روزهای سختی را سپری کرده بودم، خیلی بیحوصله و ناامید وارد کنگره شدم. وقتی برای اولین بار وارد شعبه وحید شدم، وجود نظم خاصی توجه من را جلب کرد، همه افراد با لباس سفید و مرتب روی صندلیها نشسته بودند و بعد از اجازه گرفتن سخن میگفتند. برای من جالب بود با اینکه افراد زیادی حضور داشتند؛ اما بهمریختگی دیده نمیشد. با گذشت زمان با این دستورجلسه که قوانین حضور در کنگره و آداب معاشرت و همزیستی مسالمتآمیز را بیان میکرد، اشنا شدم.
این دستورجلسه به ما میآموخت که افراد در کنگره، درست در جایگاه خودشان قرار دارند و عدالت به معنای مساوات نیست، هر کس به اندازه تلاشی که کرده، جایگاه خاصی را به دست آورده است. آقای مهندس رعایت آداب معاشرت و داشتن ادب را خیلی توصیه کردهاند؛ حتی در یکی از لایوها فرمودهاند که اگر این شال زرد؛ یعنی شال مرزبانان است روی شاخه درختی بود به آن احترام بگذارید و این رعایت سلسله مراتب چشم گفتن باعث پیشرفت و پایداری کنگره ۶۰ میباشد. اکنون که حدود ۴ سال از آن روز میگذرد با چشم خود میبینم که رعایت این نظم باعث تعالی کنگره شده است.
نویسنده: راهنما همسفر ساره(لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر ساره(لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر سما رهجوی راهنما همسفر ژیلا(لژیون اول)
نمایندگی همسفران صفادشت
- تعداد بازدید از این مطلب :
50