آداب یعنی رسم و روش

من بر این عقیده استوارم که هر انسانی در زندگی باید با یک‌سری اصول و قواعد آشنا باشد تا با پایبندی بر آن نظم بتواند در خانواده و جامعه با آرامش در کنار همنوع‌های خود زندگی کند، مقید بودن به این کلیات در سایه آموختن و دانایی حاصل می‌شود. این آموزش‌ها را از کودکی یاد‌ گرفته و همچنان در زندگی به‌ کار می‌بریم؛ باید طرز صحیح رفتار با خانواده و سپس جامعه را بیاموزیم، از زندگی خویش لذت ببریم و در صلح و آرامش باشیم؛ زیرا همگی ما در زندگی اجتماعی و فردی می‌توانیم تاثیرپذیر و تاثیرگذار باشیم.

خیلی وقت‌ها خواسته یا ناخواسته از این راه دور شده‌ و راه را گم کرده‌ام؛ ولی با ورود به کنگره‌۶۰ و بازنگری دوباره ابعاد وجودی توانستم خود را از نو بسازم. یاد‌ می‌گیرم از ضد‌ارزش‌ها فاصله گرفته به سمت ارزش‌ها حرکت کنم، از یک آداب معاشرت کوچک ساده تا طرز برخورد مناسب با همسر و فرزند را در نظر بگیرم، در مراتب بالاتر آداب همنشینی رعایت ادب و برخورد مناسب در جامعه با دیگران را شامل می‌شود، تمامی ادیان از این قوانین پیروی می‌کنند. هر انسانی بایستی تشریفات و رسوم هر چیز را رعایت کند.

عدل و عدالت پایه و زیربنای پایداری جهان بوده که به معنی قانونمندی، نظم و برقراری تعادل است، هر پدیده به‌واسطه تعادل در جای مناسب قرار گرفته، نماد و کیان هستی را استوار می‌نماید؛ همچنین پرهیز از ضد‌ارزش‌ها، گناه و خویشتن‌داری در همه امور ضامن اعتدال، صحت و درستی وجه‌های تربیتی است. انسان لازم است تمامی ابعاد وجودی و تربیتی خود را مورد عنایت قرار دهد. در مسیر رشد و تربیت خویش از افراط و تفریط بپرهیزد.

قرار گرفتن در ملایمت و رعایت ادب در زندگی فردی و اجتماعی همان مسیر درست برگزیده است؛ لیکن معاشرت در جامعه مستلزم رعایت معیارهایی است که با آن بتوانیم الگوی انسان‌ساز و درست برای سایر انسان‌ها باشیم؛ شاید در ابتدا بسیار بدیهی و ساده به نظر بیاید، تلاش کردن ضروری است تا مسئولیت‌های خود را به درستی عمل نماییم، به عنوان مثال سعی کنیم با دیگران با احترام سخن بگوییم، تبدیل به فردی شویم که به دیگران توهین نمی‌کند، روی زمین آشغال نمی‌ریزد و دیگران را مسخره نمی‌کند. همگی این رفتار‌ها دلیلی بر ادب شخصیت ما است.

رعایت این قوانین نماد استواری اصول تعلیم، تربیت، رشد انسانی و همانطور دلیلی بر علم، آگاهی و آموزش انسان است. افرادی با این ویژگی‌های اخلاقی مردمانی ارزشمند و تاثیرگذاری هستند، در واقع وجودشان مملو از عشق به خالق، مخلوق و کمک به‌ هم‌نوع است و دیگران از وجود آنها انرژی می‌گیرند. لازم است بدانیم هیچ انسانی به خودی خود بد نیست؛ اگر بدی می‌کند در نتیجه جهل، نادانی و آموزش ندیدن خود است. ممکن است تنها جنبه‌ای از جنبه‌های وجودی او آموزش ندیده باشد.

اگر کسی که به شما بدی می‌کند شما با او برخورد مناسب کرده و با محبت برخورد کنید، او احساس شرمندگی داشته و از شما معذرت خواهی می‌کند، این امر دلیلی بر نداشتن آگاهی و دانایی شخص ‌است؛ زما‌نی‌که برخورد شما را می‌بیند ناخودآگاه بنا به ادب و شخصیت خویش از کارش شرمنده می‌شود و معذرت‌خواهی می‌کند. همه انسان‌ها باید همیشه و در تمام زمینه‌های زندگی در پی آموزش و یادگیری باشند، چه‌بسا در زندگی به خویش و به دیگران زندگی ببخشیم....

نویسنده: همسفر فا‌طمه رهجو راهنما همسفر نجمه (لژیون ‌پنجم)
رابط خبری: همسفر اکرم (ا) رهجو راهنما همسفر نجمه (لژیون‌‌ پنجم)
عکاس: همسفر فاطمه (م) رهجو راهنما همسفر نجمه (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر الهام رهجو راهنما همسفر سمیه (لژیون ششم) دبیر اول سایت
همسفران نما‌یندگی امیر اراک