دروغگو نباش راستگو باش

سلام دوستان سمیه هستم راهنمای تازه واردین

وادی دهم به ما می‌آموزد که صفات گذشته در انسان صادق نیست، چون انسان همواره در حال جاری شدن و شدن است. صفت، ویژگی‌ای است که در انسان و حیوان وجود دارد؛ برای مثال، وقتی می‌گوییم شیر درنده است، درندگی یک ویژگی ذاتی و ثابت برای او محسوب می‌شود و ما نمی‌توانیم این صفت را در حیوانات تغییر دهیم. اما انسان با سایر موجودات تفاوت اساسی دارد؛ او می‌تواند آن ویژگی و خاصیت خود را در هر شرایطی تغییر دهد.

برای نمونه، آدم بی‌سواد می‌تواند با درس خواندن، بی‌سوادی خود را به دانش تبدیل کند، زیرا خداوند به انسان اختیار و اراده عطا کرده است. این اختیار مانند نوری در تاریکی است؛ همان‌طور که یک فرد افسرده که هر روز قرص مصرف می‌کند، می‌تواند با تلاش و کوشش خود راهی به سوی سلامتی پیدا کند. این تغییر زمانی رخ می‌دهد که انسان در مسیر صراط مستقیم و جهت مثبت حرکت کند. در آن صورت، خداوند آنچه را لازم باشد سر راه او قرار می‌دهد، راه برایش هموار می‌شود و به آرامش حقیقی دست می‌یابد.

انسانی که ایمان داشته باشد و خداپرست باشد، باید چهره‌ای سرشار از آرامش داشته باشد. چنین فردی نمی‌تواند با مردم بدرفتار باشد یا آن‌ها را آزار دهد. پس وقتی می‌گوییم ایمان، یعنی تجلی نور خداوند در وجود انسان که منجر به رفتارهای نیکو و صلح‌آمیز می‌شود.

وادی دهم همچون قانونی است که مانند شمشیری دو لبه عمل می‌کند: از یک سو هشدار می‌دهد و از سوی دیگر امید به بازگشت و تغییر را در دل انسان زنده می‌کند. این وادی ما را هدایت می‌کند تا اگر درست از آن بهره ببریم، بتوانیم مسیرهای ناهموار زندگی را هموار سازیم. وادی دهم به ما می‌گوید: "دروغ نگو و راستگو باش"، اما این تنها یک شعار نیست؛ بلکه باید راهکاری برای اجرای آن داشته باشیم و این وادی دقیقاً همین راهکار را به ما نشان می‌دهد. درست زیستن و زندگی کردن را به ما می‌آموزد و تأکید می‌کند که اگر فردی مصرف‌کننده مواد است، نباید تا پایان عمر در این وضعیت باقی بماند.

وادی دهم به انسان امید می‌دهد و به او یادآوری می‌کند که هر کجا هستی، می‌توانی بازگردی و محکوم به نیستی و نابودی نیستی. اگر انسان خوبی باشی، می‌توانی بد شوی؛ یا اگر فردی افسرده هستی، می‌توانی درمان شوی. در هر نقطه‌ای که قرار داری و هر صفتی که با خود حمل می‌کنی، قادر هستی آن را تغییر دهی. چرا؟ چون انسان بر سرنوشت خود اختیار کامل دارد.

نکته مهم دیگر این است که حیات، جمع اضداد است. تا زمانی که نفرت را نشناسی، مفهوم عشق را لمس نخواهی کرد و تا اندوه را تجربه نکنی، شادی برایت لذت‌بخش نخواهد بود. بنابراین، ما باید در لحظه زندگی کنیم و بدانیم که در این لحظه هستیم و لحظه دیگر ممکن است نباشیم.

کنگره ۶۰ برای من روشن می‌سازد که همه چیز به معنای واقعی، به اختیار و انتخاب خود من است و خواهد بود. لازمه این انتخاب، حرکت و زندگی کردن است. مشکلات، همان دوراهی‌های خیر و شر هستند که در زندگی همه انسان‌ها وجود دارد. با تغییر صفات مخرب و منفی به صفات مثبت و سازنده، می‌توانیم به سلامتی دست یابیم و از این دوراهی‌ها عبور کنیم.

منبع: وادی دهم (صفت گذشته در انسان صادق نیست چون جاری است)
نویسنده: همسفر سمیه راهنما‌ی تازه واردین
رابط خبری: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون چهارم)
ارسال و ویرایش: همسفر مرجان رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون اول)

همسفران نمایندگی شهباز