هیچ کدام از موجودات بی هیچ نیستن

نهمین جلسه از دوره بیستم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰، نمایندگی بیهقی سبزوار، روز سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ با استادی مسافر حسین، نگهبانی مسافر قربان و دبیری مسافر حسن، با دستور 《وادی دوم و تأثیر آن روی من 》ساعت ۱۷ آغاز ‌به کارکرد.
خلاصه سخنان استاد:
ابتدا تشکر می‌کنم از نگهبان جلسه و گروه مرزبانی که اجازه دادند این جایگاه را تجربه کنم و آموزش بگیرم. یوسف گم‌گشته بازآید به کنعان غم مخور کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور ای دل غم‌دیده حالت به شود دل بد نکن وین سر شوریده بازآید به سامان. غم مخور
دستور جلسه وادی دوم است هیچ مخلوقی جهت بیهودگی پا به حیات نمی‌نهد هیچ‌کدام از ما به هیچ نیستیم حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم. جناب مهندس می‌فرمایند تمام موجودات در طول تکامل مسافر هستند و خودشان از این موضوع اطلاعی ندارند هر موجودی برای انجام عملی خاص پا به حیات می‌گذارد.

من قبل از شروع مصرف اهداف خاصی داشتم ولی با شروع مصرف در توانایی‌های من خلل به وجود آمد و اعتمادبه‌نفس خود را از دست دادم وقتی متوجه شدم به اهداف خود نمی‌رسم به‌مرور احساس پوچی کردم و همه‌چیز برای من بی‌معنا شد و به‌جای رسیدم که خود را یک مصرف‌کننده بی‌مصرف دیدم و از طرف دیگران نیز همین موضوع به من القاء شد که دیگر نه برای خود نه برای خانواده و نه برای جامعه مفید نیستم و روزبه‌روز تخریب‌های من بیشتر می‌شد تا اینکه در اوج ناامیدی به کنگره ۶۰ آمدم و در این مکان با افرادی آشنا شدم که از خود من بیشتر به من ایمان داشتند. در ادامه سفر با نوشتن این وادی نور امید در دل من زنده شد و دریافتم که من قطعه‌ای از یک پازل هستم و بی‌دلیل به این دنیا نیامده‌ام. جناب مهندس می‌فرمایند انسان باید گنج درون خود را پیدا کند و به توانایی خود ایمان داشته باشد تا در توانایی او خللی ایجاد نشود و احساس پوچی نکند. همان‌طور که اگر ما به توانایی‌های هر مخلوقی پی ببریم آن را بی‌ارزش نمی‌بینیم. این وادی به من امید و شهامت می‌دهد که اگر در مسیر درست قرار بگیرم و تسلیم فرامین راهنمایان باشم درنهایت تمام مشکلات من حل خواهد شد و به حال خوش و تعادل خواهم رسید. ما در جهان هستی بدون پشتیبان نیستیم و اگر در مسیر ارزش‌ها و صراط مستقیم باشیم حتماً خداوند از ما حمایت می‌کند و نیروهایی را برای کمک ما خواهد فرستاد. برای من یکی از این نیروها همسفرم بود که در این راه خیلی به من کمک کرد. در آخر باید به این نکته اشاره‌کنم که انسان تا زمانی که تاریکی‌ها را تجربه ننموده است عظمت روشنایی را درک نخواهد نمود.

تشکر می‌کنم که به مشارکت من توجه نمودید.

تایپ:مسافررضا ازلژیون هفتم با راهنمایی مسافر مهدی

عکاس:مسافر علیرضااز لژیون هفتم باراهنمایی مسافر مهدی

تنظیم :سایت بیهقی سبزوار