رهایی و پهلوانی، قدردانی از هستی

رهایی، تنها پایان یک سفر نیست، که تولدی دوباره است.
تولدی که در آن، جسم از زندان ماده رها می‌شود و گل رهایی، پاداش «پایداری، آموزش و خدمت» است که امروز، از دستان پرتوان مهندس عزیزمان، به دستان مسافر، عقیلِ عزیز رسید.
اما این پایان ماجرا نبود.
اجازتِ پهلوانی، پاداش دیگری‌است که از دستان مهربانِ مهندس دریافت کردی و این همان رستگاری است که با غلبه بر نفس، به آن دست یافته‌ای.
مصداق فرمایش استاد سیلور:
«عشق؛ یعنی گذشتن از خویش و آنچه او به شما داده و پرواز در بیکران

پهلوانی، در کنار رهایی، نماد قدرت، شرافت و تعهد به مسیر است.
این افتخار بزرگ، حاصل زحمات خود ایشان و همراهی بی‌دریغ خانواده محترمشان است،
اما بی‌تردید، نقش بی‌بدیل راهنمای گرامی، جناب آقای حمید، که با صبر، عشق و تعهد، مسیر را برای رهجوی خود هموار کرد.، غیرقابل انکار است.

چه زیبا فرمودند:
«باید در انجام کارهایتان به نقطه‌های بسیار باارزش، فکر و عمل نمائید و در کلام و سخن خداوند هم به نتایج و معنای واقعی دست بیابید و در کار خویش به عمل‌آورید، آنگاه قدرت و توانایی خداوند از وجود فردفرد هر انسانی که بیابد تراوش خواهد نمود.»
این رهایی و این پهلوانی، جلوه‌ای از زحمات بی‌چشمداشت ایشان است. دست‌مریزاد راهنمای عزیز.

مسافر، پهلوان عقیل عزیز
رهاییت مبارک، پهلوانی‌ات پاینده.
از خداوند بزرگ می‌خواهیم همیشه سالم، سربلند و الهام‌بخش دیگر مسافران باشی.
این موفقیت، حاصل صبوری و همراهیِ خانواده‌ی و محترم ایشان، و راهنمایانی که جامعه کنگره ۶۰ به وجودشان می‌بالد.
سربلند و پاینده باشید.

با احترام و افتخار
روابط عمومیِ کنگره ۶۰
《نمایندگیِ پروینِ‌اعتصامیِ‌اراک》