قدرشناسی نشانه رشد و تعادل

جلسه چهاردهم از دوره پنجم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی کوروش آذرپور به استادی دنور همسفر لیلا، نگهبانی پهلوان همسفر عاطفه و دبیری راهنما همسفر الناز با دستور‌ جلسه «آداب و معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل وبی‌تعادلی» روز سه‌شنبه ۱۹ خردادماه ساعت ۱۵:۵۰ آغاز به‌‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از این‌که استادی جلسه امروز را به من واگذار کردند، ممنون و سپاسگزار هستم. خدا را شاکر هستم که در کنار شما عزیزان هستم و از شما انرژی می‌گیریم. دستورجلسه امروز آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی است. زمانی‌که ما وارد کنگره۶۰ شدیم، اطلاعات امروز را نداشتیم؛ اما پس از گذشت زمان فهمیدیم که نگرش ما و بسیاری از مسائل در حال تغییر است که یکی از آن‌ها آداب معاشرت و ادب بود. آداب معاشرت بازتابی کلی از رفتار در روابط اجتماعی و حضور در جمع است، وقتی در موقعیت‌های مختلف قرار می‌گیریم، ظاهر و پوشش ما نیست که توجه دیگران را جلب می‌کند؛ بلکه دیگران به‌خاطر رفتار، برخورد و آداب معاشرت ما به ما توجه می‌کنند. گاهی افراد فقط یک‌بار با ما برخورد دارند و براساس آداب معاشرت، برخورد و شخصیت کلی ما قضاوت می‌کنند.

ادب یکی از نشانه‌های رشد و تعادل در انسان است. ما با آداب معاشرت یاد می‌گیریم که چگونه با خانواده‌، اطرافیان، دوستان و جامعه رفتار کنیم. در گذشته، به‌دلیل این‌که کنار یک مصرف‌کننده زندگی می‌کردیم و به‌دلیل برخی مشکلاتی که در زندگی‌مان بوده است و آن فشارهای روانی که اعتیاد برای ما داشت، دچار نوعی بی‌تعادلی در رفتار و گفتارمان بودیم؛ اما با آموزش‌های کنگره۶۰ یاد گرفتیم که ادب فقط این نیست که من به کوچک‌تر و بزرگ‌تر سلام دهم یا اسمی را محترمانه صدا بزنم؛ بلکه وقتی جایی می‌روم، به مقامی که در آن‌جا حضور دارد احترام می‌گذارم. حالا فرقی نمی‌کند چه در کنگره۶۰ و چه بیرون از کنگره۶۰، به قوانین آن جامعه احترام می‌گذارم و این خود به نوعی ادب است.

تشکر کردن، قدرشناس بودن، وقت‌شناس بودن و همه این‌ها ادب است و در مقابل، بی‌ادبی هم به این معنی نیست که ما از کلمات رکیک و زشت استفاده کنیم، وقتی کسی برای من کاری می‌کند و من تشکر نکنم، این بی‌ادبی است؛ اگر وقت‌شناس نباشم، این بی‌ادبی است. در کنگره۶۰ ساعت برای ما اختراع شده است. یاد گرفته‌ایم وقت‌شناس باشیم؛ پس اگر انسان به تعادل برسد، می‌توان تعادل، ادب و معاشرت را در رفتار او دید.

انسان هرچه از تعادل دورتر شود، آن بی‌ادبی و بی‌تعادلی در رفتار او بیش‌تر مشاهده می‌شود. به‌نظر من ارتباط این دستور جلسه با لژیون سردار این است که یکی از نشانه‌های رشد و تعادل، قدرشناس بودن است، این‌که ما قدر داشته‌های خود را بدانیم و قدر خدماتی را که کنگره۶۰ به ما می‌دهد، بدانیم. به‌نظر من کسانی‌که در لژیون سردار عضو شده‌اند به مرحله‌ای از تعادل رسیده‌اند و می‌گویند که در کنگره۶۰ نباید فقط دریافت‌کننده باشیم؛ بلکه برای رشد کنگره۶۰ هم باید تلاش کنیم و برای توسعه علمی کنگره۶۰ نیز قدم برداریم. عضو لژیون سردار شدن فقط کمک مادی نیست؛ بلکه قدردانی از آموزش‌های کنگره۶۰، تعادل و درمان با بخشش است که اتفاق می‌افتد. در کنگره۶۰ یاد گرفتیم که قدردانی کردن فقط به کلام نیست؛ بلکه باید در عمل هم نشان دهیم.

ما در کنگره۶۰ یاد گرفتیم که در همه چیزِ زندگی تعادل را رعایت کنیم. با عضو لژیون سردار شدن، تعادل را در زندگی‌مان، در دخل‌و‌خرج‌مان و در پس‌اندازمان به‌وجود می‌آوریم؛ اگر من بخواهم عضو لژیون سردار شوم؛ باید آن تعادل را در زندگی برقرار کنم. از برخی چیزها بزنم تا بتوانم جایگاهم را در لژیون سردار تغییر دهم. جمله‌ای را جایی شنیدم که خیلی به دل من نشست: «کسی‌که دانه می‌ریزد، بیش‌تر از کسی‌که دانه می‌خورد، لذت می‌برد». دقیقاً می‌توان گفت این جمله مصداق کسانی است که در کنگره۶۰ خدمت می‌کنند و در لژیون سردار هستند. آن‌ها تمام تلاش خود را می‌کنند تا سال آینده هم در لژیون سردار عضو بمانند، جایگاه‌شان تغییر کند و از بخشیدن بیش‌تر لذت ببرند.

یادم است که چند سال پیش اتو من خراب شده بود. وقتی می‌خواستم به مهمانی بروم، مثل گذشته لباسم را چند ساعت قبل می‌آوردم، خیس می‌کردم و می‌تکاندم تا چروک نشود. درست همان موقع بود که در لژیون سردار عضو شدم و برای خودم سؤال بود که چرا واقعاً اتو نمی‌خرم؟ نصف پول سرداری را باید می‌دادم و آن را می‌خریدم؛ اما پرداخت کردم و عضو لژیون سردار شدم. این کار برای این بود که من بیش‌تر از این لذت می‌بردم. آن روش، من را خسته می‌کرد که باید لباس را می‌شستم؛ اما این‌جا لذت بیش‌تری می‌بردم. فکر می‌کنم همه ما که این‌جا هستیم، از این بخشیدن خیلی لذت می‌بریم و در این زمینه خدا را شکر به تعادلی رسیده‌ایم که تلاش می‌کنیم جایگاه خودمان را تغییر دهیم. خدا را شکر می‌کنم که عضو لژیون سردار هستم. ان‌شاءالله خدا عمری دهد و قسمت کند امسال هم بتوانم عضو لژیون سردار شوم و از این بخشیدن بیش‌‌تر لذت ببرم.

عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فوزیه (لژیون نهم)
تایپیست: همسفر فریده رهجوی راهنما همسفر رقیه (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پانزدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کوروش آذرپور