پذیرش مسئولیت

جلسه یکم از دور پانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی ایران با دستور جلسه وادی سوم،(باید دانست هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند) و تأثیر آن روی من با استادی راهنما مسافر محمد و نگهبانی مسافر بختیار و دبیری مسافر روح الله روز یکشنبه ۳ خرداد ماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد

سخنان استاد:
سلام دوستان محمد هستم یک مسافر
از نگهبان و دبیر جلسه تشکر می‌کنم که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم و اولین مشارکت را داشته باشم.
دستور جلسه اين هفته وادی سوم و تأثیر آن روی من، ما قبل از وادی سوم دو وادی را پشت سر گذاشتیم، وادی اول می گوید با تفکر ساختارها آغاز می‌گردد بدون تفکر آنچه هست رو به زوال می‌رود، در این وادی ما آموختیم برای اینکه بتوانیم در زندگی برنامه ریزی داشته باشیم نیازمند تفکر هستیم؛ وادی دوم به ما یاد داد که هیچ موجودی جهت بیهودگی قدم به حیات نگذاشته، هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم حتی اگر خود به هيچ فکر کنیم.
اما وادی سوم می‌گوید باید دانست که هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند، بعضی از انسانها هستند که تصور می‌کنند و باورشان این گونه است که مشکلاتشان را دیگران باید حل بکنند؛ توقع دارند دیگران برای آنها کاری انجام دهند، اصلاً اعتقادی به خودشان ندارند، مشکلات و مسائل خودشان را برای حل کردن بر عهده نمی‌گیرند.
  من خودم یکی از آنها بودم، زمان مصرف از عالم و آدم گله و شکایت داشتم و با تفکر غلط خودم مشکلاتی که با دستان خودم برای خودم و خانواده‌ام پیش آورده بودم را گردن نمی‌گرفتم و از دیگران انتظار داشتم برایم کاری بکنند و این وادی به من آموخت که هیچکس به اندازه خود من به من فکر نمی‌کند؛ تنها کسی که به من فکر می‌کند خود من هستم؛ خانواده و اطرافیان تأثیر گذار هستند در صورتی که من بیشتر بار مسئولیت زندگی ام را بپذيرم و همه چی بر عهده خود من است نه دیگران.
در مسئله اعتیاد هم همش ناله و شکوه می‌کردم، از خدای خودم شاکی بودم که چرا من را به اين روز انداختی؟ در صورتی که خودم آن طور خواسته بودم یا می‌گفتم فلانی من را معتاد کرد و به این روز انداخت، در صورتی که خودم خواسته اش را داشتم که رفتم دنبالش، این وادی به من آموخت که من خودم را باور داشته باشم و باید به توانایی خودم ایمان داشته باشم و در راستای درمان خودم  تلاش و کوشش بکنم تا به رهایی و آرامش برسم تا خودم نخواهم هیچ تاثیری روی من ندارد، وقتی که تلاش و کوشش می‌کنم در نهايت به نتیجه که رهایی است، میرسم.
ممنون که به حرفهای من گوش کردید
تایپیست: مسافر محمد لژیون یکم
عکاس: مسافر احمد لژیون ۵
ارسال: مسافر بختیار لژیون ۱۲
مرزبان کشیک: مسافر شمس‌الدين