روش DST از ماه رمضان الهام گرفته شده است

نهمین جلسه از دور دوم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ ویژه مسافران نمایندگی رزن با دستور جلسه:((الهام از رمضان))با استادی مسافر عباس و نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر رسول در روز سه‌شنبه مورخ ۱۴ بهمن ماه ۱۴۰۴ رأس ساعت ۱۵ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان عباس هستم یک مسافر.
خداوند خالق کریم است و بر کرم خویش هرگز دریغ نمی‌ورزد. اوست که نام‌ها و جایگاه‌ها از آنِ اوست؛ خداوند رحمان، خداوند کیهان، خداوند کیوان و گرداننده سپهر، فروزنده ماه و ناهید و مهر. تواناست هر که داناست و از دانش است که دل پیر، جوان می‌شود.
دستور جلسه امروز «الهام از رمضان» است؛ الهامی که از ماه مبارک رمضان گرفته شده است. مهندس بر اساس همین الهام، روش D.S.T را ابداع کردند. با نزدیک شدن ماه رمضان، لازم است خود را برای ساختن و پالایش جسم و جان آماده کنیم. ما رهجویان کنگره باید فرمان‌بردار باشیم تا بتوانیم از عادات نادرست و رفتارهای ناسالم فاصله بگیریم. ماه رمضان، ماه مهمانی خداوند و ماه برکت است؛ زمانی مناسب برای تزکیه و پالایش نفس و حرکت از تاریکی‌ها به سوی نور و روشنایی.
در وادی سیزدهم، پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری دانسته می‌شود. در بخش نخست این وادی، مهندس درباره «قلم» سخن می‌گویند و فواید آن را یادآور می‌شوند. وحی الهی که بر پیامبران نازل می‌شد، به‌وسیله قلم ثبت گردید. همه کتاب‌های کهن و میراث مکتوب بشری، حاصل قلم است. اگر قلم نبود، امروز هیچ‌یک از این آگاهی‌ها به دست ما نمی‌رسید. قلم تجربه‌های گذشتگان را به نگارش درآورد تا ما از آن بهره‌مند شویم و آیندگان نیز از تجربه‌های ما استفاده کنند.

اگر قلم نبود، انسان همچنان مانند دوران اولیه در غارها زندگی می‌کرد. البته آن دوران، دوره برادری و برابری بود؛ زمانی که انسان‌ها شکار را با یکدیگر تقسیم می‌کردند و اختلاف طبقاتی وجود نداشت. اما با افزایش جمعیت و پیدایش آتش، تفاوت‌ها و طبقات اجتماعی شکل گرفت و سپس مذاهب و آیین‌ها پدیدار شدند. اگر کتاب و قلم نبود، ما از زندگی گذشتگان، از شعر فردوسی و از چگونگی نگارش شاهنامه هیچ اطلاعی نداشتیم.
پیام وادی سیزدهم چنین بیان می‌کند که از قلم است که گام‌های بلندش در سراسر گیتی روان می‌شود. رویش جویبارها به هم می‌پیوندند و رودها و رودهای خروشان را تشکیل می‌دهند تا محتوا و پیام را به همه انسان‌ها برسانند. این مجموعه‌ها اهداف و خواسته‌های بشری را شکل می‌دهند و از تصور به تصور و از تصور به بنای حقیقت می‌رسند. این بنا ساختاری است که نادانان در پی ویرانی آن بوده و هستند، و دانایان در پی ساختن آن.
همیشه پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است؛ خطی که بوده، هست و خواهد بود. اکنون نیز سرآغاز خطی تازه است؛ رویدادها جوان شده‌اند و همه در یک نقطه به هم خواهند رسید و بستری پربار تشکیل خواهند داد که به اقیانوس بزرگ منتهی می‌شود. آنگاه با پر ایزدی، گوش‌ها به فرمانی که از جایگاه اصلی صادر می‌شود گشوده خواهد شد و شکوه سپاه الهی به شکلی دیگر به نمایش درمی‌آید؛ سپاهی که فرمانش جنگ نیست، بلکه فرمانش بخشیدن محبت است به هر کس که در وجودش نور موج داشته باشد. این مسیر، ابتدا و انتها ندارد؛ از آسمان بر خاک و از خاک به بیکران امتداد می‌یابد.
مچکرم که به حرفای من گوش دادید

عکاس مسافر ابوالفضل 

تایپ مسافر سعدالله 

بارگذار مسافر مجید