یازدهمین جلسه از دوره دوم کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی فیروزآباد، با استادی راهنمای تازه واردین همسفرعاطفه و نگهبانی همسفرمژگان و دبیری همسفرصدیقه با دستور جلسه « وادی سوم( باید دانست که هیچ موجودی به اندازه انسان به خویشتن ، خویش فکر نمی کند.) و تأثیر آن روی من» روزدوشنبه ۴ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶ برگزار گردید.
خلاصه سخنان استاد:
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که در جمع شما دوستان هستم از جناب آقای مهندس دژاکام سپاسگزارم که این بستر را فراهم کردند که من به حال خوب و رهایی برسم و همچنین از نگهبان و دبیر جلسه و ایجنت و مرزبانان محترم تشکر میکنم که این فرصت را به من داد تا خدمت کنم که در کنار شما آموزش بگیرم.
دستورجلسه وادی سوم و تأثیر آن روی من هست، که وادی ها راه و رسم زندگی را به ما نشان می دهند، که چهارده تا وادی داریم اگر درست عمل کنیم تمام خصوصیات و افکار و اندیشه ما هم تغییر می کند.
از وادی اول یاد گرفتیم که با تفکر ساختارها آغاز می گردد، بدون تفکر هر چیز که هست رو به زوال می رود. یعنی برای پیدا شدن، به وجود آمدن، خلق شدن، زندگی سالم داشتن اولین قدم فکر و اندیشه است. در وادی دوم نیز آموختیم هیچ مخلوقی، جهت بیهودگی قدم به حیات نمی نهد، هیچکدام از ما بی هیچ نیستیم حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم. یعنی همه موجودات از من انسان گرفته تا کرم خاکی همه برای هدفی به این دنیا آمدیم و هیچ بی ارزش نیستیم؛ اما وادی سوم می گوید: باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی کند؛ که اینجا از لفظ؛ باید استفاده می کند یعنی تاکید و قطعی بودن از قانون است که باید حتما عمل بشود، یعنی هیچ کس به اندازه خود من به فکر من و دلسوزتر از من برای من نیست و کسی که به من کمک می کند خود من هستم که انتظار داشته باشم دیگران بیایند به من کمک کنند و بهجای من به مشکل من فکر کنند و مشکل من را حل کنند، پس من؛ باید فکر کنم، تصمیم بگیرم، عمل کنم و حرکت کنم تا به آن مقصد برسم.
حالا بعضی از مشکلات روحی، عاطفی، اقتصادی که ما گرفتار می شویم این ها چه مفهومی دارد؟ بعضی از مشکلات هستند که در گذشته ما درست عمل نکردیم دانسته، یا ندانسته مرتکب اشتباه شدیم و بذری که کاشتیم آب دادیم، رسیدن و الان انبوهی از گیاهان تلخ و حرز شدند، مشکلات هم همینگونه است که بزرگ می شوند و دوم هم این است که در بعضی از مشکلات به وجود آمده هیچ نقشی نداریم. مثلاً بیماری که از پدر و مادر به فرزند منتقل می شود و یا بعضی از مشکلات است مثل بدهکاری که از پدر و مادر به فرزند منتقل می شود.
حالا باید چکار کنیم؟ بشینیم بگوییم سرنوشت من این بوده، خداوند این طور برای من رقم زده، یا شانس من این بوده، یا بیاییم تقصیر را به گردن پدر و مادرمان بیندازیم که من را با یک ژن معیوب به دنیا آورده اند؟ یا چرا در این خانواده به دنیا آمدم؟ بیاییم به زمین، آسمان وشخص دیگری بیندازم که برای من به وجود آمده و بگویم که باید بسوزم، بسازم که خداوند یا شخص دیگری بیاد تا مشکل من را حل کند؛ اگر مشکل حل شد که خوب اگر حل نشد به زمین، زمان ناسزا می گوییم. این مسائل را به صورت منفی برخورد میکنیم هیچ دردی را دوا نمیکند، بلکه باعث می شود فرد در اعماق ظلمت و تاریکی هدایت بشود. برای خروج از مشکلات و حرکت به طرف آسایش و آرامش و سلامتی باید نیروهای بازدارنده و تخریبی را بشناسیم. شیطان که نیروهای بازدارنده و تخریبی هستند خودش را به زیباترین موجود در می آورد و در الهام، القاء فرد وارد می شود و به فرد می گوید تو بی مصرفی، به درد نمی خوری و نمی توانی مشکلت را حل کنی تا جایی که فرد را به ذلت می کشاند و به نابودی و مرگ می رساند.
در وادی سوم این را می گوید که؛ باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمیکند؛ پس من بلند می شوم مشکلم را قبول میکنم، از هیچ کسی انتظاری ندارم با تفکر، صبر، استقامت اقدام به حل مشکلم میکنم و با امیدواری و سربلندی تمام به زندگی نگاه میکنیم. تک تک موانع را یکی پس از دیگری بر می داریم و از شتاب زدگی دوری میکنیم و پله های مشکلات یکی یکی آمدم بالا و بزرگ تر شده و همان پله ها را که بالا رفتم آرام آرام بیاییم پایین که آن مشکلات حل بشود و خوب می دانیم پایان شب سیه سفید است.
بعد از این وادی یاد گرفتیم که کلیه مسولیت های زندگی و مشکلات خود را بپذیریم و کلیه سختی ها را با جان دل قبول کنیم و با تمام توان مسائل را با تفکر حل کنیم و از نظر مشورتی با دیگران بگیریم و در آخر تصمیم گیری را خودمان بگیریم.
مرزبان کشیک: همسفرگلزار و مسافر اسماعیل
تایپ و ویرایش: همسفرخدیجه رهجوی راهنما همسفرفاطمه (لژیون اول)
عکس: همسفرسمیه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون اول)
ارسال: راهنما همسفرسهیلا (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی فیروزآباد
- تعداد بازدید از این مطلب :
46