ماه رمضان نوری شد برای تابیدن به جان، تن، روح و روان انسان‌های یخ‌زده

به نام قدرت مطلق الله. با تفکر، ساختارها آغاز می‌گردد و بدون تفکر، آنچه هست رو به زوال می‌رود.

مهندس حسین دژاکام در سن ۴۸ سالگی، سومین سالی بود که به صورت جسته‌گریخته روزه می‌گرفتند. در آن موقع تصمیم می‌گیرند مواد مصرفی خود را سر و سامان دهند و با این اندیشه، جدولی برای مصرف مواد مخدر در ۵ وعده در روز طراحی می‌کنند. اما روزه گرفتن ایشان یک تفاوت شرعی با دیگران داشت: در اثر اعتیاد، به جز سحر و افطار و آخر شب، دو یا سه بار هم در طول روز مواد مصرف می‌کردند. ایشان می‌گویند: "تصمیم گرفتم این گونه روزه بگیرم و گفتم اینگونه روزه بگیرم بهتر از این است که اصلاً روزه نگیرم. انشاءالله خداوند قبول می‌کند."

پس از گذشت ۱۵ روز از ماه مبارک رمضان، متوجه می‌شوند که دو وعده از پنج وعده مصرف مواد مخدرشان منظم شده و رأس ساعت مصرف می‌کنند. آقای مهندس می‌فرمایند: "درسی که از ماه رمضان گرفتم این بود که حداقل توانستم مصرف و مقدار موادم را مرتب کنم و از وضع خود آگاهی یابم." پس از این برنامه ۱۵ روزه، تصمیم می‌گیرند اگر بتوانند، وعده دوم بعدازظهر خود را حذف کنند و با این اندیشه، قانون دوم کتاب ۶۰ درجه را مکتوب می‌فرمایند: "در جهان ما، تفکر قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نمایند." با پیروی از این قانون، وعده دوم بعدازظهر را حذف می‌کنند و منتظر می‌مانند که اتفاقی رخ دهد. می‌گویند: "کار چندان مشکلی به نظرم نیامد و در عین حال در کمال سادگی برایم روشن شد که ناراحتی چندانی نخواهم داشت." برای خوردن وعده افطار لحظه‌شماری می‌کردند و در این شرایط، لذت غیرقابل وصفی به ایشان دست می‌دهد؛ چرا که پس از چندین سال توانسته بودند هفت و نیم ساعت را بدون مواد سپری کنند، که قبلاً کمتر اتفاق افتاده بود و این اتفاق برایشان بسیار لذت‌بخش بوده است.

روزه‌گرفتن در ماه مبارک رمضان و حذف یک وعده مصرف مواد مخدر، باعث می‌شود راه برای آقای مهندس نمایان شود و قانون سوم کتاب ۶۰ درجه را با نام "با حرکت راه نمایان می‌شود، رکود بر هیچ موجودی جایز نیست" مکتوب کنند. بر همین اساس و با این حرکت، در بهمن ماه سال ۱۳۵۷ شمسی، آقای مهندس حسین دژاکام که یک مصرف‌کننده مواد مخدر بودند و در فضای ناامیدانه ترک‌های ناموفق، روزهای بدی را سپری کرده بودند، با حرکتی که در ماه مبارک رمضان انجام داده بودند، تصمیم گرفتند موفقیت‌های کوچکی را که در این ماه کسب کرده بودند از دست ندهند. این نظم در مصرف باعث شد وعده‌های نامشخص و نامنظم را تثبیت کنند و به عبارتی زمان و مقدار مصرف خود را مشخص نمایند. سعی کردند مقداری از مواد خود را کم کنند و این راه را با جدیت ادامه دادند، تا منجر به کشف متد DST و تولدی نو برای درمان اعتیاد، سیگار، چاقی و انواع بیماری‌ها برای جهان بشریت شد.

در این راه بسیار شگفت‌انگیز، راهنمایی‌های اساتید آقای مهندس، رنگ و بو و روشنایی خاصی را در احیای انسان‌ها با خود به همراه آورد که در کتاب "عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر" به صورت تجربیات روزانه و لحظه‌ای به رشته تحریر درآمده است. پس از ۱۱ ماه از حرکت اولیه، آقای مهندس دژاکام سرانجام در ۱۵ آذر ماه ۱۳۷۶ موفق شدند به طور کامل مصرف مواد خود را قطع کنند و به درمان و رهایی برسند. این آغاز، نوید رهایی هزاران نفر از انسان‌های در بند اعتیاد شد تا دوباره به زندگی برگردند و آقای مهندس حسین دژاکام به عنوان اولین انسان، برای اولین بار در تاریخ، یک اعتیاد را به طور کامل و قطعی درمان کنند.

این ماه مبارک رمضان بود که بستری شد برای تولد کنگره ۶۰، و باز این ماه مبارک رمضان بود که نوری شد برای تابیدن به جان، تن، روح و روان انسان‌های یخ‌زده روی زمین و اتفاقات عظیمی در صور آشکار و پنهان آدمیت رخ داد. متد DST که برگرفته از ماه مبارک رمضان است، شباهت بسیاری با روزه گرفتن دارد: در ماه رمضان ما ساعات مشخصی از شبانه‌روز از خوردن و آشامیدن خودداری می‌نماییم و ساعاتی مشخص هم خوراکی می‌خوریم. در متد DST نیز داروی OT در سه وعده از شبانه‌روز به صورت مساوی مصرف می‌شود و شخص نمی‌تواند بیشتر از وعده خود مصرف نماید. این خود یک سفر کردن و آموزش گرفتن است و با این آموزش‌های بزرگ به پرورش و تربیت نفس می‌پردازیم. این آگاهی به صورت تدریجی باعث می‌شود که ما در تمام مراحل زندگی به خواسته‌های نامعقول نفس خود "نه" بگوییم و ضعف‌های خود را به نقاط قوت تبدیل کنیم.

همچنین، افزایش ظرفیت تحمل در ماه مبارک رمضان و طی کردن متد DST، حرکتی بزرگ و عمیق است که به صور آشکار و پنهان انسان، والاترین آموزش‌ها را می‌بخشد؛ آموزش‌هایی که فرد را چنان استوار می‌سازد تا با کوچک‌ترین تلنگر از پا نیفتد و در برابر سختی‌ها ایستادگی کند و از پیچ‌و‌تاب‌های زندگی به سلامت عبور نماید. کشف این روش، جهانی از عشق و ایمان را برای اعضای کنگره ۶۰ و جامعه بشری به ارمغان آورد تا مسیر گمشده انسانیت خود را بار دیگر بازیابند.

نتیجه این که؛ خداوند از جنس خود، فردی را برای نجات انسان‌های فرورفته در تاریکی‌ها فرستاد تا طعم و لذت روشنایی را دوباره بچشند. ما در برابر این هدیه بزرگ الهی، سپاسگزار خداوند و استاد بزرگوارمان آقای مهندس دژاکام هستیم و انشاالله بتوانیم دست در دست یکدیگر نهیم تا این راه نورانی را برای آیندگان هموار سازیم و عظمت این ماه مبارک را به درستی درک کنیم. همان‌گونه که ماه رمضان راه را برای آقای مهندس روشن کرد، ما نیز بکوشیم تا هم خود از ضدارزش‌ها فاصله بگیریم و هم دست‌گیر انسان‌های دربند شویم. در پایان، از راهنمای ارجمندم پهلوان مهتاب عزیز سپاسگزاری می‌کنم که هر آنچه آموخته‌ام، حاصل تلاش‌ها و رهنمودهای ایشان بوده است.

منبع: کتاب ۶۰ درجه زیر صفر
نویسنده: راهنما همسفر زری (عضو لژیون سردار)
رابط خبری: همسفر زهرا (عضو لژیون سردار)
ارسال: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون دوم)، دبیر اول سایت
نمایندگی همسفران خمین