دنیایی که تو به من بخشیدی در وجودم تولدی تازه دمید

ما انسان‌ها باید در تمام لحظات زندگی قدردان و شکرگزار نعمت‌هایی باشیم که خداوند به ما عطا کرده است. جمعیت احیاء کنگره۶۰ یکی از همین نعمت‌هاست؛ نعمتی که باعث رشد، آموزش و رهایی ما از تاریکی‌ها شده است. خداوند این مسیر نورانی را از طریق مهندس حسین دژاکام به بشریت هدیه داده است و من با تمام وجود قدردان زحمات ارزشمند ایشان هستم.

مدت‌ها گمان می‌کردم تنها من هستم که غمی ناگفته در سینه دارم و دنیا برایم به پایان رسیده است. اما به طور ناخواسته وارد لژیونی شدم و فرشته‌ای را دیدم که نگاهش سرشار از عشق و محبت بود.

لبخندش دردهای پنهانی‌ام را آرام می‌کرد و آغوشش امن‌ترین نقطه جهان برای من شد؛ چنان آرامشی در وجودم نشست که آرزو کردم زمان همان جا متوقف شود.

او فرستاده‌ای بود برای نجات من از ظلمت و تاریکی. راهنمایم شد تا راه درست زیستن را بیاموزم و از ناامیدی، غم و اندوه فاصله بگیرم. همچون کوهی استوار در برابر حوادث تلخ و دشوار ایستاد تا روشنایی راه من باشد و مرا از تاریکی‌ها بیرون بکشد.

اکنون در مقام قدردانی و سپاسگزاری می‌نویسم: همچون معلمی مهربان، الفبای زندگی را به من آموختی و با صدای سرشار از محبتت عشق، گذشت و صبر را در گوشم زمزمه کردی. در سایه پرمهرت، شیوه درست زندگی کردن را یاد گرفتم.

کلام شیوا و دلنشینت غم‌ را از یادم برد و گرمای نگاهت جان سرد و یخ‌زده‌ام را دوباره زنده کرد. آموزش‌هایت یأس و ناامیدی را از وجودم زدود و به من هستی دوباره بخشید.

تو سنگ صبور روزهای سخت من بودی؛ روزهایی که نه چیزی می‌دیدم و نه توان دیدن و شنیدن داشتم. جسم و جانم غبار گرفته بود، اما دنیایی که تو به من بخشیدی در وجودم تولدی تازه دمید.
با تمام وجود از تو، راهنما و معلم زندگیم، سپاسگزارم. تو لایق بهترین‌ها هستی.
خانم طیبه عزیزم، دوستت دارم.

نویسنده: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر طیبه  (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر آرزو (لژیون پنجم)
ویرایش: راهنمای تازه واردین همسفر لیلا نگهبان سایت
ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر مریم  دبیر‌ سایت
همسفران نمایندگی محمدی‌پور قم