کنگره انسان بی‌تعادل را بازسازی می‌کند و توانایی ارتباط مؤثر با دیگران را به او بازمی‌گرداند

دوازدهمین جلسه از دوازدهمین دور کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره 60 ویژه مسافران آقا در نمایندگی پرستار با استادی مسافر رضا، نگهبانی مسافر رحمت و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه: «آداب معاشرت ادب و بی ادبی  تعادل و بی تعادلی» در روز چهارشنبه 1405/03/20 راس ساعت 17 آغاز به کار نمود. 

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان رضا هستم یک مسافر

من خودم زمانی که مصرف می‌کردم، آدم بی‌ادبی نبودم؛ اما خواه‌ناخواه آدم بی‌تعادلی بودم.

اولین چیزی که کنگره به من داد، اولاً درمان بود. درمان پیش از تعادل اتفاق می‌افتد. پس از درمان، انسان به تعادل نسبی می‌رسد. تعادل کامل نه، بلکه تعادل نسبی.

به یاد دارم که پدر و مادرم مرا طوری تربیت کردند که حداقل در محیط زندگی‌ام  آداب کلیِ هر چیزی را تا جایی که توانستم به من آموختند. اما مصرف مواد باعث شد که آن آموزش‌ها را نادیده بگیرم و نتوانم آن‌ها را اجرا کنم. 

در پسِ مصرف مواد، آن بی‌تعادلی، بی‌ادبی و رعایت نکردن مسائلی است که سبب می‌شود انسان به عنوان فردی بی‌تربیت و بی‌ادب شناخته شود.

آداب معاشرت من چگونه بود؟ معاشرت من فقط با کسانی بود که در زمینهٔ مصرف با من هم‌حال بودند. با کسی دوستی و رابطه برقرار می‌کردم که حداقل مصرف مرا تأمین کند. اما اکنون که درمان شده‌ایم و تعادل نسبی به‌دست آورده‌ایم، دست‌کم می‌توانیم در حیطهٔ کاری خود، با گستردگیِ کارمان، با افراد بیشتری با ادب معاشرت کنیم و رابطه برقرار نماییم.

همین مشارکت کردن، همین استادی نشستن، همین مشارکت در لژیون و کارگاه آموزشی — خودش یکی از قدرتمندترین آموزش‌هایی است که کنگره ارائه می‌دهد. من شاید برای حداکثر دو نفر می‌توانستم در خلوت خودم صحبت کنم. اینکه من اکنون اینجا برای این همه آدم صحبت می‌کنم، خودش یک معجزه است. من پیش از این چنان آدم بی‌تعادلی بودم که نمی‌توانستم با یک غریبه حتی چهار کلمه درست و حسابی گفت‌وگو کنم. بین دوستانم هم هر صحبتی داشتیم، شاید از ده کلمه نه تایش فحش بود.

اما اکنون ناخودآگاه و به‌طور خودکار، سیستم من کاملاً عوض شده است. به نظر من انگار ریست شدم و به حالت کارخانه برگشتم. آن صفاتی که در اعتیاد به من داده شده بود، در کنگره از من گرفته شد.

در خودِ سی دی ها، آقای مهندس حتی دربارهٔ آداب غذا خوردن، آداب مهمانی رفتن و آداب میزبان بودن صحبت می‌کنند. یعنی ما در کنگره آموزش جامع و کاملی دریافت می‌کنیم.

حالا با دیدن هزار چهرهٔ ناشناسِ جدید که آمده‌اند، می‌توانم بگویم کنگره واقعاً انسان را می‌سازد. از یک آدم بی‌تعادل مثل من، دست‌کم کسی را می‌سازد که بتواند بیاید اینجا صحبت کند. این خودش نعمت بسیار بزرگی است. کنگره را از دست نمی‌دهم. خدا را شکر می‌کنم که هنوز کنگره برپاست و می‌توانیم بیاییم، بنشینیم، صحبت کنیم و از همدیگر انرژی بگیریم.

وقت جلسه را بیشتر نمی‌گیرم؛ می‌خواهم از مشارکت شما استفاده کنم. 

ممنونم از اینکه به صحبتهای بنده توجه کردید

عکس: مسافر مصطفی لژیون نهم

تایپ و ویراست:مسافر علی لژیون ششم

بارگذاری:مسافر محمد لژیون ششم

وبلاگ نمایندگی پرستار