English Version
This Site Is Available In English

راه رشد و یادگیری پایانی ندارد

راه رشد و یادگیری پایانی ندارد

ضمن عرض خیرمقدم و خوش‌ آمدگویی خدمت راهنمای ویلیام وایت همسفر مریم از نمایندگی سلمان فارسی اصفهان؛ همچنین تبریک ویژه به ایشان به مناسبت قرار گرفتن در جایگاه راهنمای تجلیل‌شده DST.

مصاحبه‌ای را برای آشنایی بیشتر با تجربیات و دیدگاه‌های ارزشمند ایشان در نظر گرفته‌ایم که در ادامه به آن می‌پردازیم.

همسفر مریم به همراه مسافر خود با بیش از ۱۴ سال تخریب آنتی‌ایکس مصرفی شیره و تریاک وارد کنگره۶۰ شدند. ایشان به مدت ۱۲ ماه و ۲ روز با متد DST و داروی اپیوم به راهنمایی مسافر علیرضا هویدا و همسفر سهیلا سفر کردند. در حال حاضر ۷ سال و ۸ ماه است که به لطف خداوند و با دستان پرمهر آقای مهندس آزاد و رها هستند. رشته ورزشی مسافر راگبی و بدمینتون و رشته ورزشی همسفر والیبال و بدمینتون می‌باشد؛ همچنین راهنما همسفر مریم در جایگاه‌های خدمتی شال راهنمای DST، نگهبان جلسات راهنمایی، مسئول امتحانات شعبه، خدمت سایت، نشریات، صوتی، دبیر و نگهبان داوری والیبال، ورزشبان والیبال، دو دوره دنور، کاندید پهلوانی و در حال حاضر راهنمای  نیکوتین خدمت کرده‌اند.

نقش خواب، تغذیه و ورزش در درمان نیکوتین چیست؟

به اعتقاد من درمان نیکوتین مانند درمان هر نوع اعتیاد دیگری، نیازمند رسیدن به تعادل در سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی است. در کنگره۶۰ یاد گرفتم که برای درمان فقط نباید مصرف را قطع کرد؛ بلکه باید شرایطی فراهم شود که جسم فرصت بازسازی پیدا کند و خواب، تغذیه و ورزش از مهم‌ترین ابزارهای این بازسازی هستند. مهندس دژاکام می‌فرمایند: «هیچ موجودی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد.» جسم ما نیز بیهوده خلق نشده و دارای سیستم‌های بسیار دقیقی است. سال‌ها مصرف نیکوتین باعث بر هم خوردن تعادل این سیستم‌ها می‌شود و خواب مناسب یکی از مهم‌ترین عواملی است که به جسم فرصت ترمیم می‌دهد. من در دوران مصرف قلیان، خواب آرام و باکیفیتی نداشتم و همیشه نوعی خستگی پنهان را با خود حمل می‌کردم؛ اما در طول سفر متوجه شدم هرچه خوابم منظم‌تر شد، آرامش و توان جسمی من نیز افزایش پیدا کرد. در بخش تغذیه نیز آموزش گرفتم که جسم برای بازسازی نیاز به مواد اولیه سالم دارد؛ همان‌طور که برای ساختن یک ساختمان، مصالح مناسب لازم است، برای بازسازی جسم نیز تغذیه سالم ضروری است. وقتی تغذیه درست باشد، جسم بهتر می‌تواند سیستم ایکس را بازسازی کند و فرد راحت‌تر به تعادل برسد. ورزش نیز در کنگره جایگاه ویژه‌ای دارد. ورزش فقط تقویت عضلات نیست؛ بلکه آموزش حرکت، نظم، اراده و نشاط است. من در زمان مصرف قلیان به مرور از تحرک فاصله گرفته بودم و انرژی کافی نداشتم؛ اما ورزش به من یاد داد که زندگی یعنی حرکت. همان‌طور که در وادی اول می‌آموزیم با تفکر ساختارها آغاز می‌شود؛ اما بدون حرکت هیچ تغییری اتفاق نمی‌افتد. ورزش همان حرکت ارزشمندی است که به درمان کمک می‌کند امروز معتقدم خواب، تغذیه و ورزش سه ستون مهم درمان هستند که در کنار آموزش و جهان‌بینی، مسیر رسیدن به تعادل را هموار می‌کنند.

چه تفاوت‌ها و تغییراتی را میان دوران مصرف نیکوتین و شرایط کنونی خود احساس می‌کنید؟

اگر بخواهم تفاوت امروز خودم را با دوران مصرف قلیان بیان کنم؛ باید بگویم بزرگ‌ترین تغییر در جهان‌بینی من اتفاق افتاده است. قبل از کنگره تصور می‌کردم قلیان به من آرامش می‌دهد؛ اما امروز می‌دانم آرامش واقعی از دانایی و تعادل به وجود می‌آید، نه از دود و نیکوتین. در گذشته هر زمان ناراحت، خسته یا مضطرب می‌شدم به سمت مصرف می‌رفتم؛ اما امروز یاد گرفته‌ام که مسائل زندگی را با آگاهی بیشتری حل کنم. از نظر تفکر، قبلاً بیشتر دنبال مقصر می‌گشتم و شرایط بیرونی را عامل مشکلات خود می‌دانستم؛ اما آموزش‌های جهان‌بینی به من یاد داد که مسئولیت زندگی خودم را بپذیرم. وادی‌ها به من آموختند که برای رسیدن به خواسته‌های ارزشمند باید صبر، آموزش و تلاش را در کنار هم قرار دهم؛ از نظر جسمی نیز تغییرات بسیار زیادی را تجربه کرده‌ام. نفس کشیدن برایم راحت‌تر شده، انرژی بیشتری دارم و احساس سبکی می‌کنم؛ اما مهم‌تر از همه، احساس آزادی است؛ آزادی از فرمان‌برداری از نیکوتین در بخش ورزش نیز تفاوت چشمگیری احساس می‌کنم. قبلاً توان جسمی و انگیزه کمتری داشتم؛ اما امروز ورزش برای من بخشی از سبک زندگی شده است. ورزش به من اعتمادبه‌نفس می‌دهد و یادآوری می‌کند که جسم من در حال بازسازی و حرکت به سمت تعادل است. اگر بخواهم این تغییرات را در قالب آموزش‌های کنگره بیان کنم؛ باید بگویم من از مرحله مصرف و وابستگی به سمت تعادل و دانایی حرکت کرده‌ام و این بزرگ‌ترین دستاورد من است.

چه عاملی باعث می‌شود یک مصرف‌کننده در کنگره۶۰ به درمان برسد و با عشق و اشتیاق خدمت کند؟

به نظر من مهم‌ترین عامل، افزایش دانایی و تغییر جهان‌بینی است. در کنگره۶۰ ما فقط مصرف را کنار نمی‌گذاریم؛ بلکه یاد می‌گیریم چگونه زندگی کنیم. زمانی که یک مصرف‌کننده به درمان واقعی می‌رسد، متوجه می‌شود که چه نعمت بزرگی را به دست آورده است. او دوباره آرامش، عزت نفس، امید و قدرت انتخاب را تجربه می‌کند. در آموزش‌ها می‌خوانیم که انسان برای رسیدن به حال خوش باید از تاریکی‌ها عبور کند. کسی که سال‌ها در تاریکی اعتیاد بوده و سپس نور درمان را تجربه کرده است، ارزش این نعمت را بهتر درک می‌کند؛ به‌همین دلیل خدمت در کنگره از روی اجبار نیست. خدمت نتیجه عشق، شناخت و سپاسگزاری است. وقتی انسان متوجه می‌شود که روزی افراد دیگری بدون چشمداشت خدمت کرده‌اند تا امروز او درمان شود، در وجودش تمایل به خدمت شکل می‌گیرد. من معتقدم خدمت کردن یکی از مراحل تکامل انسان است. خدمت باعث رشد دانایی، افزایش ظرفیت و حفظ دستاوردهای درمان می‌شود؛ به همین دلیل اعضاء کنگره با عشق از وقت، انرژی، دانش و امکانات خود برای خدمت استفاده می‌کنند.

احساس شما نسبت به قرار گرفتن در جایگاه تجلیل‌شدگان چیست؟

قرار گرفتن در این جایگاه برای من یادآور لطف خداوند و قدرت آموزش‌های کنگره۶۰ است. وقتی به گذشته خودم نگاه می‌کنم و روزهایی را به یاد می‌آورم که مصرف قلیان بخشی از زندگی من شده بود، می‌بینم که چه قدر فاصله بین آن روزها و امروز وجود دارد. این جایگاه به من یادآوری می‌کند که اگر آموزش، صبر و استمرار وجود داشته باشد، تغییر امکان‌پذیر است. احساس من بیشتر از هر چیز شکرگزاری است. شکرگزار خداوند، مهندس دژاکام، راهنمایم و تمام خدمتگزارانی که این مسیر را برای ما فراهم کرده‌اند؛ اما در کنار این احساس خوب، مسئولیت بزرگی را نیز حس می‌کنم؛ زیرا در کنگره آموخته‌ایم که حفظ دستاوردها مهم‌تر از به دست آوردن آن‌هاست. این جایگاه به من یادآوری می‌کند که همچنان باید در مسیر آموزش، خدمت و تزکیه حرکت کنم. برای من این تجلیل پایان سفر نیست؛ بلکه آغاز مرحله‌ای جدید از رشد و مسئولیت‌پذیری است.

