روش درمانی کنگره ۶۰ تماما الهام گرفته از ماه مبارک رمضان است

با قوت گرفتن از قدرت مطلق« الله »

اولین جلسه از دور شصت و سوم کارگاههای آموزشی، خصوصی کنگره 60 با استادی مسافر امیرحسین، نگهبانی مسافر علیرضا و دبیری مسافر احمد، با دستور جلسه «الهام از رمضان»

در روز دوشنبه 13 بهمن 1404 در نمایندگی پرستار، راس ساعت 14 شروع به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان امیرحسین هستم یک مسافر

با تقدیر از راهنمایان و اعضای گرامی، و نگاهی به دستور جلسه: الهام از ماه رمضان*

از ایجنت محترم و خدمتگذاران عزیز که فرصت خدمت و آموختن را به من ارزانی داشتند تا در این جایگاه قرار گیرم و این تجربه را کسب کنم، عمیقاً سپاسگزارم.

در خصوص دستور جلسه و الهام از ماه رمضان، لازم است بیان کنم که من، امیرحسین، هفده سال مصرف‌کننده‌ی مواد مخدر بودم و دو بار تجربه‌ی ترک ناموفق داشتم. روزی که تصمیم به تغییر گرفتم، تا حدودی به دلیل تمایل به روزه‌داری و بهره‌مندی از مفاهیم معنوی آن بود. در واقع، روش درمانی که امروز در کنگره ۶۰ از آن بهره می‌بریم، تماماً الهام گرفته از ماه مبارک رمضان است.

آقای مهندس، به منظور رعایت و ادای فریضه‌ی روزه، ناگزیر بودند ساعات مصرف مواد خود را، که پیش از آن نامنظم بود، در ساعاتی مشخص تنظیم کنند. این ضرورت، پایه‌گذار الهام و متد DST (درمان تدریجی سیستمیک) گردید که امروز از این ماه پربرکت برای ما به ارمغان مانده است.

از دیدگاه من، بزرگترین مشکلاتی که در زندگی‌ام تجربه کرده‌ام، ریشه در عدم نظم و بی‌نظمی داشته است. پیش از ورود به کنگره، نه الگوی خواب و بیداری مشخصی داشتم، نه در مصرف مواد، غذا یا سایر امور زندگی‌ام نظمی وجود داشت. اما به محض ورود به کنگره، اولین آموزه‌ی بنیادین، رعایت نظم در مصرف داروی OT (اوتی) طبق ساعت و مقدار تعیین‌شده توسط راهنما بود. با آغاز این نظم، بسیاری از معادلات زندگی من متحول شد.

پس از آن، به من توصیه شد که ساعت خواب خود را تنظیم کنم. با تلاش و پشتکار، در این امر نیز موفق شدم و این اقدام، موجب تغییرات بیشتری در زندگی‌ام گردید. در این مرحله بود که متوجه شدم من، امیرحسین، تا پیش از کنگره، مسیری کاملاً اشتباه را در زندگی طی می‌کردم؛ مسیری غیر از اعتیاد، مملو از غلط‌های بنیادین.

این دستاوردها، همگی نتیجه‌ی آن الهامی است که استاد بزرگوارم، آقای مهندس، از ماه رمضان برای ما به ارمغان آوردند. این‌ها میراثی ارزشمند برای ما و نسل‌های آینده است. امیدوارم که همواره قدردان این موهبت باشم. گاهی از یاد می‌برم که پیش از این، چه کسی بودم و اکنون به چه جایگاهی رسیده‌ام. تنها چیزی که همواره راهگشای من بوده، سپاسگزاری و خدمت در کنگره است؛ یادآوری تبدیل شدن از آن انسانِ پیشین به انسانِ امروز. شاید از لحاظ مالی، زندگی قبل از کنگره نیز راحت بود، اما به هیچ وجه شیرینی زندگی امروز را نداشت.

امروز دریافته‌ام که مشکلات، لازمه‌ی پویایی انسان است و نشان می‌دهد که در مسیر زندگی در جریان هستم و سکون ندارم. تمام این‌ها به برکت کنگره حاصل شده است.

از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید سپاسگزارم.

تایپ و ویرایش: مسافر علی از لژیون ششم 

بارگزاری: مسافر کوشیار لژیون نهم 

وبلاگ نمایندگی پرستار