هر کس به اندازه توان و دانایی خود مسئول است

در محتوای کتاب عشق عنوان وادی سوم می‌گوید: باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان، به خویشتن خویش فکر نمی‌کند . این وادی یکی از بنیادی‌ترین وادی‌های کنگره‌۶۰ است که انسان را با مفهوم مسئولیت فردی، آشنا می‌کند. زیرا نقطه آغاز مسولیت‌پذیری واقعی انسان را ترسیم می‌کند. این وادی به ما می‌آموزد که هر انسانی در برابر تفکر، رفتار و انتخاب‌های خود،  مسئول است. هیچ‌کس نمی‌تواند مسئولیت زندگی خود را به طور کامل به دیگران واگذار کند. اگرچه عوامل بیرونی در زندگی تأثیرگذار هستند، اما تصمیم نهایی همیشه با خود فرد می‌باشد. انسان زمانی که مسئولیت‌پذیر نباشد، همواره در جایگاه طلبکار قرار می‌گیرد و دیگران را مقصر شکست‌ها و مشکلات خود می‌داند. این نوع نگرش مانع رشد و حرکت می‌شود. زیرا فردی که خود را مسئول نمی‌داند، نیازی به تغییر را احساس نمی‌کند. در مسیر درمان اعتیاد، پذیرش مسئولیت نقش بسیار مهمی دارد. تا زمانی که فرد مصرف‌کننده، دیگران یا شرایط را مقصر بداند، درمان واقعی اتفاق نمی‌افتد. اما زمانی که بپذیرد مسئول وضعیت خود است، مسیر رهایی برای او هموار می‌شود. این پذیرش، نقطه آغاز آگاهی و تغییر است. از دیدگاه آقای مهندس کسی که به خویشتن خود فکر می‌کند، یعنی قدرت تصمیم‌گیری را در خود زنده کرده است. در درمان اعتیاد این اندیشه، حیاتی و مهم می‌باشد.

ما با درک این وادی متوجه می‌شویم مسئولیت‌پذیری به معنای سرزنش خود نیست. بلکه به معنای شناخت سهم خود در اتفاقات زندگی است؛ وقتی سهم خود را بشناسیم، می‌توانیم آن را اصلاح کنیم. در غیر این صورت، تغییر امکان‌پذیر نخواهد بود. انسان مسئولیت‌پذیر به جای گلایه، به دنبال راه‌حل است. او می‌داند که با تغییر تفکر، می‌تواند رفتار خود را تغییر دهد و با تغییر رفتار، نتایج متفاوتی در زندگی به دست می‌آورد. این همان مسیری است که کنگره‌۶۰ به ما آموزش می‌دهد.  

تفکر واقعی از لحظه‌ای آغاز می‌شود که انسان از خود سوال کند: من که هستم؟ چرا در این موقعیت و جایگاه قرار گرفته‌ام؟ راه خروج من از این‌ موقعیت کدام است؟ در حقیقت دعوتی برای درون‌گری می‌باشد. وادی سوم به ما می‌آموزد هر کس به اندازه دانایی و توان خود مسئول است. هیچ‌کس بیش از ظرفیت خود مورد بازخواست قرار نمی‌گیرد. اما همان میزان مسئولیت، قابل چشم‌پوشی نیست و انسان نمی‌تواند از آن فرار کند.همچنین ما را از نقش قربانی بودن خارج می‌کند و ما را به انسانی آگاه، مسئول و پویا تبدیل می‌نماید و با پذیرش این تغییرات مسیر رشد هموارتر می‌شود. در نهایت انسان می‌تواند به تعادل و آرامش نزدیک‌تر گردد و ریشه رهایی در شناخت خویشتن است. همچنین پذیرش مسولیت، نخستین گام در اجرای فرمان عقل می‌باشد.

نویسنده: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
ارسال: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی علی عصارزاده مشهد