English Version
This Site Is Available In English

گروه خانواده_ شکرگزار بودن در حیات هستم

گروه خانواده_  شکرگزار بودن در حیات هستم

هفته‌ راهنما برای من فقط یک مناسبت یا دستور جلسه در تقویم کنگره ۶۰ نیست؛ بلکه یادآور روزهایی است که با دلی خسته و ذهنی آشفته وارد کنگره شدم و نمی‌دانستم قرار است چه اتفاقی بیفتد. تنها می‌دانستم که دیگر نمی‌خواهم همان آدمِ دیروز بمانم. بعدها فهمیدم وقتی خواست درونی انسان بیدار می‌شود و ظرفیت پذیرش شکل می‌گیرد، همان زمان است که می‌گویند: «شاگرد که آماده باشد، صدای پای استاد را می‌شنود.»

برای من، این پیام زیبا در کنگره ۶۰ معنا گرفت و راهنما چراغی در مسیر و نوری در دل شد. راهنما دستی شد که بی‌هیاهو نشانم داد می‌شود از تاریکی عبور کرد، می‌شود ساخت و می‌شود دوباره ایستاد.

اگر امروز با آگاهی و حالی خوش، شکرگزار بودن در حیات هستم، از برکت مسیر و آموزش‌های راهنماست. با تمام احترام و سپاس، قدردان بزرگ‌راهنمای کنگره ۶۰، جناب آقای مهندس دژاکام و خانواده‌ی محترمشان هستم که با اندیشه، صبر و ایستادگی‌شان این راه روشن را بنا نهادند. همچنین از اساتید و راهنمایان آقای مهندس صمیمانه تشکر می‌کنم و این هفته‌ باشکوه را محضر ایشان تبریک عرض می‌کنم.

در مسیر هدایت و آموزشم، از همسفر زهرا، راهنمای تازه‌واردینم، که با صبر و مهربانی قدم‌های نخست را به من آموخت؛ از همسفر مرضیه، راهنمای سفر اولم، که معنای ماندن در مسیر و پرداخت بها را به من یاد دادند؛ و از همسفر زهره و همسفر فاطمه، راهنمایان سفر دومم، که به من آموختند تعادل فقط یک واژه نیست، بلکه شیوه‌ای برای زندگی است، با تمام وجود قدردانی می‌کنم. دستشان را می‌بوسم و برایشان عشق و یاری نیروهای مافوق را خواستارم.

امروز بیش از همیشه می‌فهمم که راهنما بودن جای گفتن نیست، جای بودن است؛ بودن کنار مسافر و همسفری که درد دارد، امید می‌خواهد و تکیه‌گاه می‌جوید. راهنما بودن یعنی پیش از هر چیز، خودت شاگرد بمانی؛ شاگرد صبر، شاگرد عشق، شاگرد نظم و شاگرد عمل. کنگره ۶۰ به من آموخت که تغییر با شعار اتفاق نمی‌افتد، بلکه با قدم‌های کوچک و پیوسته ساخته می‌شود؛ و اگر چیزی برای بخشیدن دارم، از همان مسیری است که پیش‌تر خودم در آن قدم زده‌ام و آموخته‌ام.

در این هفته، با تمام وجودم به همه‌ی راهنمایان کنگره ۶۰ ادای احترام می‌کنم؛ کسانی که بی‌صدا می‌سازند، بی‌ادعا می‌کارند و بی‌هیاهو امید را در دل‌ها زنده نگه می‌دارند. از خداوند می‌خواهم به من نیز توفیق دهد که امانت‌دار خوبی برای این مسیر باشم، کمتر سخن بگویم و بیشتر عمل کنم.
هفته‌ی راهنما مبارک

 

نویسنده: راهنما همسفر لیلی (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: راهنمای‌تازه‌واردین همسفر مرضیه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کاشان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .