تعادل، فوق درمان است

جلسه ششم از دوره هشتم‌ کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی صبا به استادی اسیستانت مرزبانی همسفر آذر، نگهبانی همسفر الناز و دبیری همسفر مینا با دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز سه‌شنبه ۱۹ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

موضوعی که در کنگره بسیار مورد توجه و حساسیت آقای مهندس است؛ همین آداب معاشرت می‌باشد و همواره آموزش‌های فراوانی در این زمینه به ما داده می‌شود؛ زیرا کنگره۶۰ فقط یک مرکز درمانی نیست و کار ما صرفاً درمان اعتیاد نیست. آقای مهندس برای هر موضوعی که در زندگی ما وجود دارد، راهکاری پیش روی ما قرار می‌دهند. همواره اندیشه ایشان بر‌ این است که برای مسائل زندگی راه ‌حلی کاربردی داشته باشیم و بدانیم در هر موقعیت چه باید کنیم. آداب معاشرت، ادب، تعادل و بی‌تعادلی نیز از جمله همین موضوعات بسیار مهم هستند. ما در کنگره می‌گوییم درمان و تعادل، فوق درمان است. این تعادل و فوق درمانی از کجا می‌آید؟ از همان آداب معاشرت و آموزش‌هایی سرچشمه می‌گیرد که در این مکان یاد می‌گیریم این‌که چگونه رفتار کنیم و چگونه زندگی کنیم.

تعادل و بی‌تعادلی ارتباط مستقیمی با جهان‌بینی و میزان آگاهی انسان دارد. آداب معاشرت فقط سلام کردن نیست که فکر کنیم آن را رعایت کرده‌ایم. ما باید یاد بگیریم با هر شخصی در هر مکان و شرایطی، چگونه رفتار کنیم. تنها با افزایش جهان‌بینی و آگاهی است که می‌توانیم بیاموزیم در خانه، محل کار، کنگره و هر جای دیگری چه رفتاری مناسب است و چگونه باید با دیگران ارتباط برقرار کنیم. من همیشه در قسمت مرزبانی، زمانی که عزیزان انتخاب می‌شوند، در پایان چند دقیقه‌ای با آن‌ها صحبت می‌کنم. تأکید من این است که یاد بگیریم چگونه با دیگران برخورد کنیم. مسلماً همه این موضوعات را می‌دانند؛ اما به عنوان یادآوری مطرح می‌شود. گاهی یک کلمه یا یک لحن، تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند؛ برای مثال بشین، بفرما یک مفهوم ظاهری دارند، اما تأثیر و معنای آن‌ها کاملاً متفاوت است؛ اگر یاد بگیریم همیشه از واژه‌ها و لحن مناسب استفاده کنیم، نه در کنگره و نه در بیرون از آن دچار مشکل نخواهیم شد.

به نظر من حرمت کنگره در حقیقت یک جهان‌بینی کامل و یک درس بزرگ آداب معاشرت است. حرمت به ما می‌آموزد که چگونه حدود و حقوق دیگران را رعایت کنیم و در ارتباطات خود احترام را حفظ نماییم. انسانی که زود عصبانی می‌شود، زود هم قضاوت می‌کند. کسی که عصبانی است، معمولاً عفت کلام ندارد و نمی‌تواند درست و سنجیده صحبت کند. همه این مسائل به آموزش‌هایی برمی‌گردد که در وجود ما شکل گرفته است. آموزش‌هایی که زندگی سالم، عمل سالم، سخن سالم و روابط سالم را به ما می‌آموزند؛ اگر این آموزش‌ها را به درستی به کار ببریم می‌توانیم الگویی سالم برای دیگران باشیم؛ البته به شرط آن‌که سی‌دی‌ها و آموزش‌ها فقط در حد نوشتن و انجام تکالیف باقی نمانند. وقتی آقای مهندس در پایان می‌گویند: از این‌که به حرف‌های من گوش کردید سپاسگزارم؛ منظور فقط شنیدن نیست؛ منظور به کار بستن و عملی کردن این آموزش‌ها است؛ باید هر کلام، هر لغت و هر جمله برای ما کاربردی باشد و آن را در زندگی خود اجرا کنیم.

اگر به آموزش‌ها عمل کنیم، زندگی ما به تدریج اصلاح خواهد شد؛ اما اگر فقط در حد نوشتن دفتر و گرفتن امضاء باقی بماند، سود چندانی نخواهد داشت؛ پس این آموزش‌ها هستند که به ما کمک می‌کنند آداب معاشرت را اصلاح کنیم، ادب را بیاموزیم، بی‌تعادلی را برطرف کنیم و بسیاری از مشکلات زندگی را حل نماییم. یکی از موضوعاتی که همیشه روی آن تأکید دارم این است که بعضی افراد لحن بسیار تلخی دارند و ناخواسته دل دیگران را می‌سوزانند. بعد هم می‌گویند: من آدم رکی هستم و حرفم را رک می‌زنم. به نظر من رک بودن به معنای آسیب زدن به دیگران نیست. این‌که هرچه به ذهن ما می‌رسد؛ بدون توجه به احساسات طرف مقابل، بیان کنیم و بعد آن را به حساب رک بودن بگذاریم، درست نیست. هر موضوعی آداب معاشرت خاص خودش را دارد و هر جمعی نیز اصول و آداب مخصوص به خود را می‌طلبد. ما باید بدانیم حتی زمانی که حق با ما است؛ چگونه حق خود را بیان کنیم. مهم است چه می‌گوییم؛ اما مهم‌تر این است که چگونه بیان می‌کنیم. هنر واقعی در این است که حقیقت را با احترام، ادب و رعایت حرمت دیگران بیان کنیم.

مرزبانان کشیک: همسفر نسرین و مسافر ایرج
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
تایپیست: همسفر نسیم رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
ویرایش: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر افسانه (لژیون سوم) دبیر سایت
ارسال: همسفر رضوان مرزبان خبری
همسفران نمایندگی صبا