سفر اول روزه داری یک رهجو است

چهاردهمین   جلسه از چهل و دومین دوره کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی نیما یوشیج بهشهر به استادی مسافرمحمد باقر نگهبانی مسافر بابک و دبیری مسافر هادی با دستور جلسه (الهام از رمضان) در روز سه‌شنبه مورخ ۱۴۰۴/11/14 رأس ساعت 15 آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان محمدباقر هستم یک مسافر، خدا را شکر می‌کنم بابت هر آن چیزی که به من داد و هر آنچه از باب حکمت به من نداد. شکر خداوند که در این جایگاه هستم و در بین شما عزیزانم. در دوران مصرفم اصلاً تصور نمی‌کردم که بتوانم این احساس رهایی و درمان مواد را تا دو سال ادامه بدهم. تشکر می‌کنم از آقای مهندس دژاکام بابت کشف این روش و تأسیس و گسترش کنگره در سراسر کشور. از خدمتگزاران نمایندگی تشکر می‌کنم و تشکر ویژه از راهنمای خوبم آقا جعفر و همین‌طور آقا کاظم راهنمای درمان سیگارم که راهنمایی و کمک این عزیزان دلیل برگشت نور به زندگی من بود. امروز در زندگی شخصی خودم عشق و نور را تجربه می‌کنم و همه‌ی این‌ها را مرهون کنگره هستم.

سالیان سال بود که من رنگ شادی را ندیده بودم بعدازاین بیست ماه و حرکتی را که آغاز کردم، در سفر دوم که به‌نوعی سفر رسیدن به خودمان است، احساس می‌کنم آن‌چنان موفق نبودم ولی همین اندازه کمی که به دست آوردم زندگی مرا تغییر داد. درواقع اصل کنگره همین است، ما در مسیر کنگره بایستی حرکت کنیم و در این راه ثابت‌قدم باشیم. اشتباه پیش می‌آید و نواقص وجود دارد ولی نباید ناامید شویم.

دستور جلسه الهام از رمضان است. همان‌طور که می‌دانید روش درمانی جناب مهندس با الهام از رمضان شروع شد و شاید این ماه را بتوان ماه تولد و کشف روش DST دانست. روش DST به نظر من نوعی روزه‌داری تلقی می‌شود چراکه شباهت زیادی با این امر دارد. ما میدانیم که دو نوع روزه‌داری وجود دارد. مذهبی که ما مسلمانان به آن مقید هستیم و روش دیگر هم که در کشورهای دیگر که حتی انسان‌هایی که به خداوند اعتقادی ندارند اجرا می‌کنند.

در سال های اخیر در سی دی اتوفاژی هم آقای مهندس اشاره کردند که با خودخوری سلولی بود که روزه گرفتن شایع‌تر شد و مردم در کشورهای دیگر هم انجام می‌دهند، مثلاً برای درمان بیماری‌های صعب‌العلاجی مثل سرطان روزه می‌گیرند. از سال ۱۹۴۴ کتبی در آمریکا نوشته‌شده بود که شاید در آن سال ها  که ما توجهی به تأثیرات آن نداشتیم. غربی‌ها در رابطه با آن در حال تفحص و تحقیق بودند. ۵۶ سال بعد کتابی نوشته شد که در مورد همین اتوفاژی صحبت می‌کرد ولی از این لفظ استفاده نکرده بود. روزه‌داری را اعجاز می‌دانستند و حدود ۱۱۳ بیماری طبق پژوهشی که صورت دادند و تحقیقی که هفتادسال قبل افرادی که روزه‌داری می‌کردند و اکثرشان بیمار بودند. موردپژوهش و مطالعه قرار گرفتند در حین اینکه مدارک آن موجود است، این موضوع خیلی مهم بود ما گفتیم که مدلی از روزه‌داری داشتیم که مذهبی بود و در بالا به آن اشاره شد. علاوه بر اینکه جسم به درمان می‌رسد. مقادیر زیادی از چربی و مواد اضافی که در بدن انباشت شده است به‌صورت همین اتوفاژی مصرف می‌کند روان ما هم به همین صورت اتوفاژی می‌شود چراکه در حین پالایش جسم به خداوند هم متصل می‌شویم و بر روی معنویات و روح ما تأثیر می‌گذارد. البته این امر با دوری از ضد ارزش‌ها و حرکت در مسیر تزکیه و پالایش محقق می‌شود و به این صورت به خداوند نزدیک می‌شویم؛ بنابراین این روش تأثیرات بیشتری دارد. شباهت‌های در این زمینه وجود دارد، ما زمانی که به دنبال درمان مواد هستیم و با ورود به کنگره می‌بایست خواسته داشته باشیم و برای روزه گرفتن نیز باید نیت و خواسته داشته باشیم. همچنین باید برنامه‌ریزی صورت بگیرد و نظم وجود داشته باشد. نکته‌ی دیگر اینکه باید فرمان‌بردار راهنمای خود باشیم و برای  روزه داری هم باید فرمان‌بردار فرمان‌ها الهی باشیم. در غذا خوردن و خیلی چیزهای دیگر نیز باید در ساعات مشخصی آن را انجام دهیم. که داروهای درمان و زمان مصرف آن‌هم مشابه اعمال و قواعد روزه‌داری است از فوایدی که دارد این است که قدرت نه گفتن ما را بالا می‌برد؛ و به‌نوعی هم جسم و هم روان ما را احیا می‌کند در کنگره مراسم افطار دهی داریم و این مراسم با کمک‌های مالی اعضا انجام می‌شود امیدوارم که همه ما در آن شرکت کنیم. ممنون از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید.