درجه معرفی شده است، باید قدم به قدم مسیر را طی کنیم.
آقای مهندس میفرمایند: اعتیاد یک شب به وجود نیامده است و یک شب هم درمان نمیشود. این جمله شاید ساده به نظر برسد، اما انقلابی در نگاه به درمان اعتیاد ایجاد میکند. یکی از بخشهای کمتر دیده شده در کتاب، تأکید بر جهانبینی است. آقای مهندس معتقد هستند خیلی از افراد پس از ترک فیزیکی دوباره به سمت مصرف برمیگردند؛ چون هیچ معنایی برای زندگی خود پیدا نکردهاند.
جهانبینی؛ یعنی این که انسان بفهمد چرا به دنیا آمده، عشق یعنی چه، مرگ چه جایگاهی دارد و مسئولیت در قبال دیگران به چه معناست. بنابراین کتاب ۶۰ درجه، فقط یک کتاب ترک اعتیاد نیست؛ یک کتاب انسانسازی است و از این زاویه، میتوان آن را به همه توصیه کرد، حتی کسانی که هرگز مواد مخدر مصرف نکردهاند.
چون بسیاری از ما در بخشهایی از زندگی، در منطقهی انجماد خودمان هستیم شاید نه با مواد، اما با ترس، تنبلی، ناامیدی با وابستگیهای روانی. کتاب ۶۰ درجه نشان میدهد شرم و سرزنش نه تنها مفید نیست، بلکه خود بخشی از بیماری است.
نویسنده: راهنما همسفر اثمر(لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه نگهبانسایت
همسفران نمایندگی ارومیه
- تعداد بازدید از این مطلب :
37