آداب معاشرت در هر مکان و شرایطی شکل و قواعد خاص خود را دارد

 جلسه هفتم از دوره دهم سری کارگاه های آموزشی عمومی کنگره 60 ویژه مسافران و همسفران نمایندگی پرند، با استادی مسافر کیانوش ، نگهبانی مسافر امید  و دبیری مسافر علی  با دستور جلسه "آداب معاشرت ادب و بی ادبی،تعادل و بی تعادلی " شنبه  16 خرداد 1405 ساعت 17:00آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، کیانوش هستم، یک مسافر
ابتدا از خداوند سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار داد تا در این جایگاه قرار بگیرم و آموزش بگیرم همچنین از گروه مرزبانی و ایجنت محترم  تشکر می‌کنم که این امکان را فراهم کردند تا در این جلسه حضور داشته باشم و از آموزش‌های کنگره ۶۰ بهره‌مند شوم.
دستور جلسه امروز درباره «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی؛ تعادل و بی‌تعادلی» است  انسان موجودی اجتماعی است و برای ادامه حیات و رشد خود ناگزیر از برقراری ارتباط با دیگران می‌باشد. بنابراین لازم است آداب معاشرت را بیاموزد و به آن اهمیت ویژه‌ای بدهد.
آداب معاشرت در هر مکان و شرایطی شکل و قواعد خاص خود را دارد. برای مثال، غذا خوردن آداب مخصوص به خود را دارد، همان‌گونه که پوشش و لباس پوشیدن نیز دارای اصول و قوانین مشخصی است. زمانی که فرد این اصول را رعایت می‌کند، دیگران او را فردی مؤدب می‌دانند و هنگامی که نسبت به آن‌ها بی‌توجه باشد، به عنوان فردی بی‌ادب شناخته می‌شود.
به عنوان نمونه، اگر فردی برای حضور در یک مهمانی با پوشش نامناسب یا لباس خانگی حاضر شود، نه تنها به میزبان احترام نگذاشته است، بلکه شخصیت و جایگاه خود را نیز به درستی به نمایش نگذاشته است. رعایت ادب در حقیقت نشان‌دهنده میزان آگاهی، دانایی و شناخت انسان از جایگاه خود و دیگران است.
به اعتقاد من، ادب و بی‌ادبی ارتباط مستقیمی با دانایی و نادانی دارند. هرچه میزان دانایی انسان بیشتر باشد، رفتارهای او مؤدبانه‌تر و سنجیده‌تر خواهد بود و هرچه نادانی بیشتر باشد، احتمال بروز رفتارهای ناپسند و بی‌ادبانه نیز افزایش پیدا می‌کند
خوشبختانه در کنگره ۶۰ برای بسیاری از مسائل و گره‌های زندگی آموزش وجود دارد. اما بهره‌مندی از این آموزش‌ها بستگی به میزان توجه، یادگیری و کاربردی کردن آن‌ها در زندگی دارد. آموزش زمانی ارزشمند است که از محیط کنگره خارج شده و در زندگی روزمره ما جاری شود.
در بخش دوم دستور جلسه، یعنی تعادل و بی‌تعادلی، می‌توان گفت که تعادل به معنای پایداری و ثبات است. یکی از مهم‌ترین دلایلی که افراد در کنگره ۶۰ به درمان واقعی دست پیدا می‌کنند و از بازگشت به مصرف مواد مخدر دور می‌مانند، رسیدن به تعادل است. درمان تنها قطع مصرف مواد نیست؛ بلکه رسیدن به تعادل در جسم، روان و جهان‌بینی است. زمانی که فرد به این مرحله می‌رسد، به نوعی پایداری دست پیدا می‌کند که او را از بازگشت به گذشته حفظ می‌نماید.
من همیشه خداوند را شکر می‌کنم که با کنگره ۶۰ آشنا شدم. هر زمان که به گذشته خود نگاه می‌کنم و به یاد روزهایی می‌افتم که در چه شرایطی بودم، همانند داستان ایاز، گذشته خود را فراموش نمی‌کنم. وقتی برکات و نعمت‌هایی را که کنگره وارد زندگی من کرده است می‌بینم، بیش از پیش قدردان این مسیر می‌شوم.
بخش دیگری که ارتباط مستقیمی با این دستور جلسه دارد، حرمت‌های کنگره ۶۰ است در حرمت‌ها به مواردی همچون دروغ نگفتن، غیبت نکردن، پشت سر دیگران صحبت نکردن و رعایت احترام متقابل اشاره شده است. اگر این اصول را رعایت نکنیم، بدون شک از مسیر ادب فاصله گرفته‌ایم و اگر آن‌ها را به کار ببندیم، در مسیر ادب و تعادل حرکت خواهیم کرد
موضوع دیگری که در این مسیر اهمیت فراوانی دارد، نظم است. در دوران سفر اول، زمانی که در لژیون جناب علی‌آقا حضور داشتم، همواره تلاش می‌کردم اصول و نظم لژیون را رعایت کنم. به خاطر دارم که راهنمایم همواره بر رعایت ادب و احترام تأکید داشت و من نیز وظیفه خود می‌دانستم که این آموزش‌ها را به بهترین شکل اجرا کنم. سعی می‌کردم به موقع در جلسات حاضر شوم، سی‌دی‌ها را بنویسم و وظایف خود را به درستی انجام دهم.
به تمامی مسافران سفر اول پیشنهاد می‌کنم اگر به دنبال درمانی صحیح و رسیدن به تعادل هستند، به آموزش‌ها و راهنمایی‌های راهنمای خود توجه کامل داشته باشند. راهنما بدون هیچ چشمداشت و توقعی وقت، انرژی و تجربه خود را در اختیار رهجو قرار می‌دهد تا او بتواند مسیر درمان و رشد را به درستی طی کند.
امیدوارم بتوانم هرچه بیشتر در کنگره بمانم، آموزش بگیرم، روی خودم کار کنم و در ادامه زندگی سالم‌تر، متعادل‌تر و موفق‌تری داشته باشم.
از توجه شما سپاسگزارم.

تایپ: مسافر میلاد لژیون دوم

بارگذاری و تنظیم: مسافر نیما لژیون سوم
مرزبان خبری: مسافر مجید