قدردانی کردن نشانه ادب است

خدای خوبم را شاکرم که فرصت دوباره‌ای برای خدمت‌کردن همراه با آموزش را در کنگره‌۶۰ در اختیارم قرار داد. کنگره مکان مقدسی است که به من آموخت تو هم انسانی و باید تعادل داشته باشی چون می‌دانست که درون من پر از خشم، کینه، ترس، اضطراب، بهم ریختگی، نا‌امیدی و بی‌نظمی و ... بود. همه این‌ها باعث شده بود بیقراری و عدم تعادل درونی داشته‌ باشم. دستور‌جلسه‌ این هفته، آداب و معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی در عین سادگی دنیای بسیار عمیقی از شناخت خودم و پیرامونم را برایم باز کرد. آداب به معنی آیین و معاشرت است. در زندگی ادب و بی‌ادبی اکتسابی است و درون همه انسان‌ها است. تعادل از عدل می‌آید و در کنگره عدالت یعنی هر چیزی در جای خودش و به اندازه خودش باشد. تعادل داشتن یعنی این‌که من به جای تحلیل و بررسی‌کردنِ رفتار دیگران به تحلیل و بررسی رفتار خودم مشغول باشم.

نسبت به خودم، رفتارم، کردارم و گفتارم عادل باشم و اطرافیانم را درک کنم. من با داشتن خشم و کینه نمی‌توانم کسی را قضاوت کنم چون درکی از طرف مقابلم ندارم. من که درونم پر از بی‌نظمی و ترس و اضطراب است چگونه می‌توانم برای اطرافیانم نسخه به‌پیچم که این کار را بکن یا نکن، اما اگر بینش خودم را اصلاح کنم و از درون به تعادل برسم راحت‌تر می‌توانم دیگران را درک کنم.  از زمانی که وارد کنگره شدم و آموزش دیدم فهمیدم نه تنها باید جسمم به تعادل برسد بلکه باید درونم و افکارم هم به تعادل برسد و به تعادل رسیدن درونی من را به صلح درونی رهنمون می‌کند. در جهان‌بینی آموختم که با حرکت در مسیر صراط‌ مستقیم هم جسمم و هم درونم از آن همه تاریکی دور می‌شود و به سوی نور حرکت می‌کند. احترام گذاشتن به حرمت کنگره یعنی آداب و معاشرت صحیح و با‌‌ ادب بودن، زیرا در آن می‌آموزیم که حریم دیگران را رعایت کنیم.

 وارد حریم خصوصی یکدیگر نشویم و از حواس پنجگانه جایی که باید، استفاده کنیم نه برای کنکاش‌کردن و فضولی، از زبانمان برای حل‌کردن مشکل دیگران استفاده کنیم نه برای زخم‌زبان زدن، از مادیات برای بخشش و دستگیری از دیگران استفاده کنیم نه برای به رخ‌کشیدنِ‌ دیگران، حتی وارد حریم خصوصی مسافرمان هم نشویم و برایش حرمت قائل باشیم. در کنگره قدردانی‌کردن را آموختیم که خود نشانه ادب است. بنابراین ادب داشتن یعنی تعادل داشتن و این تعادل داشتن باید در تمام مراحل زندگی مثل استراحت، تفریح، ورزش، خواب و حتی تغذیه و همه‌ برنامه‌های زندگی نمایان باشد. در نتیجه من به عنوان همسفر به دلیل این‌که ستون اصلی خانواده هستم باید آموزش ببینم جهان‌بینی خود را گسترش دهم تا برای فرزندان و خانواده‌ام الگو باشم‌ و جهان‌بینی را مانند گاوصندوقی در نظر بگیرم که تعادل داشتن، آداب معاشرتِ صحیح و ادب از رمزهای آن گاوصندوق به شمار می‌آیند.

مرزبان خبری: همسفر مینا
نویسنده مطلب: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سارا (لژیون سوم)
عکاس: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر ساناز رهجوی راهنما همسفر سارا (لژیون سوم) دبیر سایت
ارسال: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر آزاده (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رازی