باوری در ناباوری

روزی را می‌بینم که در کنگره۶۰ حتی یک نفر هم سیگار مصرف نکند و همه ما به مرحله‌ای از بیداری و دانایی برسیم که جسم خود را که یک امانت الهی است با هیچ دودی آلوده نکنیم. جامعه‌ای که در آن قدرت نه گفتن به دخانیات، نشانه‌ شخصیت و اقتدار انسان‌ها باشد.

به رسم کنگره خود را معرفی نمایید و بفرمایید چه مدت است که در این مکان مقدس حضور دارید و در چه جایگاهی خدمت کردید؟

سلام دوستان شهلا هستم یک همسفر و همچنین مسافر نیکوتین که آنتی ایکس مصرفی قلیان داشتم و با داروی درمان آدامس نیکوتین و روش درمان DST به مدت ۱۱ ماه با راهنمایی همسفر سارا سفر کردم، از سال ۹۷ در کنگره‌۶۰ حضور دارم و در جایگاه‌های خدمتی عکاسی، سایت مرکزی ویلیام وایت، سایت نمایندگی پروین اعتصامی، خزانه‌داری در نمایندگی پروین اعتصامی و امیر، دنور، راهنمایی ویلیام وایت و DST خدمت داشتم.

همان‌طور که شما راهنما درمان سیگار هستید لطفاً از تجربه‌های خود در این مسیر برای ما بیان کنید.

به جرأت می‌گویم یکی از بزرگترین الطاف خداوند سعادت قدم گذاشتن در این مسیر بود که راه برای من گشوده شد؛ زمانی‌که رهجو لژیون ویلیام بودم باز شدن حس‌های من را شدیداً احساس می‌کردم، پرده خمر کنار رفته بود و اطرافم را بهتر می‌دیدم، لژیون ویلیام لژیونی برای شناخت خود است و گاهی فارغ از همه چیز فقط به تاریکی‌ها و تخریب‌های خویش می‌پردازی. حال که چند سال است راهنما ویلیام هستم تمام تجربه‌هایم را در اختیار رهجوها می‌گذارم تا بهترین‌ حس‌ها و لحظه‌ها را با هم تجربه کنیم، همیشه با عشقی فراوان در لژیون حاضر می‌شوم و مانند روز اول عاشق آموزش‌ها هستم.

به نظر شما چگونه می‌شود در مسیر حرکت برای رسیدن به هدف برنامه‌ریزی داشته باشیم؟

هنگامی‌که وارد مسیر می‌شویم؛ حتی کوچک‌ترین قدم‌ها ما را به هدف نزدیک می‌کند؛ فقط کافی است گوش به فرمان راهنما، حرمت‌ها و متد باشیم و آن موقع ناخودآگاه به هدف دست میابیم.

حرکت کردن در راه نادرست چه وضعیتی را به دنبال دارد؟

حرکت در راه غلط ما را به نقطه اول باز می‌گرداند و باید تاوانی سنگین‌تر بپردازم؛ چون وقتی مسیر مستقیم را بدانم؛ اما در مسیر نادرست حرکت کنم ضربه‌های مهلک‌تری به من وارد می‌شود، حرکت در راه ناصحیح حس‌ها را آلوده می‌کند و تسلیم در برابر نیروهای تاریکی است.

وقتی یک فرد از اعضا کنگره۶۰ وارد لژیون سیگار می‌شود چه پیامدهایی می‌تواند برای او داشته باشد؟

سوال خوبی است؛ شاید وقتی همسفری وارد این لژیون می‌شود احساس می‌کند که این سفر لزومی نداشته باشد؛ ولی در ادامه در اواسط سفر متوجه می‌گردد که چقدر به این سفر نیاز دارد، حس‌های او باز شده و آموزش‌ها را مفیدتر و ماندگارتر دریافت می‌کند، متوجه تاریکی و تخریب نیکوتین گشته و می‌تواند مسیر را برای دیگران باز کند، هر شخصی که وارد لژیون می‌شود می‌تواند الگویی برای دیگران باشد.

آیا با ورودتان در این مکان مقدس تغییراتی به‌وجود آمده است؟

بله تغییراتی که برای من باوری در ناباوری هستند. امروز با دیروز متفاوت است چه برسد به روزهای اول ورودم به این مکان امن که با ناامیدی وارد شدم؛ لیکن اکنون سطح انرژی من تغییر کرده و دیدگاه من نسبت به آدم‌ها متفاوت شده است، همه را دوست دارم و درک می‌کنم، تغییرها بسیار زیاد هستند، فرماندهی وجودم را پس گرفته‌ام و دیگر نیازی به عامل خارجی برای حال خوب ندارم، همه چیز در درون من است، ناامیدی‌هایم تبدیل به امید و ایمان شده و انسان مثبتی هستم.

چرا در کنگره تنها به مسافرهایی خدمت واگذار می‌شود که حتماً سفر نیکوتین انجام داده باشند؟

کاملاً درست است، افرادی که مصرف سیگار دارند خدمتی به آن‌ها نمی‌دهند؛ چون باعث تخریب خود و دیگران می‌شوند، چطور می‌شود کسی که در بند اعتیاد است الگو باشد و از فرمانبرداری سخن بگوید! حس‌ها آلوده هستند و انرژی آلوده منتشر می‌کنند، خدمت ندادن به افراد سیگاری تنبیه نیست؛ بلکه روشی برای بیداری است.

در پایان اگر صحبتی دارید بفرمایید.

می‌خواهم از خداوند بابت تمام نعمت‌ها و لطفی که در حق من داشته سپاسگزاری کنم که اذن درمان برای من صادر کرد، انشالله تمام عزیزانی که در بند نیکوتین هستند قدم بردارند و حرکت کنند تا طعم رهایی از این گودال تاریکی را بچشند، این حس مانند بوییدن عطر است؛ حتماً باید تجربه کنند تا به درک برسند.

مصاحبه کننده و طراح سوالات: همسفر الهام رهجو راهنما همسفر فاطمه (لژیون سوم)
عکاس: همسفر فاطمه (م) رهجو راهنما همسفر نجمه (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر الهام رهجو راهنما همسفر سمیه (لژیون ششم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی امیر اراک