ما باید حسن رابطه داشته باشیم

جلسه سوم از دوره هجدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی جواد به استادی همسفر معصومه، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر زهره با دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز یک‌شنبه ۱۷ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور جلسه امروز آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی است. انسان موجودی است که به صورت اجتماعی زندگی می‌کند؛ البته هر کدام از ما انسان‌ها نیازهایی داریم که باید در ارتباط با انسان‌های آن‌ها را برطرف کنیم، شاید بتوانیم یکسری از نیازهای خود مثل خرید از فروشگاه را تأمین کنیم؛ اما هزاران نیاز دیگر داریم که به‌تنهایی نمی‌توانیم و باید در ارتباط با بقیه انسان‌ها این کار را انجام دهیم و لازم است که یک‌سری قوانین را رعایت کنیم.

مهندس حسین دژاکام می‌فرماید: «با انسان‌های دیگر به گونه‌ای رفتار کنیم که کمترین درگیری و کنش را داشته باشیم.» این دستور جلسه نکات بسیار مهم و ظریفی دارد که اگر هر کدام از ما بخواهیم به یکی از آن اشاره کنیم واقعاً نمی‌توانیم تمام نکاتش را ذکر کنیم. این دستور جلسه به‌اندازه‌ای مهم است که یکی از ۱۴ دیده‌بان مختص روابط عمومی کنگره۶۰ است. دیده‌بانان افرادی هستند که پایه و اساس قوانین کنگره۶۰ را بنا می‌کنند. دیده‌بان روابط عمومی‌ کنگره۶۰ مسافر بابک لطفی هستند. هنگامی که کنگره۶۰ می‌خواهد با مجامع عمومی ازجمله کنفرانس‌ها، سمینارها و دانشگاه‌ها ارتباط برقرار کند، ایشان برنامه‌ریزی لازم را انجام می‌دهند. جوامعی چون پزشکان که شاید کنگره۶۰ را خیلی نشناسند؛ ولی ایشان برنامه‌ریزی لازم را انجام می‌دهند تا در دانشگاه چه نوع برنامه داشته باشد و چه وجهه‌ای از خودمان در آن دانشگاه و سمینار که کنگره۶۰ می‌خواهد خودش را نشان دهد داشته باشیم. در شرایط بحرانی پیش آمده دیده‌بان مسافر بابک با مهندس حسین دژاکام مشورت و برنامه‌ریزی انجام می‌دهند و به این دلیل دیده‌بان روابط عمومی نامیده می‌شود.

هر کدام از ما می‌توانیم به‌عنوان یک دیده‌بان کوچک باشیم و در جامعه امروز الگوی کنگره۶۰ باشیم تا بتوانیم علم کنگره۶۰ را انتقال دهیم و نشان بدهیم که ما در کنگره۶۰ چه مطالبی آموزش گرفتیم. مهندس حسین دژاکام در فایل‌‌های صوتی مختلفی اعم از «آداب معاشرت، احترام، مثلث ارتباط، روابط، دیپلماسی و خانواده» در مورد آداب معاشرت صحبت می‌کند. ایشان در فایل صوتی «روابط» می‌فرماید: «ما باید به صورتی با انسان‌ها روابط برقرار کنیم که حداقل درگیری را داشته باشیم.» سعی کنیم در مسائل روزمره خود کم‌ترین کنش را با دیگران داشته باشیم‌؛ البته نه به شکلی که بگوییم درگیری نداشته باشیم و فقط بخواهیم به اطرافیان خود باج بدهیم.

در خانواده، جامعه، سرکار و محل تحصیل بخواهیم با بقیه رفت‌وآمد داشته باشیم، به این دلیل که من می‌خواهم درگیری نداشته باشم، مدام باج بدهم و کوتاه بیاییم، به این شکل نباشد. مهندس حسین دژاکام در فایل صوتی «دیپلماسی» این حد و مرز‌ها را بسیار زیبا مشخص می‌کنند که میزان محبت، تشویق و تنبیه ما نسبت به افراد چه‌قدر باشد. بنا به فرموده ایشان ما باید حسن رابطه داشته باشیم. تمام این موارد در نوشتار حرمت‌ کنگره۶۰ در ابتدا و انتهای کارگاه‌های آموزشی خوانده می‌شود. رعایت حرمت‌ها باعث می‌شود که ما بهترین ارتباط را با دیگران داشته باشیم.