پیشنهاد شما به افرادی که اعتیاد خود را درمان کرده‌اند؛ اما همچنان سیگار مصرف می‌کنند چیست؟

پیشنهاد من این است که اجازه ندهند نیکوتین آخرین زنجیری باشد که آن‌ها را به مصرف متصل نگه می‌دارد. در کنگره یاد گرفتم که درمان واقعی یعنی رسیدن به آزادی. وقتی هنوز سیگار یا قلیان مصرف می‌شود، بخشی از این آزادی تحت تأثیر قرار دارد. بعضی افراد تصور می‌کنند چون موادمخدر را کنار گذاشته‌اند، دیگر نیازی به درمان نیکوتین ندارند؛ اما تجربه من نشان داد که نیکوتین نیز نوعی وابستگی است و می‌تواند روی جسم، روان و جهان‌بینی اثر بگذارد. خوشبختانه کنگره ۶۰ برای درمان نیکوتین نیز راه و روش مشخصی دارد؛ بنابراین لازم نیست فرد با زور، اجبار یا جنگیدن با خودش مصرف را کنار بگذارد. کافی است آموزش بگیرد، به روش اعتماد کند و مسیر را به‌درستی طی کند. من به دوستانی که هنوز سیگار یا قلیان مصرف می‌کنند می‌گویم همان‌طور که برای درمان اعتیاد زمان گذاشتید و نتیجه گرفتید، برای درمان نیکوتین هم ارزش قائل شوید. لذت آزادی کامل، سلامت جسم و آرامش ذهن چیزی است که ارزش این تلاش را دارد. امروز من به این باور رسیده‌ام که رهایی فقط قطع مصرف نیست؛ رهایی یعنی رسیدن به تعادل، دانایی و آزادی واقعی و این همان هدیه‌ای است که کنگره به ما می‌دهد.

کلام آخر:

کنگره۶۰، به من یاد داد تغییر از خود من آغاز می‌شود. زمانی فکر می‌کردم برای بهتر شدن زندگی، باید دیگران تغییر کنند یا شرایط عوض شود؛ اما در این مسیر آموختم که اگر من آموزش بگیرم، اگر من نگاهم را اصلاح کنم و اگر من در مسیر دانایی حرکت کنم، دنیای اطرافم نیز تغییر خواهد کرد. به‌عنوان یک همسفر، بزرگ‌ترین هدیه‌ای که از کنگره دریافت کردم، آرامش و آگاهی بود. یاد گرفتم که عشق با ترحم و دلسوزی تفاوت دارد، یاد گرفتم که کمک کردن هم قوانین و اصول خودش را دارد و یاد گرفتم که هیچ انسانی نمی‌تواند فرد دیگری را نجات دهد، مگر این‌که خودش بخواهد و در مسیر درست حرکت کند. کنگره به من آموخت که برای رسیدن به حال خوش باید آموزش دید، صبر کرد و از مسیر خارج نشد. امروز باور دارم که مشکلات و سختی‌ها برای متوقف کردن ما نیستند؛ بلکه برای آموزش دادن به ما هستند. اگر نگاه ما تغییر کند، جهان ما نیز تغییر خواهد کرد. امیدوارم بتوانم همیشه شاگرد خوبی برای آموزش‌های کنگره ۶۰ باشم؛ زیرا احساس می‌کنم هرچه بیشتر یاد می‌گیرم، بیشتر متوجه می‌شوم که راه رشد و یادگیری پایانی ندارد. همان‌طور که در آموزش‌ها می‌خوانیم: «پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است.» از خدای خودم بابت اجازه حضور و از راهنمایم در سفر DST همسفر سهیلا و راهنمایم همسفر زهرا در سفر نیکوتین بسیار سپاسگزارم و از مسافران عزیزم برادر و پدر آسمانی‌ام که من را با کنگره آشنا کردند و همسر عزیزم که با وجود کنگره‌ای نبودن مشوق اصلی من در این راه است سپاسگزارم.

مصاحبه‌کننده: همسفر شهین رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون‌هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر رخساره نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تخت‌جمشید شیراز

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .