آداب معاشرت یعنی دانش همزیستی

جلسه سیزدهم از دوره هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶٠ نمایندگی رضوی مشهد به استادی‌ راهنما همسفر منصوره، نگهبانی همسفر عاطفه و دبیری همسفر طیبه با دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز یک‌شنبه ۱۴۰۵/۰۳/۱۷ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، منصوره هستم هم‌سفر مهدی. دستور جلسه سه بخش دارد: «آداب معاشرت»، «ادب و بی‌ادبی» و «تعادل و بی‌تعادلی». بخش اول آداب معاشرت یعنی نوع برخورد من برای اینکه با دیگران ارتباط برقرار کنم. این آداب معاشرت یک راه و رسمی دارد که من باید یاد بگیرم. مثل آداب لباس پوشیدن که هر جایی آداب خودش را دارد و پوشش ما باید متناسب با محیطی باشد که در آن حضور داریم. نظافت؛ اینکه سعی کنیم بهداشت فردی‌ خود را رعایت کنیم، به‌خصوص الان که هوا گرم است و ما در کنگره مدام با بغل کردن و حرف زدن با هم در تعامل هستیم، خدایی ناکرده با عدم رعایت بهداشت فردی‌ باعث آزار و اذیت دیگران نشویم.

آداب حرف زدن؛ اینکه ما از چه الفاظی استفاده می‌کنیم؛ هر لفظی که شما در مورد دیگران به کار می‌برید با خود یک حس می‌آورد؛ لفظ نادرست حس منفی و لفظ مؤدبانه، حس خوب با خود به همراه دارد. اینکه بدانیم کلمات بار دارند و خدایی ناکرده با زبانمان باعث رنجش دیگران نشویم. آداب غذا خوردن، رانندگی کردن و خیلی از آداب دیگر که در زندگی روزمره‌ با آن‌ها سروکار داریم. در کل، آداب معاشرت یعنی دانش همزیستی؛ یعنی ما یاد بگیریم که در کنار هم بتوانیم با صلح و آرامش زندگی کنیم و انسان می‌تواند با آداب معاشرت خود، دوستی‌ها را تبدیل به دشمنی و دشمنی‌ها را تبدیل به دوستی کند. بخش دوم ادب و بی‌ادبی است؛ رعایت تمامی آدابی را که در جامعه برقرار است ادب می‌گوییم و هر انسانی بر اساس دانایی و نادانی خودش، جایگاه خود را مشخص می‌کند؛ هر چه انسان داناتر و آگاه‌تر باشد، باادب‌تر و هر چه نادان‌تر، بی‌ادب‌تر است.

باید بدانیم که ادب و مدارا با دوست و دشمن هنر انسان‌های بزرگ است و یک انسان باادب، متعادل است. بخش سوم تعادل است. تعادل یعنی پایداری؛ یعنی هر کاری به‌اندازه خود و در زمان، جا و مکان خودش به اجرا درآید. وجود مشکلات در زندگی ما، زیاد شدن آن‌ها، بروز انواع و اقسام بیماری‌ها در جسم ما و اینکه حالمان خوب نیست و افسرده و ناامید هستیم، همه و همه نشان‌دهنده این است که تعادل نداریم. هر انسانی که آداب معاشرت را بلد باشد، ولی در ظاهر ادب را رعایت کند، صرفاً آدم متعادلی نیست. وقتی می‌توانیم بگوییم انسان متعادلی هستیم که آداب معاشرت و ادب را در تمام سطوح زندگی به کار ببریم، نه اینکه فقط برای حفظ ظاهر باشد؛ مثلاً من ظاهر خود را در کنگره حفظ کنم تا دیگران از من تعریف کنند و من را دوست داشته باشند، اما اعضای خانواده‌ام از دست من در رنج و عذاب باشند یا ایجنت و مرزبان‌ها از دست نافرمانی‌های من عاصی باشند؛ این یعنی من انسان متعادلی نیستم.

باید بدانیم که ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی، به‌خودی‌خود شکل نمی‌گیرد؛ باید تزکیه و پالایش صورت بگیرد و این تزکیه و پالایش یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد. همان‌طور که سال‌ها زمان برده تا ما تبدیل به انسان‌هایی نامتعادل شده‌ایم، برای به تعادل رسیدن هم احتیاج به زمان داریم. قانون کنگره، قانون ذره‌ذره است. آموزش‌های کنگره قدم‌به‌قدم آداب معاشرت را به ما یاد می‌دهد تا بتوانیم روش درست زندگی کردن را یاد بگیریم. در واقع هر نکته‌ای که یاد می‌گیریم و صد البته کاربردی‌اش می‌کنیم، به ما کمک می‌کند تا یک قدم به تعادل و آن حال خوب نزدیک‌تر بشویم. اصولاً ما انسان‌ها به کره خاکی آمده‌ایم تا بعد از طی مراحلی با آموزش و کسب دانایی به تعادل برسیم و برای رسیدن به تعادل، فاکتور اصلی تفکر است و برای اینکه بتوانیم تفکر درستی داشته باشیم، باید روی حس‌های خود کار کنیم؛ وقتی حسمان نسبت به همه‌چیز و همه‌کس منفی و خراب است، نمی‌توانیم تفکر درستی داشته باشیم.

نتیجه اینکه وقتی آداب معاشرت را یاد بگیریم، ادب را در تمام سطوح زندگی‌ به کار ببریم و روی حس‌هایمان کار کنیم که با کوچک‌ترین مسئله‌ای به آستانه آشوب نرسیم و بتوانیم در آرامش، مسائل و مشکلات زندگی‌ را حل کنیم، به تعادل می‌رسیم و اینجاست که می‌توانیم بگوییم انسان متعادلی هستیم. در آخر صحبت‌هایم را با بیتی از جناب مولانا به پایان می‌رسانم که می‌فرمایند:

از خدا جوییم توفیقِ ادب

بی‌ادب محروم گشت از لطفِ رب

بی‌ادب تنها نه خود را داشت بَد

بلکه آتش در همه آفاق زد

رهایی ۴۰ سی‌دی

رهایی ۳۰ سی‌دی

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رضوی مشهد