انسان؛ باید در ابتدا آموزش بگیرد که کجا قضاوت کند، قضاوت یعنی صادر کردن حکم؛ وقتی ما در مورد شخصی یا مجموعهای قضاوت میکنیم؛ حتی در اندیشه و افکار خودمان مثل کسی هستیم که دینامیت روشنی در دست گرفته است، در نهایت این دینامیت منفجر خواهد شد و بیشترین آسیب به خود فرد میرسد. اگر انسانها بدانند که قضاوت کردن در صور پنهان چه تخریبهایی ایجاد میکند، هرگز به خودشان اجازه انجام این کار را نمیدهند؛ برای اینکه حس خوبی داشته باشیم باید فضای خوب و امنی را ایجاد کنیم. فضای خوب با اعمال صالح، سالم و خدمت کردن به وجود میآید.
با اعمال صالح و سالم، باغی را بنا میکنیم که نگهداری از این باغ بهمراتب سختتر از بنا کردن آن است. راهنمایان، مرزبانان و همه کسانی که در کنگره۶۰ خدمت میکنند، درختان این باغ هستند. انسانهای دانا، ویرانهها را به آبادیهای سرسبز تبدیل میکنند؛ انسانهای نادان آبادیها را به ویرانه تبدیل میکنند. انسانهای دانا همیشه به دنبال آرامش و صلح هستند؛ البته باید در مواقعی برای جنگیدن آماده بود. باید از قضاوت دوری کنیم مگر اینکه در جایگاهی باشیم که الزاماً باید قضاوت کنیم؛ باید بدانیم که کجا مسئول هستیم و کجا مسئول نیستیم، این نکته مهمی است که باید به آن توجه داشتیم.
منبع: سیدی قضاوت
نویسنده: همسفر مهری رهجوی راهنما همسفر سوسن (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سوسن (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر سما رهجوی راهنما همسفر ژیلا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران شعبه صفادشت
- تعداد بازدید از این مطلب :
9