بزرگ‌ترین بی‌ادبی وقت‌نشناسی است

جلسه نهم از دوره سی‌وچهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی خواجو به استادی همسفر مائده، نگهبانی همسفر شهرزاد و دبیری همسفر عاطفه با دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز دوشنبه ۱۸ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

امیدوارم حال همگی خوب باشد، حال من نیز به حمدالله خوب است. خدا را شاکرم که امروز با وجود همه نیروهای منفی توانستم در کنار شما باشم. در رأس از آقای مهندس و خانواده محترم ایشان تشکر می‌کنم. تبریک خدمت مرزبانان جدید و خداقوت به مرزبانان قبلی می‌گوییم؛ همچنین به ایجنت همسفر شقایق خوش‌ آمد می‌گویم. در ادامه از راهنما همسفر صدیقه که همیشه پشت و پناه من بوده‌اند و همین‌طور از هم‌لژیونی‌هایم تشکر می‌کنم .

دستور جلسه امروز «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» است. این‌ها کاملاً به همدیگر مرتبط هستند و نباید بی‌اهمیت شمرده شوند. آن‌قدر مهم بوده‌اند که آقای مهندس آن‌ها را جزو دستور جلسات سالیانه قرار داده‌اند. شاید ابتدا فکر کنیم بی‌ادبی و بی‌تعادلی فقط مربوط به قشر مصرف‌کنندگان است؛  اما این‌طور نیست. ما این بی‌تعادلی را در قشر ثروتمندان، تحصیل‌ کرده‌ها و حتی افرادی که مقام و منصب دارند، می‌بینیم. هر چیزی آداب خودش را دارد و رعایت نکردن آن بی‌ادبی محسوب می‌شود. آقای مهندس در سی‌دی کاملاً توضیح دادند که غذا خوردن، راه رفتن، رانندگی کردن، حرف زدن و ... همه آداب دارند و رعایت نکردنشان بی‌ادبی است.

یکی از نکاتی که ایشان توضیح دادند درباره غذا خوردن بود. وقتی میزبان چند مدل غذا تهیه می‌کند، این‌طور نیست که مهمان از همه آن‌ها نوش جان کند، به این علت است که شاید شخصی به خاطر بیماری یا سلیقه تنها یک مدل را انتخاب کند. روی‌هم‌خوردن‌ها، تندتند خوردن‌ها و بی‌توجهی به دیگران بی‌ادبی محسوب می‌شود. حتی راه رفتن روی فیزیولوژی، دیسک کمر، قوز، شانه و حتی روی نحوه حرف زدن ما اثر می‌گذارد. در صحبت کردن مخصوصاً آقایان با خانم‌ها و خانم‌ها با آقایان نیز باید بسیار مراقب باشیم. متأسفانه اکثر افراد عادت کرده‌اند و از واژه‌هایی مثل عزیزم، جانم، قربانت برم برای جنس مخالف استفاده می‌کنند.

من خودم تجربه‌ یک خرید اینترنتی داشتم که قبل از آن باید یک آقا به من مشاوره می‌داد. وقتی تلفن را جواب دادم گفت: عزیزم، قربونت برم، فداتون بشم شما باید این کار را انجام بدهید. من واقعاً معذب شدم و گفتم: یعنی چه؟ ایشان در جایگاه اجتماعی خودش قرار داشت و عادت کرده بود؛ اما این خوشایند نبود و گفتم باید خیلی مراقب باشم. در رانندگی هم همین‌طور است، بوق زدن بی‌مورد برای سلام، خداحافظی، ناسزا گفتن، دوبله پارک کردن، مسیر دیگران را گرفتن، همه این‌ها بی‌ادبی است؛ اما بزرگ‌ترین بی‌ادبی که آقای مهندس در این سی‌دی اشاره کردند و برای من خیلی جالب بود، وقت‌نشناسی است.

ما در کنگره چه همسفر، چه مسافر خیلی تمرین می‌کنیم که به‌موقع برسیم، بی‌نظمی نکنیم و وقت‌شناس باشیم. رعایت نکردن این موضوع بزرگ‌ترین بی‌ادبی است. در کل رعایت نکردن آداب، بی‌ادبی و رعایت کردن آداب، ادب محسوب می‌شود. وقتی به آگاهی می‌رسیم، به خصوص سفر اولی‌ها قرار نیست دوربین برداریم و اطرافیان را رصد کنیم که فلانی بی‌ادب هست یا بی‌تعادل هست یا ببین آقای مهندس چه گفته‌اند. این آموزش‌ها برای بالا بردن آگاهی خود ما است، نه قضاوت دیگران. آقای مهندس همیشه بیان می‌کنند: «از بزرگ‌ترین دشمن خودمان که جهل و ناآگاهی خودمان است به خدا پناه ببریم».

این دستور جلسه بسیار ساده و روان است. من هر جا در دوراهی‌های زندگی قرار می‌گیرم، به خودم می‌گویم من همه این‌ها را از آقای مهندس و خانواده محترم ایشان یاد گرفته‌ام و از ته قلب برای سلامتی‌ ایشان دعا می‌کنم و آرزو دارم روزی کنگره جهانی شود و همه انسان‌ها به آگاهی‌ که ما امروز داریم برسند.

رهایی ۴۰ سی‌دی و مرحله ۳۰ سی‌دی همسفران مرضیه (ا) و مرضیه (م) رهجویان راهنما همسفر کبری (لژیون دوم)

مرحله ۳۰ سی‌دی همسفران زهره و زهرا رهجویان راهنما همسفر کبری (لژیون دوم)

رهایی ۴۰ سی‌دی همسفر افروز رهجوی راهنما همسفر صدیقه (لژیون هفتم)

مرحله ۳۰ سی‌دی همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر صدیقه (لژیون هفتم)

رهایی جونز همسفر هاجر رهجوی راهنمای تغذیه سالم همسفر شقایق

مرزبانان کشیک: همسفر فرشته و مسافر فرهاد
تایپیست: همسفر خدیجه رهجوی راهنما همسفر لیلی (لژیون نوزدهم)
عکاس: همسفر فائزه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون یازدهم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر زهرا
همسفران نمایندگی خواجو