D.SAP یک ماده دارویی ارزشمند است

یازدهمین جلسه از دوره اول سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی لامرد، با استادی مسافر عبدالرضا، نگهبانی مسافر علی‌اکبر و دبیری مسافر محمود، با دستور جلسه‌ « D.SAP » روز یکشنبه ۱۹ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ رأس ساعت۱۵:۳۰ برگزار گردید.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، عبدالرضا هستم یک مسافر.
سپاسگزار و شاکر پروردگار هستم؛ برای نعمت بزرگ سلامتی و برای اینکه امروز نیز به من اذن حضور و حیات عطا شد. خدا را شکر می‌کنم که در طول عمرم توفیق حضور در «نمایندگی لامرد»،نمایندگی که من آن را با تمام وجود «نمایندگی عشق» می‌نامم، نصیبم شد. جایی که سرشار از محبت، آموزش و عشق است.
پیشاپیش رهایی مسافران رضا و مهدی از بند اعتیاد و ابراهیم و رضا از بند نیکوتین را به خودشان ، جناب مهندس و خانواده محترمشان تبریک عرض می‌کنم؛ همچنین از راهنمای ایشان آقای حسین که با تلاش و پشتکار مثال‌زدنی، نهال درمان را به ثمر نشاندند و امیدوارم سفر دوم آنها نیز باقدرت و استواری ادامه یابد.

در خصوص دستور جلسه « D.SAP »، دارویی که به‌حق مجموعه‌ای از مواد مغذی و ارزشمند است، لازم می‌دانم از آقای مهندس صمیمانه تشکر کنم. این دارو، همچون داروی OT، یکی از گوهرهای گران‌بهایی است که در اختیار ما قرارگرفته؛ ترکیبی سرشار از املاح و مواد مفید که نه‌تنها برای مصرف‌کنندگان، بلکه برای هر انسانی حتی خارج از کنگره می‌تواند اثربخش و سودمند باشد.
من با تمام وجود شهادت می‌دهم که از این دارو نتیجه گرفتم و خوشحالم که در چنین عصری و مسیری زندگی می‌کنم؛ عصری که راهنمایانی دلسوز و دانا در کنار ما هستند. راهنمای گرانقدرم آقای پوریا نقش بزرگی در عبور من از مشکلاتی داشتند که یقین داشتم می‌توانست من را از پا درآورد، ولی به لطف آموزش، راهنمایی و استفاده درست از دارو، یکی پس از دیگری برطرف شد.
امروز با اطمینان می‌گویم این مسیر، مسیر علم، ایمان و تلاش می باشد؛ نه درمان‌های مقطعی و آسیب‌زا، بلکه روشی عمیق و اصولی است که بادانش، سال‌ها زحمت و تحقیق به ثمر نشسته است. نتیجه‌ آن را نه‌فقط در جسم که در جان و روان خود حس کرده‌ام؛ نشاط، آرامش، انگیزه و شوق زندگی.

به باور من، این دارو زمانی بیشترین اثر دارد که در کنار آن، ورزش، آموزش و قدردانی نیز باشد؛ همان‌گونه که بهترین سوخت بدون حرکت، کارایی ندارد. با خود گفتم چگونه می‌توان قدر این نعمت‌ها را دانست؟ چگونه می‌توان شکر این‌همه لطف را به‌جا آورد؟ پاسخ را در آموزش، خدمت، حرکت و قدرشناسی یافتم.
در پایان، امیدوارم همه مسافرانی که در سفر اول هستند، با سلامتی به سفر دوم راه یابند و در آن مسیر ماندگار شوند. امیدوارم همه ما بتوانیم قدردان زحمات آقای مهندس و خانواده‌ محترمشان باشیم و با خدمت، آموزش و عشق، پاسخ این‌همه محبت را بدهیم.
امیدوارم از این جلسه انرژی گرفته باشید و دلگرم‌تر از قبل، مسیر را ادامه دهید.

نگارش و ارسال: مسافر محمود (دبیر سایت)
ویرایش: مسافر امیر (لژیون دوم)
تهیه و تنظیم: همسفر علی (لژیون دوم)
عکس: مسافر اسماعیل (مرزبان خبری)