مهندس حسین دژاکام مرز‌ها را برداشتند و می‌فرماید: «هرکس از این سرا درآید، نانش دهید و از ایمانش نپرسید.» ما با هر دین و مذهب، رنگ پوست و هر نژادی که باشیم، به کنگره۶۰ می‌آییم و کنار همدیگر آموزش می‌گیریم. مدتی پیش افرادی را مشاهده کردم که از کشور افغانستان به ایران آمده بودند و با دریافت آموزش‌های کنگره‌۶۰ درمان و بعد از آن پهلوان شده بودند. مهندس حسین دژاکام در فایل صوتی آخرشان توضیح دادند که ما فقط وابسته به کشور ایران نیستیم، ما می‌خواهیم مرزها را برداریم و تمام دنیا از این آموزش‌ها استفاده کنند. ایشان می‌خواهند آرامش و صلح را به تمام دنیا هدیه کنند؛ به‌ همین دلیل نکات بسیاری است که باید رعایت کنیم.

یکی از موارد آداب معاشرت در کنگره۶۰ این است که نباید در زمان مشارکت افراد در لژیون صحبت کنیم؛ درحالی‌که در بیرون از کنگره‌۶۰ می‌گویند ببخشید و صحبت می‌کنند؛ ولی ما در کنگره۶۰ این مسئله را نداریم؛ حتی اگر شخص اشتباه مشارکت می‌کند، ما سکوت می‌کنیم. این مسئله بستگی به تشخیص راهنما دارد؛ به‌عنوان‌مثال اگر رهجوی اشتباه مشارکت می‌کند، فقط راهنما اجازه اظهارنظر دارد و ما اجازه چنین کاری را نداریم.

نکته حائز اهمیت دیگر در مورد احترام به جایگاه‌ مخصوصاً افراد شال‌دار چون ایجنت، مرزبان، راهنما و اسیستانت است. زمانی که این اشخاص وارد لژیون می‌شوند، وظیفه من است که بلافاصله از جا بلند شوم. یک روز اسیستانت همسفر مرجان به شعبه ما آمده بودند، گفتند که چرا اعضاء لژیون با حضور شما در لژیون بلند نشدند؟ گفتم چرا بلند شدند. گفتند: زمانی که شال‌دار سر لژیون می‌رود؛ باید اعضاء کنگره مثل فنر از جای خود بپرند. هنگام ورود و خروج راهنما به لژیون باید به احترامش از جا بلند شوید.

نکته مهم دیگر این است که ما نمی‌توانیم در لژیون پا روی پا بیندازیم. وقتی استاد در جایگاه قرار می‌گیرد تا زمانی که ایشان نشستند، ما اجاره نشستن نداریم؛ باید صبر کنیم استاد بنشیند و بعد ما بنشینیم. نکته دیگر این است که راهنمای من، دوست من نیست که من هر نوع شوخی را با او بکنم و آن مرز را بردارم. راهنمایم معلم من است و احترامش بسیار مهم است. اگر من می‌خواهم از او یاد بگیرم؛ باید آن حدوحدود را رعایت کنم و کمتر از شما به راهنما نگویم. هیچ‌وقت راهنمای خودم را به اسم تو یا به اسم کوچک صدا نکنم؛ حتی اگر از قبل شناخت، رفت‌و‌آمد داشته باشم.

در زمان برگزاری انتخابات مرزبانی و نگهبانی من اجازه ندارم از هیچ‌کس بپرسم که شما به چه کسی رأی دادید یا به چه کسی میخواهید رأی بدهید؟ افراد تازه‌وارد می‌گویند ما نمی‌شناسیم به کدام رأی بدهیم؟ به آن‌ها می‌گوئیم عکس‌ها را نگاه کنید و بر مبنای حس خود می‌توانید رأی بدهید؛ ولی ما اجازه نداریم به هیچ‌کس پیشنهاد دهیم که به چه کسی رأی بدهد یا از او سؤال کنیم به چه کسی رأی داده است. زمانی که شخص رهایی دارد بگوییم شما چه‌قدر در پاکت گذاشتید و به راهنما داده‌اید؟ اصلاً به من مربوط نیست. من می‌گویم نهایتی که در توانم دارم و حالم خوب است، آن مقدار پول را به راهنما هدیه می‌دهم، شاید نهایت یک فرد یک مبلغ باشد و نهایت فرد دیگر یک مبلغ دیگر باشد.

نباید از شخصی در این مورد سؤال کنیم یا پیشنهاد دهیم که این کار را انجام دهد. ما در ماه مبارک رمضان از هیچ‌کس سؤال نمی‌کنیم که آیا شما روزه هستید یا خیر؟ هر فردی به کنگره۶۰ بباید، بدون سؤال کردن افطاری داده می‌شود.

این موارد گفته شده نکات بسيار ریزی هستند؛ ولی امنیت و حال خوب را برای تمام اعضاء در کنگره‌۶۰ فراهم می‌کند تا بتوانیم در کنار همدیگر بهترین آموزش‌ها را بگیریم. اگر رهجو از راهنماش سؤال دارد؛ باید با فاصله از راهنمایش بایستد و زمانی که سخنان او تمام شد، اجازه صحبت کردن بگیرد. نباید ما بین سخنان او سؤال کند، صبر می‌کند تا سخنانشان تمام شود. در جلسات کارگاه آموزشی بهتر است که بلند نشویم؛ اما اگر لازم و ضروری است، زمانی که مشارکت افراد تمام مى‌شود یا هنگام تشویق‌ها بهتر است که بلند شویم.

زمانی که مرزبان بودم یک پیام برای نگهبان جلسه نوشتم و به مهماندار گفتم به نگهبان بدهید؛ اما آن شخص پیام را باز کرد و جواب من را داد. گفتم نظر شما محترم است؛ ولی دوست داشتم نظر نگهبان را بدانم؛ چون نگهبان باید نظر خودش را بدهد. مهندس حسین دژاکام می‌فرماید: «رفتار دیگران با من، آینه رفتار خود من است.»

من به هر صورتی با دیگران رفتار کنم، نتیجه‌اش را در رفتار دیگران می‌بینم. ایشان در یکی از صحبت‌های خود فرمودند: من به دلیل اختلاف با شخصی دادگاه داشتم‌‌؛ درحالی‌که آن شخص بدون اجازه وارد اتاق قاضی شد و روی صندلی نشست. قاضی به من گفت چرا شما وارد نمی‌شوید؟ گفتم به من اجازه می‌دهید که وارد شوم؟ گفت: بله بفرمایید. همین رفتار من باعث شد که نگاه قاضی نسبت به من تغییر کند و در حکم صادره از جانب او بسیار تأثیرگذار بود.

ان‌شاءالله بتوانیم تمام این نکات ریز را در زندگی‌مان استفاده کنیم و چنین احترامی را حتی برای اعضاء خانواده خود داشته باشیم. مهندس حسین دژاکام می‌فرماید: من حتی بدون اجازه وارد اتاق بچه خودم نمی‌شوم. بعضی‌اوقات درب اتاق را می‌زنیم؛ اما بدون این‌که شخص اجازه دهد درب را باز می‌کنیم؛ باید شخص اجازه دهد و بگوید بفرمایید. امیدوارم بتوانم مطالبی را که آموزش می‌بینم، در زندگی خود عملی کنم.

در ادامه جلسه معرفی مسئولین حضور و غیاب دوره جدید توسط ایجنت و تقدیر از مسئولین حضور و غیاب دوره قبل

رهایی ویلیام مسافر جمیله رهجوی راهنما همسفر سمیه

مرزبانان کشیک: همسفرزینب و مسافر امیر
تایپیست: راهنمای تازه‌واردین همسفر مهدیه
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هشتم) 
ارسال: مرزبان خبری همسفر فاطمه
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان